tag:blogger.com,1999:blog-135161872011-11-23T18:14:09.534-05:00Χειμαρρώδεις, οι σκέψεις ψάχνουν μια σειρά... άμα βρεθούν μαζεμένες, ίσως βγει κάποιο συμπέρασμα τελικά ή το επόμενο αστέρι που θα πέσει να μη μείνει χωρίς ευχή...Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.comBlogger1681100tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-41502171489328851412011-11-18T20:39:00.002-05:002011-11-18T20:55:27.681-05:00<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/ZVdVsLiQu4U" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, ψυχρός πόλεμος, πόλεμος, πόλεμος... οικονομικός και ψυχολογικός πόλεμος... μέχρι να απομιζήσουν ό, τι έχει απομείνει από τα ψύχουλα για να γεμίσουν ακόμη πιο πολύ οι τράπεζες. Διεφθαρμένες κυβερνἠσεις που πλανέψανε με μια εφήμερη και ψεύτικη ευημέρια τη μάζα , κι αυτή διεφθαρμένη, και φτάσαμε ως εδώ.<br /><br />Ο πλανήτης ένα καζάνι που βράζει με το καπάκι από πάνω... κι όπως έλεγε ο Albert Einstein «Δεν ξέρω με τι όπλα θα γίνει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, αλλά ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει με ξύλα και πέτρες». Λέτε να βγει αληθινός;<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-4150217148932885141?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-62506308363117902702011-11-12T11:25:00.003-05:002011-11-12T11:29:54.235-05:00<iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/4qnELj-ThRk" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><br />μας τάπωσαν πάλι τα μικρά... άντε, να μαθαίνουμε...<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-6250630836311790270?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-56103296961960495852011-09-25T22:13:00.002-04:002011-09-25T22:16:35.998-04:00<iframe width="459" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/8r1CZTLk-Gk?fs=1" frameborder="0" allowFullScreen=""></iframe><br /><br /><br />Αν δεν αλλάξουμε οι ίδιοι τον τρόπο που σκεφτόμαστε και φερόμαστε, πώς θα καταφέρουμε να βγούμε κι από την κρίση; Στο χέρι μας είναι να κάνουμε τη ζωή μας πιο όμορφη σταματώντας να μπαναλοποιούμε τα πάντα και προπαντώς να προσπαθούμε να βρίσκουμε την ομορφιά που κ΄ρυβετε στο κάθε τι...<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-5610329696196049585?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-10433351014141288102010-10-31T15:48:00.005-04:002010-10-31T16:02:10.009-04:00Η φύση σκεπάστηκε και χάθηκαν τα χρώματα... ενώθηκαν όλα και δώσανε το φως...άσπρο.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/TM3J2aCZzvI/AAAAAAAAAEs/zDEv1NDtFxk/s1600/DSC_0007.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/TM3J2aCZzvI/AAAAAAAAAEs/zDEv1NDtFxk/s320/DSC_0007.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534301453647728370" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/TM3J1-TdzgI/AAAAAAAAAEk/ZAtQD5uEOjo/s1600/DSC_0016.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/TM3J1-TdzgI/AAAAAAAAAEk/ZAtQD5uEOjo/s320/DSC_0016.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534301446203100674" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/TM3J1js34UI/AAAAAAAAAEc/nvYyjnVmwXI/s1600/DSC_0004.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/TM3J1js34UI/AAAAAAAAAEc/nvYyjnVmwXI/s320/DSC_0004.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534301439061909826" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/TM3J1A204vI/AAAAAAAAAEU/0zyFQHJt4Sg/s1600/DSC_0002.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/TM3J1A204vI/AAAAAAAAAEU/0zyFQHJt4Sg/s320/DSC_0002.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534301429708415730" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/TM3J0qNKFMI/AAAAAAAAAEM/HF-KcNivDHo/s1600/DSC_0001.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/TM3J0qNKFMI/AAAAAAAAAEM/HF-KcNivDHo/s320/DSC_0001.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534301423628063938" /></a><br /><br />Χειμώνας από σήμερα.<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-1043335101414128810?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-54872890894284326552010-09-18T22:20:00.003-04:002010-09-18T22:32:25.235-04:00Από τότε που λείπεις από τους χειμώνες μου, "ήλιους ζωγραφίζω για να ζεσταθώ."<br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/JbQJlqY4OJo?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/JbQJlqY4OJo?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br />ΥΓ: δεν έπρεπε να μου το είχες στείλει...<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-5487289089428432655?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-38829165105974258852010-03-18T08:43:00.003-04:002010-03-18T08:55:05.753-04:00EINAI ΠΑΛΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ Ο ΣΟΥΡΗΣ Ή ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ?<br />Για να μην νομίζουμε ότι το ελληνικό πρόβλημα είναι σύγχρονο...<br /> <br /><br /><span style="font-style:italic;">Ποιός είδε κράτος λιγοστό<br />σ' όλη τη γη μοναδικό,<br />εκατό να εξοδεύει<br />και πενήντα να μαζεύει;<br />Να τρέφει όλους τους αργούς,<br />νά'χει επτά Πρωθυπουργούς,<br />ταμείο δίχως χρήματα<br />και δόξης τόσα μνήματα;<br />Νά'χει κλητήρες για φρουρά<br />και να σε κλέβουν φανερά,<br />κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε<br />τον κλέφτη να γυρεύουνε;</span><br /> <br /><br />(Γ. Σουρής)<br /><br /><br />p.s.: αγαπώ πολύ την Ελλάδα και γι'αυτο δεν μπορώ να κάνω τα στραβά μάτια... :(<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-3882916510597425885?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-7027512239125355322010-03-10T08:02:00.005-05:002010-03-10T20:42:25.737-05:00είναι που "σ'έχω δέσει μ'έναν όρκο γλυκό στα περίεργα γαλάζια σου ξενύχτια σ'όποια πεις σ'όποιον πω σ' αγαπώ..."<br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/u5KVJVW22_A&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/u5KVJVW22_A&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="385"></embed></object><br /><br /><span style="font-style:italic;"><br />Θέλω να σε δω<br />να μ' αναζητάς<br />σε κάθε οδό και δω<br />στα λίγα που ζητάς<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Θέλω να σε δω<br />μ' έρωτα βαρύ<br />να μην μπορεί κανείς<br />να διώξει αυτόν το θάνατο</span><br /><br />Καμιά φορά<br />φοράω τα λόγια μιας πληγής<br />καμιά φορά ξεχνιέμαι αλλιώς<br />κι απ' όλους κρύβομαι<br /><br />Τη χαρά μου λες γιατί στην κάνω συμφορά<br />και δε χωράει η ζωή<br />να μπει στο γλέντι ούτε μια φορά<br /><br />Θέλω να σε δω<br />να μ'εκδικηθείς<br />να πιω νερό κρυφά<br />εκεί που θα πλυθείς<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Θέλω να σε δω<br />να 'μαστε αγκαλιά<br />και μία θηλιά γερή<br />το χθες να κάνει αθάνατο</span>...</span><br /><br />Λίνα Νικολακοπούλου - Δ. Παπαδημητρίου - Ελ. Αρβανιτάκη<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-702751223912535532?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-67574018237339849322010-02-26T15:12:00.002-05:002010-02-26T15:17:30.889-05:00Πώς αλλάζει λάμπα κάθε ζώδιο...;<br /><br />ΚΡΙΟΣ 21 Μαρτίου - 19 Απριλίου<br />Προσπαθώντας να βγάλει την λάμπα, ξεχαρβαλώνει και το ντουί. Αγανακτισμένος ξεριζώνει το καλώδιο και φεύγει.<br /><br />ΤΑΥΡΟΣ 20 Απριλίου - 20 Μαΐου<br />Πόσο κάνει μια λάμπα;<br /><br />ΔΙΔΥΜΟΙ 21 Μάιου - 21 Ιουνίου<br />Θα ανάψει ένα φακό και θα συνεχίσει να μιλάει στο τηλέφωνο.<br /><br />ΚΑΡΚΙΝΟΣ 22 Ιουνίου - 22 Ιουλίου<br />Όταν πεισθεί ότι η λάμπα είναι οριστικό παρελθόν, θα την αφήσει στη θέση της για να του θυμίζει τις έντονες στιγμές που πέρασαν μαζί.<br /><br />ΛΕΩΝ 23 Ιουλίου - 22 Αυγούστου<br />Πρώτα παίρνοντας το κατάλληλο ύφος θα βγάλει ένα λογύδριο για το δράμα της καμένης λάμπας. Ύστερα και μέσα σε μια επιβλητική τελετή εγκαινίων, θα φωνάξει έναν Παρθένο για να κάνει την αλλαγή, ενώ αυτός, από μακριά για να μη σκονίζεται, θα εποπτεύει.<br /><br />ΠΑΡΘΕΝΟΣ 23 Αυγούστου - 22 Σεπτεμβρίου<br />Θα κλείσει τον γενικό και θα πάρει μια καρέκλα, αφού πρώτα βάλει εφημερίδες για να μη λερώσει. Στη συνέχεια θα καθαρίσει το ντουί με οινόπνευμα και βαμβάκι και την λάμπα με υγρό πανί που δεν αφήνει χνούδια. Ακολουθεί πιάσιμο της λάμπας με χαρτομάντιλο και βίδωμα. Τελειώνοντας: απολύμανση της λάμπας εκ νέου, φύλαγμα της παλιάς για πιθανή αξιοποίησή της, η καρέκλα στη θέση της και μετά από δύο ώρες όλα είναι στην εντέλεια.<br /><br />ΖΥΓΟΣ 23 Σεπτεμβρίου - 23 Οκτωβρίου<br />Ακόμα συσκέπτεται γιατί δεν έχει αποφασίσει το σχήμα και το χρώμα της λάμπας.<br /><br />ΣΚΟΡΠΙΟΣ 24 Οκτωβρίου - 22 Νοεμβρίου<br />Θα βγάλει επιτέλους τα μαύρα γυαλιά του<br /><br />ΤΟΞΟΤΗΣ 23 Νοεμβρίου - 21 Δεκεμβρίου<br />Αφού διαβάσει τα πάντα για τις λάμπες φθορισμού, τα ευγενή αέρια, τα φωτόνια, τα Θεοφάνια και τον Φλας Γκόρντον, θα προεκτείνει το καλώδιο της λάμπας του διπλανού δωματίου.<br /><br />ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ 22 Δεκεμβρίου - 19 Ιανουαρίου<br />Πρώτα θα περιμένει το πόρισμα της πραγματογνωμοσύνης. Ύστερα θα υποβάλει γραπτή αίτηση, δήλωση με χαρτόσημο, αριθμό πρωτοκόλλου κ.λπ. Θα περιμένει δυο τρεις μέρες για να την εγκρίνει και τελικά θα αναθέσει την εργασία σε ειδικό τεχνικό.<br /><br />ΥΔΡΟΧΟΟΣ 20 Ιανουαρίου - 18 Φεβρουαρίου<br />Θα ζητήσει την συγκατάθεση της λάμπας για την αλλαγή. Μετά την άρνησή της, θα συντάξει μανιφέστο του ηλεκτρολόγου και θα την καταργήσει.<br /><br />ΙΧΘΥΣ 19 Φεβρουαρίου - 20 Μαρτίου<br />-Ποια λάμπα; Δεν βλέπω τίποτα!<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://animation.pblogs.gr/files/10323-xamogelo-lampa.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 500px; height: 316px;" src="http://animation.pblogs.gr/files/10323-xamogelo-lampa.gif" border="0" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-6757401823733984932?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-62172487136802436812010-02-16T18:07:00.004-05:002010-02-16T19:59:15.136-05:00Με είδες. Σου χαμογέλασα. Άνοιξες την παλάμη σου που έκρυβε ένα κόκκινο μπαλόνι. Μου το χάρισες.<br />Δεν ήξερα πως το φουσκώνουν.<br />Γέλασες τρυφερά και παιχνιδιάρικα μου είπες "Κάτσε, θα σου δείξω εγώ.."<br />Τι κόκκινο που ήταν..!<br />Τα μάτια μου άστραφταν από ενθουσιασμό που θα το μεγάλωνες μπροστά μου. Έλαμπα! Κρεμόμουν απο την ιδέα και μόνο του θεάματος. Χαρούμενη!<br /><br />Έκανες νάζια. Το φούσκωνες λίγο, το άφηνες να ξεφουσκώσει. Έκανες τον λαχανιασμένο από την κούραση. Κοφτή ανάσα να σε λυπηθώ. Εκλεινες το μάτι, ξαναφύσαγες κορδοτός, γυρναγες την πλάτη να κρυφτείς..<br />Στην αρχή το έβλεπα όλο αυτό σαν παιχνίδι. Αστεία. Γελούσα κι εγώ προσμένοντας πάντα όμως το τελικό αποτέλεσμα. Εκείνο που μου είχες τάξει. Και περίμενα. Δεν ξέρεις πόσο λαχταρούσα να μου το δώσεις στην τελική του μορφή, δεμένο και γεμάτο από τη δική σου καυτή ανάσα.<br /><br />Κάποια στιγμή, σου είπα πως κουράστηκα. Δεν ήθελα να παίξω άλλο. Μου είπες πως η ροή θα αλλάξει. Πως τα καλύτερα έρχονται. Σε πίστεψα γιατί δεν το ήξερα το παιχνίδι. Και συνέχιζα να σε κοιτώ να παίζεις.<br /><br />Ωσπου αποφασισες να το φουσκώσεις για τα καλά. Εκεί που είχα απελπιστεί, είδα το μπαλόνι να φουσκώνει, να φουσκώνει, να φουσκώνει!!<br /><br />Τι όμορφο!<br />Τι χαρά!<br />Ταχυπαλμία και γέλατα δυνατα ξεπηδούσαν από το στήθος μου!<br /><br />Σταματάς.<br />"Σ'αρέσει;"<br />"Πολύ!"<br />"Το θες;"<br />"Ακόμη πιο πολύ!"<br /><br />Κάνεις κίνηση να το δέσεις κόμπο. Με κοιτάς στα μάτια. Χαμογελώ.<br /><br />Και ξαφνικά το αφήνεις από τα χέρια να κάνει σβούρες στον αέρα. Πόσο γέλασες! Μόνος.<br /><br />Πάει. Χάθηκε.<br /><br />Γιατί;<br />Δεν θα καταλάβω ποτέ.<br /><br />"Θες να ξαναπαίξουμε;" ψελλίζεις μέσα στα χαχανητά σου.<br />"Όχι, όχι πιά."<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/S3s0eFKiaPI/AAAAAAAAAD8/7s-EXJwFJWw/s1600-h/Out_of_my_reach_by_JolsAriella.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 274px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/S3s0eFKiaPI/AAAAAAAAAD8/7s-EXJwFJWw/s320/Out_of_my_reach_by_JolsAriella.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5438998666367101170" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >by JolsAriella <span style="font-size:78%;">(deviant art)</span></span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-6217248713680243681?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-35895954735239596662010-02-16T08:12:00.001-05:002010-02-16T08:18:45.155-05:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/KAug_x2gF6U&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/KAug_x2gF6U&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />...είναι σκληρή εποχή, ρομαντισμούς δεν τους σηκώνει...<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-3589595473523959666?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-48034722299211992942010-01-18T20:41:00.003-05:002010-01-18T21:16:11.785-05:0096 ώρες εφημερείας σερί, εργασία με 70 διαφάνειες ppt, πλημμυρισμένα πατώματα, τιμόνι σε παγωμένη βροχή, στρατιωτικά και κομπλεξικά καψώνια παραμονές Χριστουγέννων... τι σκατοδουλειά!!! Συχαίνομαι τους πάντες και τα πάντα. Μ'ενοχλεί η παραμικρή βλακεία, η υπομονή μου είναι σε πρόθυρα έκρηξης, ο εγωισμός πατημένος και στραπατσαρισμένος. Τα κατάφερες, μαλάκα! Ηδονίζεσαι από την καταχρηση εξουσίας που κάνεις γιατί στο σπίτι σου μάλλον δεν κάνεις και πολλά. Δεν εξηγείται να έχεις αυτή την υπέροχη και όμορφη γυναίκα σπίτι και να βρίσκεις οποιαδήποτε δικαιολογία για να μου δυσκολεύεις τη ζωή και να μένεις στο νοσοκομείο όσο πιο πολύ γίνεται και να μην γυρίσεις σπίτι σου. Αντε να κάνεις κανά παιδί. Άντε!<br /><br />Τσακισμένη. Ανοίγω το κουτάκι αλληλογραφίας στη δουλειά που το είχα ξεχάσει τόσες μέρες από την αϋπνοία. Καρτούλα... ποιός θέλει να μου ευχηθεί εδώ και δεν το έστειλε σπίτι; <br /><br />"Ήμουν ασθενής σας τον Φλεβάρη που πέρασε. Κόντεψα να πεθάνω κι όμως τη γλίτωσα. Δε θα σας ξεχάσω ποτέ που καθήσατε να με ακούσετε όταν ήμουν απελπισμένη. Δε θα σας ξεχάσω ποτέ. Καλές γιορτές!"<br /><br />Δάκρυσα. Και δεν ήταν λόγω των κουρασμένων ποδιών μου ούτε λόγω του βλάκα καθηγητή που θέλει να μου εξοντώσει τα νεύρα. Τελικά ξέρω γιατί διάλεξα αυτό που κάνω και θα συνεχίσω να βλέπω την εργασία μου έτσι όπως κάνω. Γιατί αυτό μένει. Οχι ποιος φαίνεται πιο ωραίος, πιο πλούσιος, πιο έξυπνος, πιο διάσημος... η ανθρωπιά μένει.<br /><br />Το είχα ξαναγράψει παλιά πως όλα θα ήταν πολύ πιο ευχάριστα αν ολοι προσπαθούσαμε να διευκολύνουμε τη ζωή του διπλανού μας. Οι περισσότεροι κάνουν τα αδύνατα δυνατά για το ανάποδο. Και σημαντικό είναι να μην γίνουμε κυνικοί και να πιστεύουμε πως αξίζει να το δοκιμάσουμε και να μένουμε ακέραιοι. Κι ας πατηθεί ο δήθεν εγωισμός στο ποιός έχει το πάνω χέρι, θα κρατήσω αξιοπρέπεια και δημιουργικότητα. Θες να νιώθεις πως είσαι ανώτερός μου; Σου την κάνω την χάρη. Η τρομοκρατεία δεν κράτησε τους ανθρώπους κοντά σε κανέναν από αγάπη και σεβασμό και, κάποτε που χάνεις τη δύναμη (γιατί όλοι έχουμε αδυναμίες), οι άνθρωποι σε εγκαταλείπουν.<br /><br />Τελικά, I do not mind. And I won't mind. Τη δουλειά μου να κάνω καλά και τους δικούς μου, συγγενείς και φίλους, να χαίρομαι. <br /><br />Η ζωή είναι ωραία και έχει μόνο τρία γράμματα. Έχει όμως άπειρα όνειρα... καλημέρα 2010... :)<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zcCo0FF1XhE&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/zcCo0FF1XhE&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-4803472229921199294?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-59712519962739097772009-12-03T17:31:00.000-05:002009-12-03T17:32:41.594-05:00<object width="560" height="340"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/geaK-B_Fzq0&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/geaK-B_Fzq0&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="560" height="340"></embed></object><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-5971251996273909777?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-40277013903799445762009-10-17T19:10:00.005-04:002009-10-17T20:41:07.751-04:00"- 54 χρόνια εγγαμου βίου κλείνετε σήμερα; Τι όμορφα! Πώς είχατε γιορτάσει την επέτειο των 50 χρόνων σας; <br />- Δε θυμάμαι να κάναμε τίποτα το ιδιαίτερο. Αφου περνάμε τόσο ωραία κάθε μέρα. Παίζουμε χαρτιά με τον αντρα μου το βράδυ, τρώμε συχνά οικογενειακά με τα παιδιά μου και εγγόνια μου, γελάμε. Απολαμβάνουμε τη ζωή κάθημερινά, δε μας χρειαζόταν γιορτή..."<br /><br />Της χαμογέλασα, της χάιδεψα το χέρι και της είπα πως θα την ξαναδώ αύριο. Κατάπια την ανάγκη μου να κλάψω και συνέχισα τις επισκέψεις στους υπόλοιπους ασθενείς μου.<br /><br />Τελικά όταν φτάνεις κοντά στο τέλος σου το σημαντικό δεν είναι πότε φτάνεις και πώς αλλά τον απολογισμό της ζωής που έχεις διανύσει. Και αν έχεις ευχαριστηθεί τα απλά πράγματα και αγαπήσει, μπορείς να φύγεις πιο έτοιμος... Αυτά με έκανε να καταλάβω η αξιαγάπητη γριούλα μου που δεν έχει πολύ ζωή ακόμη.<br /><br />Είχα χρόνο και πήγα με την χειρουργική στολή μου να τον δω στο palliative care unit. Φτάνοντας, πριν ανοίξω την πόρτα ακούω: <br /><br />"-Αγάπη μου, αν θες να φύγεις, φύγε. Μην ανησυχείς για τα παιδιά και για μένα. Είμαστε όλοι καλά. Όποτε θες, να φύγεις."<br /><br />Το μόνο που ακουγόταν ήταν η βαθιά ανάσα. Τα κορίτσια ήταν εκεί. Δε μπορούσα να φανταστώ πως θα τον έβλεπα ποτέ τοσο αδύναμο και αδύνατισμένο, τόσο μελανιασμένο, τόσο πονεμένο. Επρεπε να φύγει και το είχε αποφασίσει να μην επιτρέψει κανέναν να τον επαναφέρει αν σταματούσε η καρδιά του. Είχε αφήσει κάθε σωληνάκι στην ακρη, ήταν ελεύθερος. Κράτησε 24 μέρες έτσι. Πάντα μέχρι την τελευταία στιγμή να σιγουρευτεί πως όλα είναι εντάξει και υπο έλεγχο. Πρόλαβε να μας αποχαιρετήσει όλους και να μην υποφέρει. Κόντεψα να λιώσω εκεί μπροστά όταν άκουσα τη γυναίκα του να του κρατάει το κεφαλάκι απαλά και να του ψυθιρίζει τα πιο πάνω. Ήταν η καλύτερη συνοδός του προς τη λύτρωση. Στη ζωή πρέπει να μαθαίνουμε to let go όταν πρέπει.<br /><br />Και ξαναθυμάμαι τον παππού μου που κατάφερε να αφήσει την τελευταία του πνοή ηρεμα κι αυτός, σπίτι. Τόσο αξιοπρεπώς. Κι εκείνος έπρεπε να φύγει. Κι ας μας λείπει. <br /><br />Πολύ φορτισμένη αυτή η βδομάδα και δεν πρόλαβα να μιζεριάσω. <br /><br />Κάνω μια υπέροχη δουλειά και συνάμα τόσο σκατοδουλειά. Όσο μπορούμε να δώσουμε ελπίδα και να απαλυνουμε τον πόνο, είναι καλά. Όταν φτάνει η στιγμή να ανακοινώσουμε πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτ'άλλο, πάλι εμείς το κάνουμε. Σημασία έχεις πώς το κάνεις. Και αυτό θέλει το χρόνο του. Γιατί εμείς δίνουμε κακά νέα καθημερινά αλλά ο κάθε ασθενής μια φορά στη ζωή του θα ακούσει το κακό νέο, το δικό του προσωπικό καταστροφικό νέο, αυτό που θα του αλλάξει τη ζωή.<br /><br />Δε νομίζω να γινόμαστε αναίσθητοι. Όλα αυτά μας επιρρεάζουν θέλουμε δε θέλουμε. Αλλά βάζουμε προτεραιότητες. Αν κλαίμε με κάθε κακό νέο, δεν βοηθάμε να πάμε παρακάτω. Είμαστε εδώ για λύσεις, όχι για μοιρολόγια. Και συγκρατούμαστε και σκεφτόμαστε λογικά.<br /><br />Και ναι, έχω κλάψει μαζί με ασθενείς. Και καθηγητές μου. Κι ας μη μας το λένε πάντα.<br /><br />Καλό ταξίδι θείε... καλή ανάπαυση Τεό μας...<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-4027701390379944576?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-88313738505798077502009-09-29T09:45:00.013-04:002009-09-29T10:05:11.904-04:00Το φθινόπωρο είναι η ομορφότερη εποχή του Καναδά! Εξού και το κόκκινο φύλλο σφένδαμου στη σημαία! η πανδεσία χρωμάτων, όσα χρόνια κι αν ζω εδώ, πάντα με ενθουσιάζει. Ήλιος με μια μικρή ψύχρα: οι καλύτερες συνθήκες για πολύωρες βόλτες. Με γεμίζει ελπίδα αυτή η υστατη προσπάθεια της φύσης να μας εντυπωσιάσει πριν κοιμηθεί για τον μακρύ χειμώνα. Με τους φίλους μου έχουμε μια παράδοση: όπου κι αν βρισκόμαστε, κανονίζουμε να βρεθούμε για ολόκληρο σ-κ απομονωμένοι σε ένα σαλέ μέσα στη φύση μια φορά στο τέλος του καλοκαιριού και τον χειμώνα. Περπατήστε μαζί μας στα κοκκινο-πορτοκαλο-κιτρινο-πράσινα μονοπάτια που συναντήσαμε!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsIRij0uxKI/AAAAAAAAACk/XpovL562nUc/s1600-h/P9250713.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsIRij0uxKI/AAAAAAAAACk/XpovL562nUc/s320/P9250713.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386887389718168738" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsIRxhWEcWI/AAAAAAAAACs/C5QPZ2ZquP8/s1600-h/P9250726.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsIRxhWEcWI/AAAAAAAAACs/C5QPZ2ZquP8/s320/P9250726.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386887646750732642" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsISBKmbS0I/AAAAAAAAAC0/zGeDuHAKdn4/s1600-h/P9250729.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsISBKmbS0I/AAAAAAAAAC0/zGeDuHAKdn4/s320/P9250729.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386887915523230530" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsITl_g73qI/AAAAAAAAAD0/HRW0fGKkis4/s1600-h/P9250788.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsITl_g73qI/AAAAAAAAAD0/HRW0fGKkis4/s320/P9250788.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386889647714197154" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsITdrNuFaI/AAAAAAAAADs/4b7dJibU7MQ/s1600-h/P9250785.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsITdrNuFaI/AAAAAAAAADs/4b7dJibU7MQ/s320/P9250785.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386889504825939362" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsITR_NJw_I/AAAAAAAAADk/3EezyFYcEPA/s1600-h/P9250779.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsITR_NJw_I/AAAAAAAAADk/3EezyFYcEPA/s320/P9250779.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386889304033838066" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsITLNiZt8I/AAAAAAAAADc/ebhSUtbzB0E/s1600-h/P9250778.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 180px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsITLNiZt8I/AAAAAAAAADc/ebhSUtbzB0E/s320/P9250778.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386889187621976002" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsIS-tglFWI/AAAAAAAAADU/c3uaYdxy88s/s1600-h/P9250752.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsIS-tglFWI/AAAAAAAAADU/c3uaYdxy88s/s320/P9250752.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386888972865967458" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsISuJkM-CI/AAAAAAAAADM/DP0bnGhWgKg/s1600-h/P9250748.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsISuJkM-CI/AAAAAAAAADM/DP0bnGhWgKg/s320/P9250748.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386888688339580962" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsISg9r2UzI/AAAAAAAAADE/P-VgC-et24A/s1600-h/P9250740.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsISg9r2UzI/AAAAAAAAADE/P-VgC-et24A/s320/P9250740.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386888461812126514" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsISSrBdFEI/AAAAAAAAAC8/11KAfUS2tko/s1600-h/P9250732.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SsISSrBdFEI/AAAAAAAAAC8/11KAfUS2tko/s320/P9250732.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386888216284304450" /></a><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-8831373850579807750?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-48703356566640409472009-09-27T22:33:00.002-04:002009-09-27T22:40:32.054-04:00Πριν λίγες μέρες έπεσε σερφάροντας βιντεάκια ενός παιδιού που μου θυμίζει κάτι από τη Celine Dion στα 13 της στο ξεκίνημά της. Πρόκειται για ένα δωδεκάχρονο κορίτσι που κέρδισε πέρσι την πρώτη θέση στο διαγωνισμό Incroyable Talent, το αντίστοιχο του Ελλάδα έχεις ταλέντο στη Γαλλία. Τη λένε Caroline Costa. Για τα υπόλοιπα, σας αφήνω να την απολαύσετε πιο κάτω σε ένα βίντεο που είναι μόλις δέκα χρονών και στο άλλο 12. Το μόνο που εύχομαι σε φαινόμενα σαν κι αυτό είναι να μη χάσει τελείως την παιδικότητά της και να έχει καλή τύχη.<br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zYHxa7KrpiI&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/zYHxa7KrpiI&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/biuxI1OATT4&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/biuxI1OATT4&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />κι άλλοι δυο συνδεσμοί: <br />http://www.youtube.com/watch?v=a6Nk4Os94E0<br />http://www.youtube.com/watch?v=kJ8vOZUvWxs<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-4870335656664040947?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-27211605368498513512009-09-23T06:54:00.001-04:002009-09-23T16:21:02.854-04:00Δεν ξέρω τι προκύπτει και βρίσκω παράξενα αντικείμενα εκεί που δεν πρέπει στους ασθενείς μου στις εφημερείες μου αλλά μόνο σε μένα συμβαίνουν αυτά τα παράξενα σε σχέση με τους συναδέλφους μου. Μάλλον για να έχω να εξιστορώ αξιοπερίεργα! Μέσα σε δεκαπέντε μήνες, εχω δει τα εξείς:<br /><br />1) Μας ζήτησανε να δούμε έναν τύπο που είχε δίπλευρη ορχίτιδα που δεν υποχωρούσε με την ενδοφλέβια αντιβιωση που του χωρηγούσαν στο νοσοκομείο. Πάμε λοιπόν να του μιλήσουμε για να καταλάβουμε το χρονικό της λοίμωξης και να τον εξετάσουμε. Κι εκεί που τον ρωτάμε "Από πότε παρατηρήσατε πως πρήστηκαν οι όρχεις σας;" μας ήρθε ορθή πλατιά μια απάντηση που δεν περιμέναμε καθόλου "Όλα ξεκίνησαν από μια τελικά όχι και τόσο καλή ιδέα που είχα... ήμουν μόνος και βαριόμουν και έτσι σκέφτηκα να παρω μια σύριγγα, να τη γεμίσω με κόκα κόλα (!) και να την σπρώξω μέσα στην ουρήθρα μου. Από τότε, μου τα 'πρηξα!"<br /><br />Γελούσε ο ασθενής, σκάσαμε στα γέλια κι εμείς, του είπαμε να μην το ξανακάνει και βεβαίως σταματήσαμε την αντιβίωση και τον συμβουλέψαμε να βάλει πάγο και να πάρει αντιφλεγμονώδη. Διάγνωση: χημική ορχίτιδα! <br /><br />2) Είμαι καλεσμένη σε τραπέζι το βράδυ εκείνο με τους συνειδικευόμενους μου στο σπίτι της καθηγήτριας-νιντζα (ναι, μπορείς να φας ξύλο, αν και εξαιρετική στη δουλειά της και καλή οικοδέσποινα). Βέβαια υπάρχει πάντα ένας ειδικευόμενος σε επιφυλακή για κάθε ενδεχόμενο και με καλούν να πάω στα επείγοντα για να δω έναν γεράκο 83 ετών καλοστεκούμενο που είχε οξεία επίσχεση ούρων και δε μπορούσαν να του βάλουν ουροκαθετήρα...<br />Γιατί είχε μπλοκάρει όμως;;;<br />Ο καψερός είχε ακράτεια εδώ και τρία χρόνια και ο ανεκδίηγητος παθολόγος του του είχε πει "Γέρος είστε, δε θα κάνουμε τιποτα γι'αυτό" κι εκείνος ντρπόταν τη συντροφό του που είχε τα βρακιά του κατουρημένα. Επειδή απλά έχανε σταγονίτσες έβαζε συνήθως χαρτάκι στην άκρη της ουρήθρας για να μένει καθαρός. Μια μέρα όμως, (εκείνη τη δόλια μέρα που ήμουν καλεσμένη) του ήρθε η φαεινή ιδέα να χώσει στην ουρήθρα του σφουγγαράκια από εκείνα τα μικρά που χρησιμοποιούμε για το πρόσωπο η την ευαίσθητη περιοχή. Εστριψε το ένα, το έβαλε μέσα σαν ταμπον και αφού πετυχε το πρώτο είπε δε βάζω και το δεύτερο; Και να που χρειάστηκε να πάμε στο χειρουργείο να του τα βγάλουμε του κακομοιρούλη!!!<br /><br />3) Πώς, να μην τριτώσει το κακό; Τον Ιούλιο είδα ένα παιδάκι στα 13 που μας το στείλανε για επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις που είχε εδώ και δυο μήνες. Τι ομολόγησε στη μητέρα του λίγο πριν τον εξετάσουμε; Είχε εισάγει στην ουρήθρα μια μπατονέτα για τα αφτιά, ολόκληρη! Και την είχε χάσει. Πήγαμε στο χειρουργείο και με τις καμερούλες μας που τη βρήκαμε;;; Είχε μπει στην ουρδόχο κύστη!!! Όταν το ρώτησα το αγοράκι γιατί το έκανε αυτό, μου απάντησε δεν ξέρω. Η εφηβεία είναι δύσκολο πράγμα μερικές φορές...<br /><br />4) Τελευταίο αλλά μη εξαιρετέο περιστατικό, χθεσινό, φρέσκο-φρέσκο (και νόμιζα πως αυτά τα βλέπουμε μόνο σε ταινίες δράσης!!!)<br />Ένας αντρας γύρω στα 30 που είναι εκτός φυλακής με περιορισμό είχε κάνει μια μαλακία πριν 2 μέρες και σκέφτηκε πως θα τον πηγαίνανε φυλακή οπότε θέλησε να κάνει ρεζέρβα κάποιων ουσιών (βενζοδιαζεπίνες - 84 χαπάκια παρακαλώ!!! - ποσότητα που μπορεί να σκοτώσει δυο άλογα εύκολα) επειδή μπορεί να κάνει χρυσές δουλειές με αυτά εντός των τοιχών της φυλακής. Για να τα κρύψει λοιπόν τα μοίρασε σε τρια προφυλακτικά που έδεσε προσεκτικά και τα κατάπιε!! Αυτό έγινε πριν δυο μέρες. Χθες όμως δεν τα είχε ακόμη βγάλει μέσα στα κόπρανά του κι επειδή δεν τον χώσανε και μέσα ανησύχησε και ήρθε να μας δει στο νοσοκομείο!! Φαινόντουσαν στην ακτινογραφία σε στιβάδες μέσα στο στομάχι. Τα ψαρέψαμε με γαστροσκόπηση και γύρισε σπίτι του. <br /><br /><br />Τελικά, άβυσσος το μυαλό και η ψυχή του ανθρώπου...<br /><br />(όλα τα πιο πάνω σας προτρέπω να μην τα δοκιμάσετε σπίτι σας... ειδάλλως κουβαλάτε την ευθύνη.. μη μου πείτε δε σας προειδοποίησα!)<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-2721160536849851351?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-78583035731527265952009-09-06T07:49:00.001-04:002009-09-06T07:52:21.931-04:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/DjD3UcxKabs&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/DjD3UcxKabs&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-7858303573152726595?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-579021813219848182009-05-04T17:14:00.003-04:002009-05-04T17:38:11.445-04:00Το ξυπνητίρι το είχα κανονίσει να χτυπήσει στις 7. Τοκ, τοκ τοκ, τοκ.....ΤΟΚ. Ποιός πετάει πετραδάκια στο παράθυρό μου στις 6 και δέκα το πρωί; Κοιτάζω πίσω από την κουρτίνα και τι να δω; Παίρνει φόρα ένας κότσυφας να μπεί στο δωμάτιο μου από το παράθυρο και βρίσκει συνέχεια το τζάμι. Με βλέπει, φεύγει, ξαναξαπλώνω. Τοκ, τοκ, τοκ, τοκ-τοκ-τοκ. Βλαμμένο είναι;<br /><br />Αυτό γίνεται 3-4 μέρες τώρα. Είναι πολύ όμορφο αλλά αυτό κάνει όλη τη μέρα. Και μόνο στο δικό μου παράθυρο. Ψύχωση. Ψάχνω να καταλάβω αν έχει χτίσει καμμιά φωλιά κοντά, μήπως έχει χάσει κανένα αβγό του. Μόνο του είναι και δεν τρώει παρά μόνο προσπαθεί να μπει στο σπίτι από κει.<br /><br />Ή μήπως είναι κανένας μεταμορφωμένος πρίγκηπας ενός παραμυθιού που χρειάζεται ένα φιλί για να λυθούν τα μάγια; <br /><br />Τοκ! Να το πάλι.<br /><br />Το λυπάμαι.<br /><br />Να το ταϊσω; Τι να του κάνω; <br /><br />Τελικά δε θέλει πολύ για να σαλέψει κανείς... Ποια κοτσιφίνα τον έστειλε;<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-57902181321984818?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-48963035305460284452009-03-22T10:23:00.001-04:002009-03-22T10:24:48.685-04:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kq2iFBJTZmI&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/kq2iFBJTZmI&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-4896303530546028445?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-31794596659347158042009-02-20T20:31:00.005-05:002009-02-20T20:43:46.622-05:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.pyro-jiva.cz/spe6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 480px; height: 342px;" src="http://www.pyro-jiva.cz/spe6.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(204, 0, 0);" href="http://www.sendspace.com/file/y7y4i3"><i><b>"...έχω ένα φως που το πoτίζω μ'οτι περισσεύει απ'το σκοτάδι</a><br /><a style="color: rgb(204, 0, 0);" href="http://www.sendspace.com/file/y7y4i3">τη μικρή φλόγα του αγγίζω κι έχω πληρωμή μου ένα σημάδι..."</i></b></a><br /></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-3179459665934715804?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-10831268357873231792008-10-09T20:54:00.004-04:002008-10-09T21:21:50.164-04:00Τώρα που κάνω γενική χειρουργική ως πρακτική καλυπτουμε την τραυματολογία στο νοσοκομείο όπου εργάζομαι. Μέσα σε μια βδομάδα είχαμε δυο περιστατικά που μου αποδείξανε πόσο ένα κράνος μπορεί να κάνει τη διαφορά. <br /><br />Το πρώτο ατύχημα συνέβει σε έναν άντρα γύρω στα 45 που πήρε το σκουτεράκι του και αποφάσισε να κάνει βόλτα. Ούτε μεθυσμένος ήταν, ούτε έτρεχε (πήγαινε με 30 χμ την ώρα). Δε φόρεσε κράνος. Θέλησε να αποφύγει ένα αυτοκίνητο και έπεσε άτσαλα και έφαγε τα μούτρα του (στην κυριολεξία). Δεν είχε παθει πουθενά τίποτα εκτός από το κεφάλι. Είχε ενα τεράστιο εσωτερικό αιμάτωμα στο κεφάλι όταν μας τον φέρανε διασωληνομένο και ειχε πολλαπλα σχπασιματα οστών του κεφαλιού. Αν δεν είχαν επέμβει εγκαίρως οι νευροχειρουργοί δε θα ήταν ζωντανός. Ακόμη όμως δεν ξέρουμε αν του έχει αφήσει κατάλοιπα. Τουλάχιστον θυμάται το ατύχημα κι αυτό είναι ένα συν.<br /><br />Χθες ήρθε άλλο περιστατικό. Τριανταπεντάχρονος σε μηχανή αγωνιστική, έτρεχε με πάνω από 100χμ την ώρα, έκανε προσπέραση και ήρθε αντιμέτωπος με αυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Εσπασε λεκανη, τα δυο του χέρια και ένα πόδι και το κεφάλι του ήταν χωρίς ούτε μια γρατζουνιά. Ηρθε με όλες τις αισθήσεις του στα επείγοντα. Κι αυτός χρειάστηκε χειρουργείο και υποστήριξη με πολλαπλές μεταγγίσεις αίματος αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να του αφήσει κουσούρι στο μυαλό.<br /><br />Κι εγώ έχω ανέβει σε σκουτεράκι χωρίς κράνος. Δεν το ξανακάνω σίγουρα. Να το σκεφτείτε όταν είναι να ξανακαβαλήσετε μηχανή. Μην το κάνετε χωρίς κράνος έστω κι αν είναι για 5 λεπτά. Oσα δε φέρνει ο χρόνος τα φερνει η στιγμή καμμιά φορά.<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-1083126835787323179?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-37182085910879984612008-10-04T13:17:00.000-04:002008-10-04T13:18:56.257-04:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/G_GB5_d2N4U&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/G_GB5_d2N4U&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-3718208591087998461?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-28986251619955044992008-09-21T14:53:00.007-04:002008-09-21T18:28:16.931-04:00Πήγαμε σήμερα το πρωί στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, εκκλησία στο κέντρο του ελληνισμού του Μοντρεαλ, στην περιοχή Παρκ Εξτενσιον. Είχαμε μνημόσυνο για τον νονό και θείο μου (για τα επτά χρόνια), κάποιοι άλλοι είχαν επίσης δικά τους μνημόσυνα και στο τέλος είχε δοξολογία για την Απελευθέρωση της Τριπολιτσάς (το 80% των Ελλήνων του Μόντρεαλ είναι Πελοπονήσιοι)<br /><br />Ήταν μια γυναίκα δίπλα μου γύρω στα 30-35 αρκετά εύσωμη και ντυμένη με τρόπο που δεν την κολάκευε καθόλου (κιτς και α λα θεούσα) και όταν άρχισε ο παπάς να ψέλνει την Υπερμάχω άρχισε να σκληρίζει μαζί του... μετά που άρχισε και ο Εθνικός μας ύμνος την έπιασε οίστρος και του έδωσε και κατάλαβε. Ήταν τελείως εκτός ρυθμού και φάλτσα αλλά δεν έδωσα και πολλή σημασία γιατί σκέφτηκα πως ο καθένας ότι μπορεί κάνει.<br /><br />Πιο ύστερα, στην έξοδο από την εκκλησία, με βρίσκει και με κοιτάει καλά καλά στα μάτια και μου λέει με ύφος λες και γνωριζόμασταν από πάντα:<br /><br />"- Αυτής της κοπέλας που μόλις πέρασε νομίζω της άρεσαν τα γυαλιά μου...τι λες; Καλά είναι; Πάνε με αυτά που φοράω;"<br /><br />Για λίγο μένω άφωνη και μετά σκέφτομαι "Παρακαλώ;"<br /><br />Της απαντάω: "Καλά είναι."<br /><br />Και συνεχίζει: "Αλλαξα και το μαλλί μου. Το κόντινα κι έτσι μπορώ άλλοτε να το κάνω κότσο κι άλλοτε να το αφήνω κάτω όπως σήμερα. Χαίρομαι που τα άλλαξα." Τελειώνοντας τη φράση της κάνει κι ένα γύρω για να τα δω καλύτερα.<br /><br />Της λέω κι εγώ "Καλό είναι να ανανεωνόμαστε"<br /><br />Και η θεϊκή της απάντηση: "Σ'ευχαριστώ. Κι εσύ δεν είσαι κακή και του λόγου σου!" και φεύγει!!!!<br /><br />Απίθανη;<br /><br />Τώρα πια ησύχασα... η σημερινή απρόσμενη συναντηση μου διάλυσε καθε ίχνος ανασφάλειας που θα μπορούσα να έχω η γυναίκα. Ξέρω πως τρώγομαι κι εγώ και πως μπορεί να περάσει η μπογιά μου. <br /><br />Ακόμη γελάω. Πού να πιάσει και το κρύο τι έχουν να ακούσουν τα αφτάκια μας!!!<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-2898625161995504499?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-48438015848249453202008-08-03T18:08:00.005-04:002008-08-03T19:30:45.179-04:00Δε μου αρέσουν οι ζεστοί χειμώνες και τα κρύα καλοκαίρια. Με βαραίνουν οι καλυμμένοι τους ουρανοί, σα να μου ζητούν να τους κουβαλάω μόνη. Βρέχει πάλι σήμερα.<br /><br /><br /><br />Είναι επικίνδυνο να φαίνεται κανείς δυνατός πάντα. Βολεύει τους υπόλοιπους, έχουν να υπολογίζουν έναν λιγότερο. Η δύναμη του δε σημαίνει όμως πως και όλες τις ανάγκες του μπορεί να τις πληρεί μόνος του συνέχεια. Σημαίνει μονάχα πως αντέχει να μην πληρούνται πάντα όπως θα ήθελε και πως μπορεί να πληρεί των άλλων χωρίς να κοπιάζει εύκολα. Κουράζεται το ίδιο, δεν το λέει απλά.<br /><br /><br /><br />Η παγίδα είναι να ξεχάσει τον εαυτό του, να μη νιώθει τι όντως αισθάνεται, να συμβιβαστεί με την απώλεια.<br /><br /><br /><br />Για την ιστορία, είχα διαλέξει από την αρχή ροζ σελίδες να γραφτεί, σαν τα πυρακτωμένα φύλλα που είχαν προλάβει να πέσουν στα πόδια μας εκείνο το φθινόπωρο για να σε υποδεχτούν. Think pink. Κάπου έχασα τα κόκκινα γυαλιά μου. Ακόμη ψάχνω να βρω πού αφερέθηκα. Ίσως γι'αυτό άργησα να σε αγγίξω. Ή αργησες εσύ;<br /><br /><br /><br />Δεν άφησες καμμία πόρτα ανοιχτή φεύγοντας, ούτε ένα παράθυρο για κάποιο Νοτιά που θα μπορούσε να με φέρει. Κι όμως, κάποιες φορές δεν έχει σημασία που βρίσκεσαι αλλά τι θέα έχεις από εκεί. Το να σε βλέπω έκανε το δειλινό ακόμη πιο αληθινό.<br /><br /><br /><br />Συνηθίζω όμως. Γιατί το δειλινό είναι αληθινό ούτως ή άλλως. Δε με αφήνεις καν να κλείνω τα μάτια για να με κλέψεις. Κάτι πάντα προσπαθώ να κλέψω εγώ σκαρφιζόμενη να μουτζουρώσω με μαύρο μαρκαδόρο την τελευταία σελίδα που βιαστικά σφράγισες.<br /><br /><br /><br />Μ'αρέσει να με κάνεις να γελώ. Το καταφέρνεις πάντα. Μη σταματάς. Ποτέ μη σταματήσεις. Έστω κι έτσι, στο παραμύθι μας δίχως τέλος. Με ενδιαφέρουν μόνο οι ήρωές του. Μη φοβάσαι, ήδη έχουν έρθει άλλες αρχές. Μόνο να χαμογελάς.<br /><br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fQgRRa_Yb_0&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/fQgRRa_Yb_0&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-4843801584824945320?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-69485439162073559022008-07-22T20:36:00.005-04:002008-07-22T21:01:43.114-04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SIaC8i9mYbI/AAAAAAAAABc/FVKphxPJN3U/s1600-h/hug.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SIaC8i9mYbI/AAAAAAAAABc/FVKphxPJN3U/s320/hug.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5226008394298974642" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />"Στήνεις θίασο μ' ανθρώπους<br />που δεν έχουνε φτερά<br />να τους στίψεις και να πάρεις<br />δυο σταγόνες σιγουριά..."<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-6948543916207355902?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-67831108026547423502008-05-28T03:01:00.003-04:002008-06-24T09:41:57.301-04:00Έχω ανοίξει διάπλατα το παράθυρο του δωματίου μου και σκύβοντας λίγο να δω τον Βόσπορο και να αναπνεύσω την υγρασία και τους ήχους του. Και ξαφνικά απ'ολα τα μεγάφωνα της πόλης ακούγονται οι ιμάμηδες με τις προσευχές τους που μοιάζουν με τα ίσα των ψαλτών μας σαν δυο σταγόνες νερό. Πράσινο παντού, γκαλντερίμια στην παλιά πόλη που ακόμη ονομάζεται κωνσταντηνούπολη, τοποθεσία μαγική. Ένα θαύμα στρατηγικό αλλά και απέραντης ομορφιάς. Το μόνο που νιώθω διαφορετικό είναι η γλώσσα που ακούω γύρω αν και αυτή έχει ίδιους τόνους, ίδιο ρινισμό με την ελληνική, ίδια στάση, ίδιες παύσεις. Όσους Τούρκους συναντησα που μιλούσαν ελληνικά είχαν απταιστη προφορά.<br /><br />Νομίζω πως δε μπορώ να γράψω αυτή τη στιγμή κείμενο με ροη, να συνδέσω όλα τα ερεθίσματα που παίρνω από παντού με όλες τις αισθήσεις μου. Βρίσκομαι δυο μέρες μόνο εδώ και ήδη ερωτεύτηκα την Πόλη. Αισθάνομαι τόσο οικεία.<br /><br />Πήγαμε ήδη στο Spice Bazaar και το Grand Bazaar με τα χιλιάδες κοσμηματοπωλεία, χρυσάφια, πετράδια, γλυκίσματα, φουλάρια, πασμίνες, μεταξωτά και ταμπουρα. Μυρωδιές, καφές τούρκικος ή ελληνικός (όπως θες), τσάι, λεχματζουν, σετζουκ, λουκουμ, χαλβά, τσάι.<br /><br />Πήγαμε στο Πατρειαρχείο και βρεθήκαμε εκεί ενώ είχε λειτουργεία... πολύ το χάρηκα. Είναι πολύ λιτά εκεί μέσα και δεν έχουν εμπορικοποιήσει τίποτα. Ησυχία. Γαλήνη. Θείο.<br /><br />Την κρουαζιέρα στον Βόσπορο την λάτρεψα. Να βλέπεις την ευρωπαϊκή και την ασιατική όχθη της Πόλης με τις αμέτρητες ομορφιές και τα ψαροπωλεία στην παραλιακή και μαγαζάκια σαν στου Ψυρρή και στο Μοναστηράκι. Ολόφρεσκα ψάρια, μπαρμπουνάκι και λαυράκι.. και ζωντανή μουσική. Πώς να μην ζηλεψει το γατάκι που σήκωνε το ποδαράκι του πάνω μου να του δώσω κοκκαλάκι.<br /><br />Φωτογραφίες έχω βγάλει, αλλά δεν έχω μπορέσει να τις περάσω... όταν επιστρέψω ίσως το κάνω. Για την ώρα πάω βόλτα στον υπέροχο ήλιο των 30 βαθμών. Πάντα προτιμούσα την ζέστη από το κρύο.<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-6783110802654742350?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-54749434305603499262008-05-05T07:55:00.008-04:002008-05-05T08:46:06.614-04:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SB77Ci9x5qI/AAAAAAAAABE/arUzpcsauu8/s1600-h/peace.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SB77Ci9x5qI/AAAAAAAAABE/arUzpcsauu8/s320/peace.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5196867041196369570" border="0" /></a><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Αν δεν το κάνεις εσύ, θα το κάνω εγώ<a href="http://www.sendspace.com/file/oyj9cc"><u>.&amp;-</u></a></span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SB77VS9x5rI/AAAAAAAAABM/YlY85XLp7yE/s1600-h/44066633_e0ab44de09.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/SB77VS9x5rI/AAAAAAAAABM/YlY85XLp7yE/s320/44066633_e0ab44de09.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5196867363318916786" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: left;">_____________________<br /><a href="http://www.sendspace.com/file/8xcfcw"><span style="font-size:78%;"><u>"...κι αν είναι αργά να σε κερδίσω, είναι νωρίς να κάνω πίσω..."</u></span></a><br /></div></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-5474943430560349926?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-68508689426097494932008-04-05T22:17:00.003-04:002008-04-05T22:45:52.057-04:00Mε κάλεσε ο αγαπημένος μου Δήμος πριν από κάμποσο καιρό (αλλά τώρα το πήρα χαμπάρι:<br />http://kompogiannitis.blogspot.com/2008/02/blog.html) σε ένα από τα γνωστά παιχνίδια που κυκλοφορούν στα μπλογκς... και το βρήκα ενδιαφέρον.<br /><br />Πρέπει να πάρω το πιο κοντινό μου βιβλίο και να γράψω την 6η,7η και 8η περίοδο από την σελίδα 123. Επειδή το βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου είναι ανθολόγιο με ποιήματα του Pablo Neruda, το "Los versos del Capitán" (Οι στίχοι του Καπετάνιου), θα παραθέσω όλο το ποίημα:<br /><br /><u style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">TUS PIES</span></u><br /><br />Cuando no puedo mirar tu cara<br />miro tus pies.<br /><br />Tus pies de hueso arqueado,<br />tus pequeños pies duros.<br /><br />Yo sé que te sostienen,<br />y que tu dulce peso<br />sobre ellos se levanta.<br /><br />Tu cintura y tus pechos,<br />la duplicada púrpura de tus pezones,<br />la caja de tus ojos que recién han volado,<br />tu ancha boca de fruta,<br />tu cabellera roja,<br />pequeña torre mía.<br /><br />Pero no amo tus pies<br />sino porque anduvieron<br />sobre la tierra y sobre<br />el viento y sobre el agua,<br />hasta que me encontraron.<br /><br /><span style="font-size:85%;">(μετάφραση στα αγγλικά<br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >Your Feet<br /> <br />When I cannot look at your face<br />I look at your feet.<br />Your feet of arched bone,<br />your hard little feet.<br />I know that they support you,<br />and that your sweet weight<br />rises upon them.<br />Your waist and your breasts,<br />the doubled purple<br />of your nipples,<br />the sockets of your eyes<br />that have just flown away,<br />your wide fruit mouth,<br />your red tresses,<br />my little tower.<br />But I love your feet<br />only because they walked<br />upon the earth and upon<br />the wind and upon the waters,<br />until they found me. </span><span style="font-size:85%;">)<br /><br /><span style="font-size:100%;">Όμορφο ε;<br /><br />Καληνύχτα... :)<br /></span></span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-6850868942609749493?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-91900227311040456092008-03-17T17:17:00.003-04:002008-03-17T20:22:59.259-04:00<u><a style="font-style: italic;" href="http://www.sendspace.com/file/rayz2t%22">...σα φλιπεράκι γελαστό ξετρελαμένο, σου δίνω ακόμα μια μπίλια για να παίξεις...</a></u><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-9190022731104045609?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-17978168456899628982008-03-09T15:18:00.003-04:002008-03-09T15:44:17.333-04:00Από πού ν'αρχισω... ναι ξέρω, έχω καιρό να αφήσω κάτι εδώ.<br /><br />Πιστεύω είναι πως περνώ καλύτερα απ'οτι χειρότερα, όλα έχουν ροή ευθεία στη ζωή μου και δεν χρειάζεται να κάνω συχνές στάσεις. Και έπειτα το μπλογκ το είχα ανοίξει όχι για να γράφω έτσι όπως γράφω σήμερα αλλά για να γράφω αν έχω κάτι να πω, κάτι που θα αγγίξει τον κόσμο κι όχι που θα αγγίζει μονάχα εμένα.<br /><br />Είμαι πολύ χαρούμενη. Όχι, δεν έχω τα πάντα στη ζωή μου αλλά έχω πολλά. Πολλά και μαζεμένα. Και νιώθω ευλογημένη. Μπαίνοντας αυτός ο μήνας μου έφερε μόνο συγκινήσεις. Είδα ποιοι είναι οι πραγματικοί μου φίλοι, στρέωασαν οι σχέσεις, ξέρω ποιους δε θα χάσω και αν τους χάσω πως θα είναι μέσα μου για πάντα και πως θα είμαι μέσα τους κι εγώ. Είδα τους γονείς μου ερωτευμένους, τον αδερφό μου να διαπρέπει σε αυτά που διάλεξε να κάνει και να μεγαλώνει διασκεδάζοντας, είδα εμένα να με διαλέγουν στην ειδικότητα που ήθελα. Είδα τους γεράκους ασθενείς μου να μου φιλούν τα χέρια και να με φωνάζουν δεσποινίς ή πριγκηπέσσα και όχι με το μικρό μου όνομα όπως είχα συστηθεί, είδα ανθρώπους δικούς μου να χαίρονται να μοιράζονται δικές μου δραστηριότητες μαζί μου, αυτές που αγαπώ. Είδα φίλους μου να μπαίνουν στην ειδικότητα που ήθελαν επίσης και να μην φεύγουν πολύ μακριά. Είδα χιόνια και βόλτες με πεσίματα και χιονοπόλεμους και κρασιά και σαμπάνιες και γέλια όλα μαζί. Και σπρώξιμο αυτοκινήτων κολλημένων. Βραδιές με πιάνο, βιολί, σοκολατάκια και οίνο. Και αγκαλιές, και χαμόγελα. Είδα να σχεδιάζουμε ταξίδια, να κλείνουμε εισητήρια. Είδα να λαμβάνω λουλούδια. Δυο φορές μέσα σε τρεις μήνες. Για μένα είναι ήδη πολύ. Είδα λύσεις παρεξηγήσεων, εξομολόγηση συναισθημάτων, υποσχέσεις για αντάμωση. Είδα να λαμβάνω αλληλογραφία. Και εκπλήξεις. Να με σκέφτονται ανθρωποι σε ανυποπτες στιγμές.<br /><br />Και όλα αυτά δεν τα είδα μόνο, τα έζησα.<br /><br />Μπορώ να χάνω χρόνο για να γράφω εδώ; Μπορώ. Δε θέλω όμως.<br /><br />Εξω όλα γίναν πάλι λευκά. Ο χειμώνας καλά κρατεί αλλά εγώ θα φορέσει μάρτη στον καρπό. Ετσι για το γαμώ το αλλά και γιατί θέλω να με δω να κάνω και αυτό.<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-1797816845689962898?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-14636211042399565762008-02-06T21:49:00.000-05:002008-02-06T21:59:48.530-05:00"Σκάσε μου ένα χαμόγελο. <u><a style="color: rgb(255, 255, 255);" href="http://www.sendspace.com/file/yqt6k9"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Έλα ρε..</span></a>.</u>" <span style="font-size:78%;"><br /><br /><br />O.I. - <span style="font-style: italic;">Κέρματα</span><br /></span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-1463621104239956576?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-35865463649400571452007-12-13T21:49:00.000-05:002007-12-13T21:51:10.322-05:00<object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/cXXm696UbKY&amp;rel=1"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/cXXm696UbKY&amp;rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" height="355" width="425"></embed></object><br /><br />πώς να μη μου φτιάξει τη διάθεση; :))))<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-3586546364940057145?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-22035606729700258322007-12-06T22:50:00.000-05:002007-12-07T01:43:18.614-05:00Κάποια στιγμιότυπα αξέχαστα της εβδομάδας που φτάνει προς το τέλος της:<br /><br />1) Δευτέρα και Τρίτη έριξε την μεγαλύτερη χιονοθύελλα που είχε γνωρίσει το νησί του Μόντρεαλ τα τελευταία 60 χρόνια! 30 εκατοστά σε μια μέρα και περιμένουμε συνέχεια! Κατενθουσιάστηκα, όλα είναι λευκά και αφράτα ώσπου είδα τον χαμό με τα αυτοκίνητα που δεν έχουν χώρο να πάνε πουθενά και γίνεται γενικότερα ένα κομφούζιο. Λασπώθηκε και το χιόνι! :(<br /><br />2) Την Τρίτη το πρωί είχαμε μάθημα όπου θα παρουσιάζαμε όλη η τάξη σε ομάδες τις εργασίες μας. Όλοι με μπότες καλυμμένες από το χιόνι και μούσκεμα μέχρι το γόνατο μπήκαμε στο αμφιθέατρο να καθήσουμε. Το πάτωμα απο πλακάκια έχει κλίση για να είναι οι πιο πίσω πιο ψηλά από τους μπροστινούς (για ευνόητους λόγους). Παντού νερά όπως μπορείτε να φανταστείτε. Ενώ είχε τελειώσει η πρώτη ομάδα και έκαναν διάφοροι ερωτήσεις, θυμήθηκα πως χρειαζόμουν να εκτυπώσω κάτι για τη δική μου παρουσίαση και είπα να βγω διακριτικά. Σηκώνομαι από την καρέκλα και με την σάκα στο χέρι τρώω μια γλίστρα και "πατ" πέφτω με εντυπςσιακό τρόπο κάτω μαζί με την τσάντα και έναν τεράστιο κρότο. Σηκώθηκα σε χρόνο dt (μέχρι που μερικοί απλά άκουσαν το πέσιμο και με είδα να στέκομαι όρθια), χαμογέλασα πλατιά, άρχισαν γέλωτες από παντού, και βγήκα χαλαρά έξω να κάνω τη δουλειά μου! Ποιος να με πάρει στα σοβαρά τώρα ε; καρά-λολ! Αποκόμησα και μελανιά στο αριστερό γόνατο.<br /><br />3) Σήμερα έγραφα το τελικό διαγώνισμα Κοινωνικής Ιατρικής στη μια το μεσημέρι. Επειδή γίνεται το έλα να δεις με τα λεωφορεία τα πρωινά από τότε που έπεσε το χιόνι κι έχουμε δανεικό το αυτοκίνητο της μαμάς εδώ, είπα να πάω τον αδερφό μου στο πανεπιστήμιο το πρωί να μην ταλαιπωρηθεί. Επιστρέφοντας, καταλαβα πως έχει ξανακαεί το φλας και πρέπει να βγάζω το χέρι μου στους -15 βαθμούς σε κάθε στροφή αριστερα! Και σα να μην έφτανε αυτό, όταν πήγα να παρκάρω, είχε περισσότερο χιόνι από αυτό που φαινόταν και το αυτοκίνητο κόλλησε σε σχεδον κάθετη στάση σε σχέση με το πεζοδρόμιο!!!!!! Κάθησε το τουτού πάνω στο χιόνι και η μια η ρόδα δεν άγγιζε καν το έδαφος! Χρειάστηκε να φτυαρίζω επί 45 λεπτά με την βοήθεια ενός γειτονα (καλή του ώρα) γύρω από τις ρόδες για να μπορέσω να βγώ από την "χιονοπαγίδα". Παγώσαν, πόδια, μυτες, χέρια αλλά έκανα γυμναστική όπως συνιστώ και στην προηγούμενη δημοσίευση. Μην είμαι αχάριστη. :Ρ<br /><br />Είναι μόνο Πέμπτη! Η βδομάδα συνεχίζεται! :)))<br /><br />Καλή σας μέρα!<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-2203560672970025832?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-10703683022851789852007-11-29T15:23:00.001-05:002007-11-29T15:42:08.263-05:00Στο πλαίσιο της κλινικής πρακτικής Κοινωνικής Ιατρικής που παρακολουθώ αυτόν τον καιρό μιλάμε για κάθε μορφή πρόληψης. Μια είναι, γνωστή σε όλους μας βεβαίως-βεβαίως, η γυμναστική και γενικότερα η κινητικότητα (κάτι που στη σημερινή εποχή έχει γίνει πιο δύσκολο από την καθιστική ζωή που μας επιβάλλουν η εργασία, το αυτοκίνητο). Οι ειδικοί συνιστούν να κάνουμε 10.000 βήματα μέσο όρο την ημέρα για να κρατηθούμε σε φόρμα. Για να μας αποδείξουν λοιπόν πόσο δύσκολο είναι με τη ζωή που κάνουμε να φτασουμε αυτόν τον στόχο χωρίς να κάνουμε από μόνοι μας την προσπάθεια μας δώσανε σε όλους ένα ποδόμετρο πολύ καλό (δεν έχανε βήμα) και μας είπαν να μετρήσουμε το δικό μας μέσο όρο. Εγώ έκανα 11.000 ενώ άλλοι φίλοι μου κάνανε το πολύ 3.000! Δεν το λέω να παινευτώ αλλά νομίζω η διαφορά είναι στο οτι χρησιμοποιώ τα μέσα μαζικής μεταφοράς και όχι τουτου (οπότε μέχρι να περπατησω στο μετρό κλπ), είμαι αφηρημένο και ξεχνώ πράγματα οπότε πρέπει να ξαναγυρίσω να πάρω αυτό που ξέχασα, είμαι λίγο υπερκινητικούλι και μπορώ να μιλώ και να κινούμαι συνάμα, κάνω και κανα ράκετμπολ και κάλυψα τα απαιτούμενα βηματάκια.<br /><br />Αν πάτε να χτυπηθείτε σε κανά κλάμπ, πάτε στη δουλειά με το ποδήλατό σας, βγάζετε τον σκύλο σας ή σας αρεσει να χαζεύετε σε εμπορικά κέντρα, μπορείτε πανεύκολα να τα καλύψετε κι εσείς.<br /><br />Μύνημα της ημέρας: 10.000 βήματα την ημέρα τον γιατρό τον κάνουν πέρα! :)<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-1070368302285178985?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-88435718200990565722007-10-10T14:28:00.001-04:002007-10-10T14:28:48.464-04:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/50_TqlsN2Z8' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/50_TqlsN2Z8'/></object></p><p>Ναι, η υπογραφή μας έχει δύναμη. Και δεν μας παίρνει ούτε 2 δευτερόλεπτα να την κάνουμε. Όποτε βλέπετε καμπάνια της Διεθνής Αμνηστίας, δώστε λίγο χρόνο. Όντως λειτουργεί η προσπάθειά της.</p></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-8843571820099056572?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-9564626870003454312007-08-27T19:58:00.000-04:002007-08-27T20:26:34.762-04:00<a href="http://bp2.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/RtNq1safejI/AAAAAAAAAAk/9VBu_E5-W7o/s1600-h/image001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5103540273428789810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/RtNq1safejI/AAAAAAAAAAk/9VBu_E5-W7o/s400/image001.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><div>απέραντη θλίψη, πικρία, οργή...</div><br /><br /><div>θέλω να ελπίζω πως δε θα μείνουμε μόνο στις φωνές και τα λόγια αλλά πως όλοι θα συμπράξουμε για να ξαναζωντανέψουν όσα γίνανε στάχτη...</div><br /><br /><br /><div>Σκέψεις συμπόνιας στις οικογένειες που χάσανε δικούς τους ανθρώπους...<br /></div><div></div><br /><div></div><br /><br /><div>Αυτό που γίνεται δεν είναι τρέλα... είναι κακούργημα.</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div></div><br /><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/RtNq_MafekI/AAAAAAAAAAs/yfOftZi9s-c/s1600-h/ellada+stis+floges.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5103540436637547074" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/RtNq_MafekI/AAAAAAAAAAs/yfOftZi9s-c/s400/ellada+stis+floges.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-956462687000345431?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-86304689074223201802007-07-23T10:06:00.000-04:002007-07-23T10:29:15.280-04:00<a href="http://bp1.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/RqS4GdRSIiI/AAAAAAAAAAU/sbOcdwktsGM/s1600-h/Robert-Duval-Emotional-Dance-32817.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5090395899911348770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/RqS4GdRSIiI/AAAAAAAAAAU/sbOcdwktsGM/s320/Robert-Duval-Emotional-Dance-32817.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><em><u><a href="http://www.youtube.com/watch?v=WCErKnkzV6I">"...lo dice el corazón y el fuego de tu piel"</a></u></em></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-8630468907422320180?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-38660808408642007612007-07-18T08:46:00.000-04:002007-07-18T08:54:09.478-04:00Χθες, στην δερματολογική κλινική του παιδιατρικού νοσοκομείου, είχε έρθε ένα παιδάκι που δε καθόταν καθόλου: πηδούσε από το κρεβάτι του θαλάμου στη καρέκλα, από την καρέκλα κάτω, χτυπούσε τα πόδια του γρήγορα γρήγορα, φώναζε, γελούσε πολύ... κατσικάκι άγριο! Εμένα δε με πείραζε καθόλου όλο αυτό. Το μόνο που φοβόμουν ήταν μήπως χτυπούσε πουθενά! Κοντεψε να πέσει από το κρεβάτι με το κεφάλι πρώτο κάτω καμμιά δεκαριά φορές.<br /><br />Τέλος πάντων, με τα χίλια ζόρια καταφέρνω να μιλήσω με τους γονείς για να κάνω το ιστορικό και να εξετάσω τον 3χρονο φίλο μας και αφήνω τους γονείς για λίγο να πάω να φέρω την καθηγήτρια μου.<br /><br />Όταν επιστρέφω με τη δερματολόγο, εκείνο είχε ξαπλώσει και ήταν ακίνητο! Απίστευτο! Δεν άργησε όμως να ξεθαρρέψει και να κάνει τα ίδια!<br /><br />Κάποια στιγμή, εκεί που πηδούσε, δίνει μια με το κεφάλι του σε μια σανίδα που είναι καρφωμένη στον τοίχο για να μπαίνουν ιατρικά εργαλεία. Σταματάει το γέλιο, αλλάζει το προσωπάκι του και πάει να αρχίσει τα κλάμματα.<br /><br />Τότε, η ευρηματικότατη δερματολόγος του λέει:<br /><br />"Κοίτα εκεί, εξω από το παράθυρο, κοίτα που φεύγει το μιμί μακριά... κοίτα τρέχει τρέχει!"<br /><br />Αυτό, αφαιρέθηκε για λίγο και έψαχνε το μιμί έξω... και μετά γυρνάει, την κοιτάει, πιάνει το κεφάλι του και λέει : " ΌΟΟοοχι, ακόμη εδώ είναι!"<br /><br />ΤΑ ΓΕΛΙΑ! Τουλάχιστον ξέχασε τον αρχικό πόνο και δεν έκλαψε!<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-3866080840864200761?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-83829523398158600162007-07-12T08:42:00.001-04:002007-07-12T08:42:33.259-04:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/uEf9zHnMiB0' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/uEf9zHnMiB0'/></object></p><p>"...και να προσέχεις..."</p></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-8382952339815860016?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-48366140497540276532007-07-08T00:00:00.000-04:002007-07-07T23:52:43.802-04:00Θέλω:<br /><br /><ol><li>να είμαστε οι δικοί μου κι εγώ καλά και να έχουμε την υγεία μας</li><br /><br /><br /><li>να καταφέρω να περάσω σε μια από τις δυο ειδικότητες που θέλω και να γίνω καλή γιατρός (μια από τις μεγαλύτερες μου φοβίες είναι να μη γίνω)</li><br /><br /><br /><li>να γραφτώ σε μαθήματα χορού</li><br /><br /><br /><li>να γραφτω σε μάθημα κολυμβησης</li><br /><br /><br /><li>να πηγαίνω μια φορά τη βδομάδα για ρακετμπολ ή σκουας</li><br /><br /><br /><li>να βγαίνω κάθε βδομάδα και να έχω χρόνο και για τους φίλους μου</li><br /><br /><br /><li>να μελετάω κάθε μέρα κάνα δύωρο</li><br /><br /><br /><li>να διαβάζω βιβλία εκτός σχολής (ένα το μήνα τουλάχιστον)</li><br /><br /><br /><li>να ενημερώνομαι με ειδήσεις και νέα καθημερινά</li><br /><br /><br /><li>να μάθω να μαγειρεύω κι άλλα φαγητά, πολλά</li><br /><br /><br /><li>να μείνω στα ίδια κιλά και να μην χάσω κι άλλα</li><br /><br /><br /><li>να είμαι νοικοκυρά</li><br /><br /><br /><li>να συνεχίσω το ράδιο με το ίδιο μεράκι</li><br /><br /><br /><li>να ταξιδέψω Αγγλία και Ελλάδα του χρόνου το καλοκαίρι </li><br /><br /><br /><li>να είμαι χαμογελαστή τα πρωινά</li><br /><br /><br /><li>να γελάω κάθε μέρα έστω πέντε λεπτά</li><br /><br /><br /><li>να μη βαριέμαι </li><br /><br /><br /><li>να μη με προβληματίζει τίποτα που δεν το αξίζει... να μη δίνω σε κανέναν αυτή την ικανοποίηση... κι όποιος το αξίζει να τρωει βρισίδι έμμεσο ή αμεσο (όχι, την επόμενη φορά δε θα το κρατήσω μέσα μου)</li><br /><br /><br /><li>να μιλώ όμορφα, να μη μου φταίει τίποτα, να μη σταματήσω να πιστεύω</li><br /><br /><br /><li>να πάρω δικό μου του-του</li><br /><br /><br /><li>να ερωτευτώ σφόδρα</li><br /><br /><br /><li>να είναι αμοιβαίο</li><br /><br /><br /><li>να έχω χρόνια πολλά και χρόνια καλά... </li></ol><br /><br /><a href="http://www1.istockphoto.com/file_thumbview_approve/2926359/2/istockphoto_2926359_girl_blowing_candles.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www1.istockphoto.com/file_thumbview_approve/2926359/2/istockphoto_2926359_girl_blowing_candles.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-4836614049754027653?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-35103966617196461842007-07-07T18:28:00.000-04:002007-07-07T19:28:54.259-04:00Ο <a href="http://kompogiannitis.blogspot.com/">ντραμεράκος μου</a> με προσκάλεσε σε αυτό το αστείο παιχνίδι που είναι και πολύ απλό... παίρνεις έναν φάκελο με όλα σου τα τραγούδια από τον ΗΥ και τα βάζεις σε λίστα στο windows media player-winamp-real player ή όποιο άλλο πρόγραμμα χρησιμοποιείς για να ακούς μουσική και τα βάζεις να παίζουν ανακατεμένα. Απαντάς σε κάθε ερώτηση με το τραγούδι που παίζει κάθε φορά, στην τύχη! Εγώ έκανα ένα ελληνικό shuffle κι ένα ξένο. Να λοιπόν τα αποτελέσματα:<br /><br /><strong>IF SOMEONE SAYS "IS THIS OKAY?" YOU SAY?</strong><br />Domenica – Απ’το αεροπλάνο (διασκευή του πρωτότυπου ομοτιτλου τραγουδιού του Χατζή)<br />Le Ann Rimes+ Bryan McFadden - Everybody's someone<br /><br /><strong>WHAT WOULD BEST DESCRIBE YOUR PERSONALITY?</strong><br />Φοιβος Δεληβόριας – Ερωτικό για δυο αγγέλους<br />Frank Sinatra - I did it my way (oh I like it!)<br /><br /><strong>WHAT DO YOU LIKE IN A GUY/GIRL</strong><br />Κώστας Μακεδώνας – Μόνο μια φορά (ειρωνία, ειρωνίιιια)<br />Sade - No Ordinary Love<br /><br /><strong>HOW DO YOU FEEL TODAY?</strong><br />Σωτηρία Μπέλλου – Μ’αεροπλάνα και βαπόρια<br />Kylie Minogue+Nick Cave - Where the Wild Roses Grow<br /><br />(όντως μαυρίλα είχαμε σήμερα)<br /><br /><strong>WHAT IS YOUR LIFE'S PURPOSE?<br /></strong>Οναρ – Γαλαζιες ερωμένες<br />Stone Sour - Through the Glass<br /><br /><strong>WHAT IS YOUR MOTTO?<br /></strong>Νίκος Ζιώγαλας – Βέροια, Θεσσαλονίκη, Αθήνα (αχ, πολύ αισιοδοξία... μ’αρέσει!!!!)<br />Pain - Shout Your Mouth (I'm wild too sometimes!)<br /><br /><strong>WHAT DO YOUR FRIENDS THINK OF YOU?</strong><br />Πασχάλης Τερζής – Δικαίωμα μου<br />(Τόλη με κατέστρεψες ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!)<br />Reamonn - Tonight<br /><br /><strong>WHAT DO YOU THINK OF YOUR PARENTS?</strong><br />Μανώλης Φάμελλος+Νίκος Πορτοκάλογλου – Κάποιες μέρες (χάρηκα που έπεσε αυτό! )<br />Morcheeba - Summertime<br /><br /><strong>WHAT IS 2+2?<br /></strong>Λαθρεπιβάτες – Στο γράφειο<br />Ayo - Down On My Knees<br /><br /><strong>WHAT DO YOU THINK OF YOUR BEST FRIEND?</strong><br />Χάρις Αλεξίου – Μάγισσα<br />Muppet Show Theme (ναι έχω φιλαράκια ό,τι να 'ναι... ευτυχώς! :D )<br /><br /><strong>WHAT DO YOU THINK OF THE PERSON YOU LIKE?</strong><br />Σπείρα-Σπείρα - Στις 12 ακριβώς (αν είναι δυνατόν!)<br />Arctic Monkeys - Love Machine<br /><br /><strong>WHAT IS YOUR LIFE STORY?</strong><br />Σωκράτης Μάλαμας – Το γράμμα<br />Pink Martini - Aspetta mi (merde!)<br /><br /><strong>WHAT DO YOU WANT TO BE WHEN YOU GROW UP?<br /></strong>Γιάννης Χαρούλης – Παλιό τραγούδι<br />Marillion - Waiting to happen<br /><br /><strong>WHAT DO YOU THINK WHEN YOU SEE THE PERSON YOU LIKE?</strong><br />Νατάσα Μποφίλιου - Συμπλέκτης (μου κάνει πλάκα ο ΗΥ;;;)<br />Scorpions - Love Will Keep Us Alive<br /><br /><strong>WHAT WILL THEY PLAY AT YOUR FUNERAL?</strong><br />Ελενη Καραϊνδρου – Trojan Women-Lament II (μοιρολόι με κανονάκι... α πάλι μου κάνει πλάκα το πισι)<br />Kristin Hersh - Your Ghost (απαπαπα... ανατρίχιασα από την σύμπτωση!)<br /><br /><strong>WHAT IS YOUR HOBBY/INTEREST?</strong><br />Ξύλινα Σπαθιά – Ξεσσαλονίκη (αχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα.... γι’αυτό πάω εδώ και δυο χρόνια Θεσσαλονίκη :Ρ)<br />Popsickle - Sunkissed<br /><br /><strong>WHAT IS YOUR BIGGEST FEAR?</strong><br />Ελένη Δήμου – Ετοιμάζω ταξίδι (αρχίζω να φορτώνω! Το WMP με δουλεύει ψιλό γαζί...)<br />Within Temptation - What Have You Done (Feat. Keith Caputo)<br /><br /><strong>WHAT IS YOUR BIGGEST SECRET?</strong><br />Νατάσα Μποφίλιου – Πλατεία Αμερικής<br />Oasis - Cigarettes &amp; Alcohol (μα ούτε καπνίζω ούτε πίνω... πωπωωωω!)<br /><br /><strong>WHAT DO YOU THINK OF YOUR FRIENDS?</strong><br />Νίκος Παπάζογλου+Θανάσης Παπακωνσταντίνου – Άστρο του πρωινού (δεν ξέρω αν το σκέφτομαι, τους το αφιερώνω πάντως...)<br />Anathema - A Natural Disaster (όχι δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα, μην ανησυχείτε)<br /><br /><br />Καλώ τους<br /><br /><ul><li>Hopkins</li><li>Isixiaa </li><li>Darthiir</li><li>Sourotiri</li><li>Areth</li><li>Psyxiatroz</li><li>telson</li><li>Theodora</li><li>Περιπετών</li></ul><p>να ακουσουν τη μουσικούλα τους! Καλό σουκού!</p><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-3510396661719646184?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-33639051428953233532007-07-02T17:28:00.000-04:002007-07-03T21:32:43.426-04:00Αυτή η βόλτα θα είναι στοιχιωμένη. Παλιά ιστορία, αρχαίες πέτρες, πεταμένες αγκαλιές. Ίδια πρόσωπα. Ο <a href="http://ideesdiluviennes.blogspot.com/2006/08/blog-post.html">μαλλιάς αρτίστας </a>που τους φωτογράφισε εκεί ήταν. Αυτή τη φορά, μόνη τον απάντησε. Φυσικά δεν τη θυμόταν, εκείνη στάθηκε όμως να βρει κάτι να πάρει από το κιόσκι του. Το φιλμ είχε καεί. Και παίζει με τον αναπτήρα που αγόρασε για να καπνίσει τις στιγμές που τις δώθηκαν. Να τις ρουφήξει βαθιά. Δεν ξέρει πώς κατεβαίνει το ρημάδι. Πάλι χαμένη ανάσα.<br /><br />Λιώνει. Ξέχασε τον αναπτήρα αναμμένο. Επίτηδες. Στα στόματα που θα τον φιλήσουν να τον καίνε τα δικά της χείλη. <a href="http://www.sendspace.com/file/ylqgtg">Θέλει</a>. You wish.<br /><br />Δεν έχει τίποτα δικό του. Μόνο τη μοναξιά της άφησε. Και το άρωμα που αναγνώρισε στον διπλανό επιβάτη στο λεωφορείο. Γιατί η μύτη να συνδέεται με τις αναμνήσεις περισσότερο από κάθε αίσθηση; <a href="http://www.sendspace.com/file/eozp44">Μυρωδιά αδιαφορίας</a>. Πιο μισητή από το μίσος.<br /><br />Θέλει μόνο να ανταμώνει. Τα αντίο, τα λέμε, γειά... μικρές λέξεις όπως η ζωή. Σύντομα. Κρατάνε λίγο, σε ακολουθούν και δε λένε να ξεκολλήσουν. Όπως η ασπιρίνη στον ουρανίσκο. Μόνο να ανταμώνει είπαμε.<br /><br />Η ευτυχία δεν είναι της μόδας. Είναι που μερικοί έχουν το βίτσιο να σε τελειώνουν. Και άλλοι έχουν το βίτσιο να επιτρέπουν να τους τελειώνουν. Δικαιώματα. Καμμία υποχρέωση.<br /><br />___________________________________________<br /><span style="font-size:78%;">Κι όμως, όταν θα γράφεις, όταν θα ανάβεις τσιγάρο, στα χέρια θα με έχεις. Αυτό το «κατάφερα».</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-3363905142895323353?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-60710112644666061042007-06-25T23:55:00.000-04:002007-06-26T00:11:47.426-04:00<em>Ξέρεις τι ήθελα να σου πω;</em><br /><em>Πως ό,τι σου αρέσει, ό,τι αγαπάς, θα μπορούσα να είμαι εγώ.</em><br /><em>Απλά </em><a href="http://www.sendspace.com/file/popcfg"><em>δεν πρόλαβα </em></a><em>να γίνω.</em><br /><em></em><br /><em>_-_-_</em><br /><em></em><br /><em>Το ξέρω πως μπορείς να με τελειώσεις όποτε γουστάρεις. Αυτό είναι που μου αρέσει σε σένα.</em><br /><a href="http://www.sendspace.com/file/gca4kn">Δυστυχώς το ξέρεις κι εσύ</a>.<br /><br />__________________<br /><span style="font-size:78%;">Πολύ Οδυσσέα Ιωάννου διαβάζω τελευταία...</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-6071011264466606104?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1287033735728681372007-06-08T00:51:00.000-04:002007-06-08T00:54:41.674-04:00<div align="center"><a href="http://www.pratique.fr/vieprat/trans/avion-valise.gif"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.pratique.fr/vieprat/trans/avion-valise.gif" border="0" /></a> Σε περίπου 20 μέρες πάλι εδώ... </div><div align="center">;)<br /></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-128703373572868137?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-22570779245363751152007-06-03T18:28:00.000-04:002007-06-03T18:38:37.513-04:00<a href="http://bp1.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/RmNCvSXD-bI/AAAAAAAAAAM/MgXkdCq93Vs/s1600-h/amalia_elpida2.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5071970985499163058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_i7Mg8ZU_aZ4/RmNCvSXD-bI/AAAAAAAAAAM/MgXkdCq93Vs/s320/amalia_elpida2.png" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp1.blogger.com/_Lq5YW_qEv3I/RmFNjy0jCtI/AAAAAAAAABE/27SfALvIecI/s1600-h/amalia_elpida2.png"></a><br /><br /><div>Καλό ταξίδι Αμαλία... ελπίζοντας η φωνή σου να έκανε ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα. Στις καρδιές μας πάντως το έκανε και εύχομαι στη συνείδησή μας.</div><br /><div></div><br />http://youtube.com/watch?v=6aYu0YapSm0<br /><br /><div></div><br /><br /><div>_________________________</div><br /><div><span style="font-size:78%;">1η Ιουνίου, 3 ή 15, μακάρι να ακούγεται συνέχεια αυτή η κραυγή για να αλλάξει κάτι... πρέπει να αλλάξει.</span></div></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-2257077924536375115?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-20586987289704281422007-05-27T13:05:00.000-04:002007-05-27T13:09:39.448-04:00<em>Δεν θέλω εγώ από σένα<br />Παραμυθάκια να μου πεις<br />Λόγια μεγάλα και ψέματα<br />Δεν θέλω εγώ από ‘σένα<br />Παραμυθάκια να μου πεις<br />Πράγματα της νύχτας και μπερδέματα...<br /><br />Εγώ από ‘σένα θέλω μόνο μια εκδρομή<br />Μια αναπνοή, στο φως μια διαδρομή<br />Εγώ από ‘σένα θέλω μόνο το όνειρο<br />Σημερινό κι άσε το αύριο γι’ αύριο<br /><br />Δεν θέλω εγώ από ‘σένα<br />Τίποτα να ‘ναι πιο βαρύ<br />Απ’ το φτεράκι μιας μέλισσας<br />Δεν θέλω εγώ από ‘σένα<br />Τίποτα να ‘ναι πιο βαρύ<br />Απ’ τον αφρό της άγριας θάλασσας...<br /><br />Εγώ από σένα θέλω, μόνο μια εκδρομή...</em><br /><em></em><br /><br /><em></em><br />Αρλέτα-Πάνος Κατσιμίχας<br /><em></em><br /><em>______________________</em><br /><em><span style="font-size:78%;">"...ετοιμάζω ταξίδι μοναχά για πάρτη σου, στα μεγάλα νησιά του μυαλού και του χάρτη σου..."</span></em><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-2058698728970428142?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-62405540142784321812007-04-29T22:57:00.000-04:002007-04-29T23:42:38.651-04:00Είμαι σε φάση παλιμπαιδισμού και έχω πρήξει όλους τους γύρω μου με την τρέλα μου. Δεν περίμενα ποτέ πως θα είμαι τόσο ευτυχισμένη μέσα σε τόση κούραση. Και δεν έχω δει ακόμη τίποτα!<br /><br />Μόλις έκλεισα ένα μήνα στο μεγαλύτερο παιδιατρικό νοσοκομείο του Κεμπέκ, το Hôpital Ste-Justine. Κάνω την υποχρεωτική κλινική πρακτική μου εκεί και δούλεψα με δυο καθηγητές και δυο ειδικευόμενες. Είχα ασθενείς από 3 έως 17 ετών. Έβλεπα 7 τη μέρα κατά μέσο όρο (που είναι αρκετά καλός για το επίπεδο μου). Φοβόμουν μήπως και δεν καταφέρω να ανταποκριθώ στην πίεση που σου επιβάλλουν οι γονείς μιας και η στενοχώρια που μπορεί να σου προκαλέσει κάποια ασθένεια σε ένα παιδί. Κι όμως αυτό αγάπησα. Μου άρεσε να κάθομαι και να εξηγώ όσο πιο απλά και λεπτομερώς μπορούσα στους γονείς τι τρέχει με το παιδί τους και πώς θέλουμε να κάνουμε τις εξετάσεις και τη θεραπεία και να τους καθησυχασω πως κάνουμε τα πάντα. Και η στενοχώρια ναι μεν μερικές φορές με έπιανε αλλά ο σκοπός που γίνεται να κάνεις να νιώσει ο ασθενής καλά σε κάνει και ξεχνάς αυτό που σε κάνει να πας πίσω. Βλέπεις τι μπορείς να κάνεις, δε μένεις σε αυτό που είναι και τον κάνει να υποφέρει. Τι μπορώ να κάνω πλέον δηλαδή για να μην υποφέρει.<br /><br />Και το όμορφο με τα παιδιά είναι πως οι συζητήσεις μαζί τους είναι ποιήμα, είτε είναι μικρούλια είτε είναι έφηβοι. Οι πρώτοι έχουν φανταστική ομιλία, οι άλλοι μαγική και ουτοπική. Κι όταν συναναστρέφεσαι μαζί τους και οι δικές σου σκέψεις παίρνουν λίγο από αυτό το χρώμα.<br /><br />Και γέλιο, πολύ γέλιο! Διάλογοι απίστευτοι! Να κάποια περιστατικά:<br /><br />Ένα τετράχρονο αγοράκι, όταν τον ρώτησα τι θέλει να γίνει σαν μεγαλώσει, μου απάντησε πεταλούδα. Εσκασα στα γέλια! Του απάντησα πως θα είναι πολύ όμορφος και περηφανευόταν!<br /><br />Ένα άλλο κοριτσάκι, 7χρονο με αμυγδαλίτιδα που σήκωνε επέμβαση, εφτιαχνε με χαρτονάκια λουλούδια με τη θεία της. Της είπε η θεία της πως θα μπορούσε να χαρίσει το λουλούδι στον άνθρωπο που αγαπούσε το περισσότερο στο νοσοκομείο και διάλεξε εμένα. Μόνο που δε δάκρυσα. Να φαναστείτε, είχε βάλει γυναικείο άρωμα στο λουλούδι για να μοιάζει με αληθινό και σχοινάκι για να το κρεμάσω πάνω μου. Το ίδιο παιδάκι, όταν πήγα να του πω πως μπορεί να πάει σπίτι του, άρχισε να χορεύει τη χαβανέζα!<br /><br />Ένα 11χρονο αγόρι, που χρειαζόταν ενδοφλέβια αντιβίωση, επειδή ένιωθε καλά με ρωτούσε συνέχεια πότε θα φύγει. Του λέω σε 24-48 ώρες. Κοιτάζει το ρολόι του και λέει: "Δηλαδή μεθαύριο στις 9 και 17 το πρωί θα φεύγω; Γιούπιιιιιιι!!!". Πώς να του εξηγήσεις πως οι 48 ώρες μπορεί να είναι 49μιση;<br /><br />Ένα άλλο παιδάκι, 4χρονο, ενώ είχε μπει για λαρυγγίτιδα, πριν το αφήσω να πάει σπίτι του ήθελα να σιγουρευτώ πως είναι καλά. Οπότε το ρώτησα αν πονάει πουθενά και δεν απαντούσε. Αρχισα να του δείχνω διάφορα μέρη του σώματος και να τον ρωτάω αν πονάει κι έλεγε ναι σε όλα! Του λέω λοιπόν "πωπωωω είσαι πολύ άρρωστο, θα σε κρατήσω εδώ κανα μήνα να σε γιάνω". Η μαμά του από πίσω να χαμογελάει πλατιά ενώ εκείνο με κοίταξε αμέσως με γουρλωμένα μάτια. Γυρίζει και μου λέει "΄Οχι θέλω να πάω σπίτι, το μόνο που πονάει είναι ο λαιμός μου"!!!! Αλλο να σας το λέω κι άλλο να το βλέπατε!<br /><br />Με τους έφηβους παλι, θέλει λεπτότητα και διακριτικότητα. Θέλουν χρόνο μόνο με σένα, οι γονείς να λείπουν. Να μιλήσεις για αν καταναλώνουν τσιγάρα, ποτά, ναρκωτικά. Αν δουν πως τους ρωτάς αυθόρμητα χωρίς να τους κρίνεις και όχι μπροστά στους γονείς τους, να περιμένεις να σου απαντήσουν ειλικρινά 80% τουλάχιστον. Έχουν ανησυχίες, φοβούνται για την εικόνα τους, δε θέλουν να τη χαλάσει η ασθένεια. Έχουν αγόρι ή κοπέλα, έχουν ή δεν έχουν γνωρίσει την πράξη του έρωτα. Σου μιλάνε για τα όνειρά τους, τους φίλους τους, τους φόβους τους, κλαίνε για άλλους λόγους, περισσότερο για ψυχικούς κι όχι σωματικούς. Θέλουν να τους συμβουλέψεις, όχι να τους πεις τι να κάνουν, να τους πεις μονάχα τι θα προτιμούσες να κάνουν. Τεσταρουν την εχεμύθειά σου με διάφορους τρόπους. Ολόκληρη πρόκληση! Πολύ ενδιαφέρουσα!<br /><br />Είμαι σίγουρη πως υπάρχουν και αρνητικά σ'αυτό το επάγγελμα και κάποια τα ξέρω ήδη. Με γεμίζουν τόσο όμως τα θετικά, ειδικά όταν βλέπω καθηγητές στα 40-50 να είναι υπέροχοι σε αυτό που κάνουν και να δίνουν σημασία στον άνθρωπο κι θέλω τόσο να τους μοιάσω, που τελικά κάθε μέρα διαπιστώνω πως έκανα καλά και μπήκα σε αυτόν τον κλάδο. Μου δίνει κουράγιο να συνεχίσω.<br /><br />Τελικά, δεν φτάνει που πρήζω τους δικούς μου, πρήζω και την μπλογκόσφαιρα όλη και ησύχασα! Η διάθεσή μου είναι άψογη και το οφείλω κατά ένα μεγάλο μέρος στο ότι λατρεύω αυτό που κάνω.<br /><br />Το άλλο μέρος δεν το λέω, είναι μυστικό... ;)<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-6240554014278432181?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-88422179377459747612007-04-22T11:21:00.000-04:002007-04-22T11:21:41.448-04:00<a href="http://www.canadianfarmersmarket.com/media/images/cfm/Brien_Product_candies_lg.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.canadianfarmersmarket.com/media/images/cfm/Brien_Product_candies_lg.jpg" border="0" /></a><br /><div>Η άνοιξη έρχεται απρόοπτα εδώ... είναι απρόβλεπτη και τα σκαμπανευάσματα της θερμοκρασίας είναι εντυπωσιακά. Μοιάζει με ένα χουζούρι μακρύ, η φύση τεντώνεται και ξανακουλουριάζεται γιατί φοβάται να βγάλει τα σκεπάσματα.<br /><br />Το μόνο που είναι σταθερό είναι το γλύκισμα των σφενδάμων... το σφενδαμοσίροπο, γνωστό ως sirop d'érable στα γαλλικά ή maple syrup στα αγγλικά. Κάθε χρόνο, από τις αρχές Μαρτιου μέχρι τα τέλη του Απρίλη η συγκομιδή χαρίζει ευχαρίστηση στις γευστικές απολήξεις της γλωσσίτσας μας και κυρτώνει τα χείλη μας προς τα πάνω.<br /><br />Το φαινόμενο δεν είναι πολύπλοκο.<br /><br />Οι σφένδαμοι βρήκαν μέσο άμυνας κατά του υπερβολικού κρύου για να φτάσουν μέχρι την επόμενη άνοιξη αρτιοί. Για να μην παγώσουν οι χυμοί τους μέσα στον κορμό και σπάσουν όπως τα ξεχασμένα γυάλινα μπουκάλια μπύρας στην κατάψυξη, εκείνοι κατηφορίζουν το φθινόπωρο στις ρίζες και αποθηκευονται εκεί ενώ τα φύλλα αλλάζουν 40 αποχρώσεις.</div><br /><div></div><br /><div>Όταν αποφασίζει ο ήλιος να γίνεται πιο ζεστός, ξαναρχίζει η τρεχάλα προς τα πάνω. Το "ράφτινγκ" της ζάχαρης προς τα κλαδιά. Τα βράδια, που ο υδράργυρος πέφτει κάτω από το μηδέν, αρχίσει κατάβαση πάλι. Και την επόμενη πάλι βόλτα προς τον ουρανό. </div><br /><div></div><br /><div>Ένας μύθος λέει πως πριν από εκατοντάδες φεγγάρια, κάπου τέλη Μαρτίου, ένας Αμερινδιάνος χτύπησε και σφήνωσε σε έναν κορμό σφενδάμου το τσεκουράκι του και κρέμασε εκεί έναν κουβά για να μαζέψει βρόχινο νερό. Μάζεψε τον κουβά η γυναίκα του για να βράσει το νερό και ζεσταίνοντας το όλο και έπηζε το υγρό μέχρι που έδωσε ένα σιρόπι ξανθοκόκκινο. Από τη ρωγμή που είχε αφήσει το τσεκούρι έτρεχαν οι χυμοί του δέντρου. 'Ετσι και ανακαλύφθηκε το σιρόπι που έχει γίνει το τυπικό γλύκισμα του Καναδά. Και οι Αμερινδιάνοι δείξανε το θαύμα στους Ευρωπαίους που ήρθαν και εγκαταστήθηκαν στο απρόσιτο αυτό μέρος λόγω του δέους που μπορούν να προκαλέσουν οι αχανείς εκτάσεις και οι μεγάλοι χειμώνες.</div><br /><div></div><br /><div>Γίνεται σιρόπι υγρό για κρέπες, καραμέλα ζεστή που χύνεται σαν καυτό σίδερο στο χιόνι και πρέπει με ξυλαράκι να το μαζέψεις όσο πιο γήγορα γίνεται για να μην κοκκαλώσει και μετά να το φας σα γλυφιτζούρι, βούτηρο μετά από χτύπημα... σε όλες τις μορφές πάντα νόστιμο.</div><br /><div><a href="http://accel14.mettre-put-idata.over-blog.com/0/00/56/71/tire-de-sirop-d--erable.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://accel14.mettre-put-idata.over-blog.com/0/00/56/71/tire-de-sirop-d--erable.jpg" border="0" /></a></div><br /><div></div><br /><div>Σήμερα έκανε ζέστη και λιακάδα, απρόβλεπτα όπως και τη χιονοθύελλα που έριξε την προηγούμενη Κυριακή. Η άνοιξη είναι εδώ... όπως και οι χυμοί της.</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-8842217937745974761?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-51521706302856009902007-04-07T19:58:00.000-04:002007-04-07T20:10:54.453-04:00Άκουσα πως οι χαζοί μαθαίνουν από τα λάθη τους ενώ οι έξυπνοι μαθαίνουν από τα λάθη των άλλων.<br /><br />Διαπίστωση: ακόμη χαζοφέρνω.<br /><br /><br /><br />Καλό Πάσχα και όμορφη Ανοιξη εύχομαι σε όλο τον κόσμο... :)<br />Χριστός Ανέστη!<br /><span style="font-size:78%;"></span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-5152170630285600990?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-36096607860589293872007-03-26T09:05:00.000-04:002007-03-26T09:28:20.521-04:00<em>Με κοιτάς, <strong>το μέρος μου είν' εδώ</strong></em><br /><em>είναι ένας τοίχος σ' ένα δρόμο αδειανό</em><br /><em>Και νιώθω τόσο απέραντα φτωχός</em><br /><em>στην πιο ωραία αχτίδα του φωτός</em><br /><em>Όπως η χλόη βίαια θα κοπεί</em><br /><em>έτσι κι εσύ μια μέρα θ' αρνηθείς</em><br /><em>Θα καταστρέψεις μια μικρή ζωή</em><br /><em>κι αυτό το λάθος μία μέρα θα σε βρει</em><br /><em></em><br /><em>Όλη η ζωή, οι μέρες που περνάς</em><br /><em>τα σύννεφα κοιτάς, κι ο χρόνος φεύγει</em><br /><em>Όπως και αυτός που έπεσε στη γη</em><br /><em>ήρθε ένα πρωί και έγινε σκόνη</em><br /><em></em><br /><em>Σ' αγαπώ, <strong>το μέρος μου είν' εδώ</strong></em><br /><em>με πήρες απ' το χέρι και σ' ευχαριστώ</em><br /><em>Ήμουνα σ' ένα δρόμο σκοτεινό</em><br /><em>πίστευα πως κανείς δεν πέρναγε από δω</em><br /><em></em><br /><em>Με κοιτάς, <strong>το μέρος μου είν' εδώ</strong></em><br /><em>είναι ένας τοίχος σ' ένα δρόμο αδειανό</em><br /><em>Και νιώθω τόσο απέραντα φτωχός</em><br /><em>στην πιο ωραία αχτίδα του φωτός</em><br /><em></em><br /><em>Όλη η ζωή, οι μέρες που περνάς</em><br /><em>τα σύννεφα κοιτάς, κι ο χρόνος φεύγει</em><br /><em>Όπως και αυτός που έπεσε στη γη</em><br /><em>ήρθε ένα πρωί και έγινε σκόνη...</em><br /><br /><span style="font-size:85%;">Έκπτωση - Κωνσταντίνος Βήτα</span><br /><br />_______________________________<br /><span style="font-size:78%;">"Θηλειά ο έρωτας, ανάγκη ο έρωτας, καμμένα μάτια μου μη με ρωτάς..."</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-3609660786058929387?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-76596670667228887022007-03-16T10:30:00.000-04:002007-03-16T10:39:39.719-04:00Εχω ξεχάσει να γράφω για να γράφω. Φτιάχνω χρονικά, συμπληρώνω καθημερινά με τις ώρες τα σημαντικά του καθε ιατρικού περιστατικού, πάντα ανθρώπονου. Καταγράφω ζωές εκτός από τη δική μου. Το δικό μου ιστορικό το έχουν άλλοι στα χέρια τους, ψηφιακά ή σε σκονισμένα ντοσιέ, και είναι απόρρητο. Και για μένα. Εγώ ξέρω πώς το ζω, εκείνοι πώς το βλέπουν.<br /><br />Δικά μου κρατώ και όσα δεν περιγράφονται, όσα θυμάμαι και δεν τα αφήνω να ναυαγήσουν επειδη ζουν στις αισθήσεις μου, στη μνήμη της έντασης των ερεθισμάτων τους. Μόνο 22 χρόνια απόσταση έχω από την πρώτη μου κραυγή κι όμως ώρες-ώρες νιώθω πως μιλώ για τα περασμένα σα δεινόσαυρος.<br /><br />Φεύγω στην εποχή που μετρούσαμε ακόμη την ηλικία μας στα δάχτυλα των χεριών μας και θυμάμαι την τρεχάλα την πρωινή στο φούρνο κάτω από το σπίτι για την σφολιατένια <em><strong>τυρόπιτα</strong></em>. Η βουτηρένια μυρωδιά της ή η συνεχής ανησυχία των ποδιών μας έφερνε πιο πολλή λαχτάρα, δεν ξέρω. Τότε που οι βρισιές μας είχαν βάρος όχι από το περιεχόμενο αλλά από το μάκρος της λέξης. "Είσαι τενεκές" "Μιλάει η <em><strong>σκουληκομυρμηγκότρυπα</strong></em>!" Τότε που σκαρφαλώναμε σαν χιμπατζήδες στην στέγη του σπιτιού και νιώθαμε ήρωες, τότε που παίζαμε μίλα και σπάγαμε τις τεράστιες γλάστρες του κήπου της γιαγιάς και όταν ερχόταν μετη σκούπα και το <em><strong>φαράσι</strong> </em>να τα μαζέψει κάναμε όλοι την <em><strong>πάπια</strong></em>. Και το απόγευμα να ανεβαίνουμε στο <strong><em>αμάξι</em></strong> του παππού, ενα ημιφορτηγό Datsun, και να στιβαζόμαστε σαν τα πεπόνια στην καρότσα γιατί κανείς δεν ήθελε να πάει να καθήσει μπροστά. Βόλτα στη θάλασσα και λεκέδες από σοκολατένια παγωτά στα φανελάκια. Καμμία αγωνία τότε. Ούτε για τις υποχρεώσεις ούτε για το θάνατο. Ανακαλύπταμε τις αισθήσεις μας και τις δυνατότητες τους. Τα μυστικά τα λέγαμε στο <em><strong>αφτί</strong></em> για να τα ακούν όλοι.<br /><br />Μετά μάθαμε τα χαρτάκια. Ραβασάκια με πρώτες <em><strong>αγάπες</strong></em> ζωγραφισμένες με κόκκινα μολύβια από πρόσωπα καθαρά και σώματα που αλλάζουν. Πειραματιζόμαστε το όρια: <em><strong>ηχεία</strong></em> που κλατάρουν, τσουλήθρες στις ράμπες, χορός πάνω σε ντραμς και <em><strong>νταούλι</strong></em>, τάσεις φυγής με <em><strong>αερόστατο</strong></em> ή με ένα σακίδιο για το γύρο του κόσμου. Δεν το ονειρεύτηκες ποτέ; Ο χειρότερος <em><strong>εφιάλτης</strong> </em>σου: να μην καταφέρεις να βρεις το <em><strong>κλειδί</strong></em> του παραδείσου, εκείνο το κλειδάκι που θα σε κάνει να μπεις στην καρδιά σου και να την καταλάβεις. Αυτό είναι η εφηβία. Ψάξιμο κλειδιού. Μερικοί δεν βγαίνουν ποτέ από αυτή. Λες και δεν φτιάχτηκε κλειδί γι'αυτούς ή δεν τους μάθανε να ψάχνουν.<br /><br />Τώρα που γράφω, ακούω γλυκανάλατες πανέμορφες καψουρομπαλάντες μαζί με ένα <em><strong>ποτήρι</strong></em> χυμό κράνα και γρεϊπφρουτ, που προτιμώ να το αποκαλώ φράπα. Στυφόγλυκο και ξινοπικρο. Το αποτέλεσμα δροσιστικότατο. Το έφτιαξα το πρωί γιατί τα χιόνια είχαν λιώσει και είχα πάρει μια γεύση καλοκαιριού στο δέρμα. Σήμερα διαλύθηκε ο <em><strong>μύθος</strong></em>: θα ρίξει 20 με 30 εκατοστά χιόνι. Το γρασίδι που μόλις είχε σκάσει μύτη θα ξανασιωπήσει το πράσινο φως του προς την άνοιξη. Πάλι θα φοβάμαι την εξωτερική <em><strong>σκάλα</strong></em> για να μη στραμπουλήξω το πόδι μου. Και στις 26 έχουμε εκλογές. Και οι ασθενείς μου χρειάζονται φωτοθεραπεία. Μάρτης είναι αυτός;<br /><br /><br /><span style="font-size:78%;">Το κείμενο γράφτηκε συνειρμικά από τις λέξεις που μου πρότειναν οι </span><a href="http://analogio.blogspot.com"><span style="font-size:78%;">antigoni</span></a><span style="font-size:78%;">, </span><a href="http://hopkinsgt.blogspot.com"><span style="font-size:78%;">hopkins </span></a><span style="font-size:78%;">kai </span><a href="http://aberel.blogspot.com"><span style="font-size:78%;">isixiaa</span></a><span style="font-size:78%;">. Και οι 15 χώρεσαν εδώ. Ευκαιρία για να ξυπνήσουν οι νευρώνες του δεξιού μυαλού... Δεν καλώ στο παιχνίδι κανένα για να μην του τύχει να βρεθεί με πολλές λέξεις όπως κι εγώ...</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-7659667066722888702?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-37014948649794874272007-03-06T23:12:00.000-05:002007-03-16T10:30:34.274-04:00Οι <a href="http://lessoucisgraves.blogspot.com">Areth</a>, <a href="http://analogio.blogspot.com">Αντιγόνη</a>, <a href="http://hopkinsgt2.blogspot.com/">Hopkins</a>, <a href="http://aberel.blogspot.com">Isixiaa</a>, <a href="http://oblivionoceans.blogspot.com/">Merry</a>, <a href="http://moonshine84.blogspot.com/">Moonshine</a>, <a href="http://www.telson.org">τέλσον</a> μου ζήτησαν να ξαπλώσω στο ντιβάνι και να ξεμπροστιάσω οικειοθελώς και δημοσίως 5 πτυχές του εαυτού μου. Μου πετάνε το μπαλάκι, να μην το πιάσω; Παίζω λοιπόν:<br /><br /><br />1) Μερικοί με φωνάζουν πριγκιπέσσα, ένας καλός φίλος lady και οι υπόλοιποι φίλοι μου " the girl who's always on a coffee high without drinking coffee" ή "rayon de soleil". Ελάχιστοι με αποκαλούν Τασουλάκι και το επιτρέπω μόνο στους συγκεκριμμένους. Ζητώ σ'αυτόν που με λέει φατσούλα να μην το κόψει ποτέ.<br /><br />2) Έχω φύση χειρούργου με προφίλ καλής νοικοκυράς. Είμαι Καρκίνος με ωροσκόπο Σκορπιό. Ισως έτσι να εξηγούνται όλα.<br /><br />3) Θέλω σπρώξιμο. Λίγο. Λόγω αυτολογοκρισίας. Και δεν εννοώ στο γραπτό το λόγο.<br /><br />4) Θέλω να ξαναμάθω τα ισπανικά που έχω ξεχάσει, να μάθω όλους τους χορούς που χορεύονται σε ζευγάρια και να παίζω μπιλιάρδο. Τρελαίνομαι να κάνω εκπλήξεις και επιμένω παραδοσιακά να γράφω επιστολές σε χαρτί και να χρησιμοποιω το ταχυδρομείο.<br /><br />5) Αν με δείτε να περιφέρομαι στο σπίτι με πιτζάμες και να προσπαθώ να βρω κραγιονάκι για να βάψω τα χείλη μου σημαίνει πως δε νιώθω καλά και προσπαθώ να με ανεβάσω. Θεωρώ επίσης πως η σοκολάτα είναι μια ευτυχία της ζωής. Αν μου δείξεις με οποιοδήποτε τρόπο πως με σκέφτηκες, έστω και για ένα δευτερόλεπτο, γίνομαι χαλί.<br /><br /><br />Καλώ με τη σειρά μου να μας πουν το 5στιχο ποιματάκι τους οι:<br /><a href="http://metheksi.blogspot.com">Annelie</a><br /><a href="http://taksidimiasnotas.blogspot.com/">Exilio</a><br /><a href="http://kompogiannitis.blogspot.com/">Κομπογιαννίτης</a><br /><a href="http://melenia.blogspot.com/">Melenia</a><br /><a href="http://sotrek.blogspot.com">Οδοιπόρος</a><br /><br />(δεν κάνω πλέον βόλτες στις μπλογκογειτονειές όσο συχνά θα ήθελα και συγνώμη που το καθυστέρησα τόσο... χαίρομαι ιδιαίτερα που έκατσα και έπαιξα... να παίζουμε πιο συχνά...)<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-3701494864979487427?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1169931339994611232007-01-27T15:51:00.000-05:002007-01-27T17:46:25.976-05:00<em>«- Ανησύχησες;</em><br /><em>- Να μη σε νοιάζει. Πες, πώς είσαι;</em>»<br /><em></em><br />__________________<br /><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.sendspace.com/file/3cki6a">Φοβάσαι τις λέξεις. Πόσο ακόμη; </a></span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-116993133999461123?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1168697528285893052007-01-13T08:50:00.000-05:002007-01-13T09:39:03.593-05:00<a href="http://photobucket.com/" target="_blank"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/artik_1305DP.jpg" border="0" /></a><br /><em>"Με διαβατάρικα πουλιά έρωτα να μην πιάνεις<br />γιατ'είναι διαβατάρικα και γρήγορα τα χάνεις"</em><strong><a href="http://www.sendspace.com/file/12e3v9">._</a></strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-116869752828589305?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1168127043910994112007-01-06T18:24:00.000-05:002007-01-06T18:47:29.400-05:00<a href="http://www.sendspace.com/file/pxey62"><span style="font-size:78%;">«...χάρτινο το φεγγαράκι, ψεύτικη ακρογιαλιά, αν με πίστευες λιγάκι θα 'ταν όλα αληθινά...»</span></a><br /><br />Κι όμως, εσύ με πιστεύεις... έλα όμως που πρέπει να αρκεστούμε σε ότι είναι ψεύτικο.<br /><br />Πάρε μολύβι και χαρτί και κάνε ένα κύκλο. Δε χρειάζεται να είναι εντελώς στρογγυλός... το φεγγάρι αλλάζει πρόσωπο κάθε βράδυ έτσι κι αλλιώς. Το χαρτί να είναι κιτρινωπό, να πορτοκαλοφέρνει μη σου πω. Να θυμίζει εκείνο το χρώμα που του χαρίζει ο ήλιος ο κρυμμένος πίσω από την άλλη πλευρά της γης τις πιο ζεστές καλοκαιριάτικες βραδιές. Ή να είναι άσπρο, προς το υποθαλασσί, να μοιάζει με πάγο. Έτσι όπως είναι η σελήνη στον κατάμαυρο ολοκάθαρο πολικό ουρανό με τις εξωπραγματικές θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, εκεί που ο υδράργυρος δε μπορεί να κατέβει...<br /><br />Θα σου φέρω το ψαλίδι να το κόψουμε μαζί, το χέρι μου κάτω από το δικό σου. Μετά θα το πετάξουμε ψηλά με όλη μας τη δύναμη να το κρεμάσουμε στον δικό μας ουρανό και όλα θα γίνουν αληθινά. Αρκεί να το θέλεις κι εσύ. Αρκεί να έχεις φυλάξει εκείνο το κομμάτι χαρτί. <span style="font-size:85%;">(12/07/2004 )<br /></span><br /><br /><a href="http://photobucket.com/" target="_blank"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/August_Full_Moon_.jpg" border="0" /></a><br /><strong><span style="font-size:78%;">August Full Moon 2006<br /></span></strong><br />_______________________<br /><em><span style="font-size:78%;">υγ1 : Τρία ευχαριστώ. Στον Τ., στον Σ. και στον Γ. </span></em><br /><em><span style="font-size:78%;">υγ2: Φταίει ο καιρός... μα +10 Γενάρη μήνα;</span></em><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-116812704391099411?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1167029536277551862006-12-25T01:47:00.000-05:002006-12-25T01:52:16.303-05:00<a href="http://photobucket.com/" target="_blank"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/noel.jpg" border="0" /></a><br /><br />"...Χριστούγεννα φωτίζονται ξανά..."<br />Να φωτιστούν και οι ψυχές σας από στιγμές χαράς!<br />Υγεία σε όλους!<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-116702953627755186?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1165589848296423942006-12-08T08:52:00.000-05:002006-12-14T10:51:49.893-05:00Κόσμος ζωηρός. Όλο πιο πολλής. Εμπύρετος. Ανθρωποι παντού και πάντα. Ανθρωποι έξω και εντός σου. Ξεχύνονται σαν τα νερά τη γέννας, βγαίνουν και τρέχουν, ξεφεύγουν δήθεν τους πόνους. Δήθεν. Συναντούν κόσμο. Τον αναζητούν. Τον ξέρουν; Η επικοινωνία θέλει μάτια, φωνή, αφή. Χάσαμε το τρίτο κάπου μεταξύ της αδιαφορίας και της ανασφάλειας.<br /><br />Εγώ πάντα χρειαζόμουν ένα χέρι. Όχι πατερίτσα, ένα χέρι.<br /><br />Δημιουργήσαμε μια φυσαλίδα γύρω μας με ακτίνα το μάκρος ενός μπράτσου. Μια αόρατη σφαίρα που μας ακολουθεί σαν τη σκιά μας και όταν τα φώτα είναι σβητά, μια φυλακή που μας στερεί από το άγγιγμα. Δεν αγγιζόμαστε πια. Κι αν τύχει και κάποιος εισχωρήσει μέσα της ή, χειρότερα, τη σκάσει σα τσιχλόφουσκα ασθματίζεται ο νους.<br /><br />Πότε πήρες για τελευταία φορά μια τζούρα μεταχειρισμένου αέρα; Να ζήσεις λίγα δευτερόλεπτα με ο, τι απέμεινε από κύτταρα ξένα; Να γευτείς τα προηγούμενα δευτερόλεπτα κάποιας άλλης ψυχής, όχι της δικής σου;<br /><br />Βρέθηκα σε μπουάτ με παρέα, σε ρυθμούς γνώριμους. Δεν ήξερα τι με περίμενε εκεί, είχα ξεχάσει να ζητήσω περιγραφή πριν φτάσουμε. Τα βήματα άγνωστα κι όμως έτρεχαν γύρω σαν τρελά. <em>Cactus</em> το μέρος. Κάκτος και το δάπεδο. Τα πόδια δε σταματούσαν σα να τα τσιμπούσαν μυριάδες βελόνες. Σχεδόν όλα στις μύτες γιατί ήταν έτοιμα να βρεθούν στον αέρα και να ξεχάσουν κάθε επαφή με τη γη. Ολοι σε ζευγάρια.<br /><br />Σώματα σμίγανε για χορό και μόνο.<br /><br />Εγώ δεν ξέρω τεχνική, μιλάει η μουσική μέσα μου και ακολουθώ. Δεν προτίθομαι για ντάμα. <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Bachata">Bachata </a>και ιδρώτας. Φώτα ελάχιστα. Σιλουέτες.<br /><br />"Μου χαρίζεις αυτόν τον χορό;"<br />"Μα... δεν τον ξέρω."<br />"Αγαπάς;"<br />"Τη ζωή;"<br /><br />Δεν σταματήσαμε λεπτό. Ακουμπούσε το μέτωπο του στο δικό μου και ένιωθα να τρέμει, όχι απο ρίγος αλλά από την αντάρα της κάθε κίνησεις, την ανάγκη επικοινωνίας μέσω του σώματος. Εκείνος μου δάνειζε το δικό του κι εγω το δικό μου και ο καθένας είχε ένα εργαλείο για να μιλήσει, να φωνάξει τις ταραχές του. Κοιτούσε τις νότες να τρέχουν πάνω μου. Αυτές υμνούσε. Διάταζε και ακολουθούσα. Χαμόγελο. Τελικά, η ντάμα εγώ. Δε φοβάσαι να σπάσεις τη φυσαλίδα κανενός, όλοι εκεί αυτό θέλουν. Να κολλήσουν πάνω σου και να μάθουν τι είναι να μην υπάρχουν καλύμματα. Το αλλάξαμε σε <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Salsa_(dance)">σάλσα </a>και το deal είναι να αλλάξεις παρτενερ. Να μάθουν κι άλλοι το παραμύθι σου. <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Cha-cha">Τσα-τσα </a>και τσαχπινιά. Κι ο τοίχος να γεμίζει από τσιχλόφουσκες κάθε που άλλαζε o dj τραγούδι.<br /><br />Πάνω στη στροφή ένιωσα μόνη. Έλειπε ο παραλήπτης. Κι εσύ μιλάς εκ του ασφαλούς. Είσαι μακριά. Είμαι εκεί κι εγώ.<br />Οι αϊτιανοί ρυθμοί φαντάζουν σαν το πηγαινέλα της παλάμης σου στο χέρι μου, εκείνο το απόγευμα που επάλειφες εκεί τον πόθο σου όλο κοιτάζοντας μόνο εκεί που κοιτούσα. Τους μοιάζεις γιατί με πήρες από το χέρι, χωρίς πατερίτσα.<br /><br />Ήθελα να είσαι εδώ, ακίνητοι και οι δυο στην πίστα, όσο κι αν τα βήματα είναι μαγικά. Θα χόρευε η καρδιά μου. Στον δικό σου παλμό. Θα μου έφτανε.<br />Μη ζηλεύεις, δεν χρειάζεται.<br /><br /><br />_____________<br /><span style="font-size:78%;">η απάντηση είναι ναι.</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-116558984829642394?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1165413824922007582006-12-06T08:54:00.000-05:002006-12-06T12:35:01.870-05:00<div align="center"><a href="http://www.sendspace.com/file/1mrbcz"><em><span style="font-size:130%;">"Το μηδέν θα κάνω κύκλο..." </span></em></a></div><div align="center"><br /><a href="http://photobucket.com/" target="_blank"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/shape_in_circle_I_by_exploria.jpg" border="0" /></a> </div><div align="center"><br /><a href="http://www.sendspace.com/file/1mrbcz"><span style="font-size:130%;"><em>"...κι εκεί μέσα θα χορεύω.."</em></span> </a><br /><br /><a href="http://www.deviantart.com/deviation/12521182/?qo=13&q=by%3Aexploria&amp;qh=sort%3Atime+-in%3Ascraps" target="_blank"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/shape_in_circle_II_by_exploria.jpg" border="0" /></a><br /><em><a href="http://www.yousendit.com/transfer.php?action=download&ufid=D9B2290128751362"><br /><br /></div></a></em><em><a href="http://www.yousendit.com/transfer.php?action=download&amp;ufid=D9B2290128751362"></a></em><em><a href="http://www.yousendit.com/transfer.php?action=download&ufid=D9B2290128751362"><p></a></p><p>____________________________</p><p><span style="font-size:78%;">"Το μηδέν στο διακόσα μας ποιος θα το πάρει;"</span></em></p><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-116541382492200758?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1163468079528429992006-11-13T20:13:00.000-05:002006-11-13T20:34:39.746-05:00<a href="http://photobucket.com/" target="_blank"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/Picture201860890279.jpg" border="0" /></a><br /><br />Train du matin --<br />Entrant dans le tunnel<br />Tout à coup: mon visage<a href="http://www.sendspace.com/file/86l6qy">._ </a><br /><em><span style="font-size:78%;">Marco Fraticelli</span></em><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-116346807952842999?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1161652966833495192006-10-23T21:13:00.000-04:002006-10-23T21:36:20.313-04:00<div align="left"><em>Αγγίζω τα χείλη σου Αγνή </em><br /><em>και μας παίρνει η αυγή </em><br /><em>όταν πέφτει η βροχή </em><br /><em></em><br /><em>Στα μάτια σου παίζει ένα φως </em><br /><em>κι ο αέρας περνάει </em><br /><em>στα φιλιά σου γελάει </em><br /><em></em><br /><em>Στο παράθυρο γέρνω να δω </em><br /><em>το χρυσάφι του κόσμου θαμπό </em><br /><em>μα η καρδιά σου ανασαίνει </em><br /><em>κι όπως πριν μ' ανασταίνει </em><br /><em></em><br /><em>Σε βλέπω με μάτια κλειστά </em><br /><em>σα να βρίσκεσαι εδώ</em><br /><em>κι όμως είσαι μακριά </em><br /><em></em><br /><em>Θυμάμαι τραγούδια να λες </em><br /><em>για τις άδειες στιγμές </em><br /><em>τις χαμένες καρδιές </em><br /><em></em><br /><em>Στο λαβύρινθο έχω χαθεί </em><br /><em>του Θησέα κρατάω την κλωστή </em><br /><em>μα τα χέρια πονάνε </em><br /><em>και τα μάτια ξεχνάνε </em><br /><em></em><br /><em>Αγγίζω τα χέρια σου Αγνή </em><br /><em>το κεφάλι μου γέρνει </em><br /><em>και ο ύπνος με παίρνει </em><br /><em></em><br /><em>Δεν θέλω ούτε λέξη να πω </em><br /><em>στ' ανοιχτά τ' όνειρο </em><br /><em>με κρατάει ναυαγό </em><br /><em></em><br /><em>Στο παράθυρο γέρνω να δω </em><br /><em>το χρυσάφι του κόσμου θαμπό </em><br /><em>μα η καρδιά σου ανασαίνει </em><br /><em>κι όπως πριν μ' ανασταίνει... </em><br /><br /><span style="font-size:78%;">Λαβύρινθος - Σωκράτης Μάλαμας</span></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-116165296683349519?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1160889693936233822006-10-15T00:47:00.000-04:002006-10-15T10:10:25.896-04:00<div align="left"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/woman1.jpg" border="0" /><br /><br /><em><span style="font-size:100%;"><a href="http://www.sendspace.com/file/l3dl58"><u>"Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω</u>...;"</a></span></em></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-116088969393623382?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1159716390282271732006-10-01T11:23:00.000-04:002006-10-01T11:27:58.646-04:00Στέκεσαι στη μέση της πλατείας να με περιμένεις με ένα τσιγάρο στο χέρι. Δεν τρέμουν τα δάχτυλα που το κρατούν όμως όλα μέσα σου ταράζονται χωρίς να μπορείς να ζητάς δικαιώματα. Ρουφάς μια τελευταία φορά και σηκώνεις τα μάτια προς τη σκάλα. Έρχεσαι να με απαντήσεις με ένα βήμα ταχύτερο από το δικό μου που με καρφώνει στο πλακόστρωτο.<br />Δε μου μιλάς, με παίρνεις αγκαλιά για τον τελευταίο μας χορό.<br /><br />Απομένουν μόνο δυο ώρες.<br /><br />Δε θέλω να καθήσουμε, θέλω μια βόλτα νευρικιά.<br />Με το χέρι σου πάντα στη μέση μου ξεκινάμε.<br />«Γιατί τρέχεις;»<br />«Πάντα τρέχω. Πάντα προσπαθώ να προλάβω.»<br />«Όχι αυτή τη φορά. Δε έχεις να προλάβεις τίποτα. Είμαι εδώ.»<br /><br /><em>Διαταγή και τελεσίγραφο</em>: Φρενάρω.<br />Φρενάρω αλλά δε μπορώ να ρεφάρω τις στιγμές μας που βάλαμε στοίχημα πως μόνο όνειρο έπρεπε να μείνουν.<br /><br />Φρενάρω αλλά προσφέρεις ταξίδια-αστραπή.<br />Ταξίδια να πηγαίνουν οι ψυχές με εκατό. Μου λες πως δε θα βρούμε τοίχο.<br /><br />Σκαρφίζομαι κόλπα να μην ανάψεις άλλο φάρο στο στόμα, να μην πέφτουν δίπλα μας οι στάχτες των ψεμάτων που ποτέ δεν είπαμε και δεν τάξαμε. Όλα είναι ακόμα αληθινά.<br />Δε σε σταματώ όμως όταν σε βλεπω να ανοίγεις πάλι το πακέτο σου.<br />«Μάλλον δεν απασχολώ αρκετά τα χείλη σου, ε;»<br />Σκύβεις και με φιλάς. Δεν το σβήνεις. Η καύτρα μια καταραμένη κλεψύδρα.<br />Φοβάμαι που προσπαθείς να είσαι μακριά πριν καν φύγω. Δεν τα καταφέρνεις. Γι’αυτό φοβάμαι.<br /><br /><a href="http://www.yousendit.com/transfer.php?action=download&amp;ufid=FFEF6FFD4B9B3C39"><u>Οι δυο ώρες γίνανε δυο μήνες.</u><br /></a><br />«Είσαι πολύ κοντά. Είσαι πολύ μακριά.» <span style="font-size:78%;">(Μπλε)</span><br />Δε μ’αφήνεις να σ’αφήσω. Ούτε κι εγώ.<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-115971639028227173?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1158200450938339162006-09-13T22:16:00.000-04:002006-09-13T23:14:12.873-04:00<p align="center"><a href="http://photobucket.com" target="_blank"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://static.flickr.com/29/90678919_e27203ebd7_m.jpg" border="0" /></a></p><p align="center">Όσα κεριά κι αν καούν στη μνήμη της, τους δικούς της θα τους καίει πάντα το άδικο και η τρέλα αυτού του κόσμου...</p><p align="center"><a href="http://www.cbc.ca/story/canada/national/2006/09/13/shots-dawson.html">http://www.cbc.ca/story/canada/national/2006/09/13/shots-dawson.html</a></p><p align="center">Καλό ταξίδι...</p><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-115820045093833916?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1157891277701081452006-09-10T08:27:00.000-04:002006-09-11T19:11:09.156-04:00<p align="center"></p><p align="center"><a href="http://photobucket.com" target="_blank"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/veloamour.jpg" border="0" /></a></p><div align="left">"Είσαι να μιλήσουμε για έρωτα και πατάτες τηγανητές;" </div><div align="left">Η ερώτηση ήταν πολύ σαφής, δεν παύει όμως το βλέμμα να πήρε την όψη του "τι θέλει να πει ο ποιητής" για μερικά δεύτερα.</div><div align="left"></div><div align="left"><br /><br />Πάντα ζει <em>"σα μια ιδέα που περνά απ'το μυαλό".</em> Φαίνεται στην απλότητα του πάθους που στάζει. Σταζει τη δύναμη της σα λιωμένο κερί και φλεγόμενα σημάδια γεμίζουν το σώμα του παραμυθιού που πλάσαμε, φλεγόμενα σημάδια και μια αντάρα συνθημάτων που φωνάζουν πως το τέλος δε θα είναι καλό γιατί το τέλος δε θα είναι εδώ. Ούτε εδώ ούτε πιο πέρα.</div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"><br /><br />Αν δεν μιλήσεις ελαφριά για τον έρωτα που κατά πολλούς περνά και από το στομάχι, θα σου πέσει βαρής και εκτός από την κάψα του θα σου αφήσει και καούρες. Οι θερμοευαίσθητες απολήξεις σου δεν θέλουν να πονούν για λανθασμένους συναγερμούς. Βαριές, βαρυσήμαντες κουβέντες χωράνε στην αγάπη, όχι πως έχει έχει περισσότερα γράμματα η συγκεκριμμένη λέξη αλλά κρύβει πολλά θέλω και θέλεις. Ο έρωτας είναι <strong>ένα</strong> σε θέλω-με θέλεις κι ένα παιχνίδι αμφιβολίας όχι πάντα δίκαιο. Το μόνο δίκαιο είναι η αρχική σιωπηλή συμφωνία που δίνουν οι αγκαλιές μας: δε σε νοιάζει που θα σε βγάλει ο δρόμος. </div><div align="left"></div><div align="left">Μαθηματικά το μεταφράζεις <strong>οικειότητα συν έλξη ίσον χημεία</strong>. <strong>Απίστευτη</strong>.</div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"><br /><br />Μπορεί να φτάσεις να λες <strong>προδώθηκα</strong> :<strong> </strong>δώθηκα προκαταβολικά αναζητώντας την αλήθεια για εγγύηση.<br /><br /></div><div align="left"></div><div align="left"><a href="http://www.yousendit.com/transfer.php?action=download&ufid=09918EE464BBB280">Δε θέλω να συνηθίσω την απώλεια.</a></div><div align="left"></div><div align="left"><br /><br />Δε θέλω να χάνονται πράγματα, στιγμές, ψυχές και να μην τα βλέπω να περνούν. </div><div align="left">Δε θέλω ασπίδα.</div><div align="left">Έχουμε μια τάση μια τάση να μην κοιτάμε ολόκληρο τον άσπρο τοίχο αλλά να στεκόμαστε να προσπαθούμε να περιγράψουμε τον μικροσκοπικό λεκέ που το αλλιώνει σε ένα σημείο. Η υπόλοιπη λευκότητα και αγνότητα δε μας αφορά ενώ θα μπορούσε να μας ηρεμήσει."<br /><br /></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left">Δεν ηρεμώ ούτε απόψε.<br /><br /></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left">"Ούτε απόψε πανσέληνος.</div><div align="left">Λείπει ένα κομμάτι.</div><div align="left">Λείπει το φιλί σου." (Γ. Ρίτσος)</div><br /><a href="http://www.yousendit.com/transfer.php?action=download&amp;ufid=09918EE464BBB280"></a><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-115789127770108145?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1155268712815686232006-08-10T23:57:00.000-04:002006-08-28T22:24:54.440-04:00<strong><span style="font-size:78%;">Cannon Mountain - New Hampshire - U.S.A.<br /></span></strong><a href="http://photobucket.com" target="_blank"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/an8hagnwstoutautothtas.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><em>...για τόσο μόνο, φώς να γεμίζουν οι στιγμές...</em><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-115526871281568623?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1154706773376075292006-08-04T11:47:00.000-04:002006-08-05T14:53:14.386-04:00Έρχονται φορές που το σωστό και το λάθος δεν έχουν πια σημασία ή που φαίνονται να γίνονται ένα. Η σκέψη είναι καθάρια όπως και οι πνοές που δε διστάζουν να βάλουν η μια στόχο την άλλη, να μπλεχτούν. Τα ανυπόταχτα θέλω γίνονται χαμογελαστές αέρινες κραυγές. Γίνονται ψεματάκια, κόκκινα μάγουλα, αναστεναγμένες πεταλούδες, ανάγκη. Δεν υπάρχουν συνέπειες ούτε υποσχέσεις, μόνο όρκος ότι νιώθεις υπέροχα. Και γέλιο, πολύ γέλιο. Από την πρώτη ματιά ήξερες πως θες να δώσεις, απλά και άνετα. Άνετα από το πρώτο άγγιγμα. Από εκείνο το main dans la main. Δεν έταξε ουρανό. Δεν έταξες άστρα. Θέλατε να τα περπατήσετε μαζί.<br /><br />Πάλι χαμογέλασες στη μέση του πρώτου σου φιλιού. Δε διορθώνεσαι.<br /><br /><a href="http://ideesdiluviennes.blogspot.com/2006/01/blog-post_17.html">Πάντα φέυγεις. Το έχει η μοίρα σου.</a> Ζεις για ένα καρδιοχτύπι παραπάνω, για μια στιγμή που άργησε γιατί οι ώρες σας δεν γίνανε μέρες. Γίνανε κύματα. Σας παρέσυραν σαν μπουκάλια χωρίς να σε νοιάζει πού και πότε θα σε βγάλει.<br /><br />Με τα λόγια του σφιχτά στην παλάμη τρέχει ο νους μακριά από το μαξιλάρι να συναντήσει την αγκαλιά του. Σας φωτογράφισαν οι σκιές που πέφτανε στις σκέπες της Πλάκας και στα πόδια της Ακρόπολης, τα φώτα της Αθήνας, τα τζιτζίκια που σιωπούσαν τα ρίγη, ένας αρτίστας μαλλιάς με άποψη και λουλούδια.<br /><br />Η βλεφαρίδα ελπίζεις να του πραγματοποιήσει εκείνη την ευχή. Υπέροχο το θέαμα των κλειστών ματιών και των χειλιών που παίζουν για να μην προδώσουν το μυστικό.<br /><br />Σου λείπει. Ξέρεις πως θα σου λείπει πάντα. Τώρα με μελαγχολία, παραπέρα με ένα χαμογελάκι που θα σου στραβώνει το στόμα με εκείνο τον τρόπο που τον κάνει να χαμογελάει κι εκείνος. Θα θυμάσαι.<br /><br />Σε διάβασα μια τελευταία φορά. Το ξέρεις πως δε μπορώ να σε κρατήσω όσο κι αν θέλω, όσο κι αν σε θέλω. Θα σε κρατώ αλλού.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">«Στη πιο μικρή στιγμή μαζί σου έζησα ολόκληρη ζωή...νοστάλγω ότι έχει πια χαθεί.»</span></em><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-115470677337607529?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1150887533839674912006-06-21T06:16:00.000-04:002006-08-05T15:22:54.210-04:00<p class="MsoNormal">18 μέρες έχουν περάσει από το βραδάκι που πήρα το αεροπλάνο και έφτασα στη μαμά πατρίδα. Δεν ξέχασα τούτη τη γωνίτσα αλλά συνέβησαν τόσα πολλά με το που πάτησα το πόδι μου εδώ που δεν ήξερα πώς να καταγράψω την κατάσταση χωρίς να μπερδευτώ ή να μπερδευτεί όποιος θα τη διάβαζε. Τελικά περνώ άψογα μετά από την περιπετειώδη αρχή και όταν σκέφτομαι την αρχή δε μπορώ παρά να γελώ επίσης, όσο κι αν ήταν για κλάματα.</p><p class="MsoNormal">Ας τα πάρω όλα από την αρχή. Τρεις Ιουλίου, οχτώ και μισή το βράδυ ώρα Καναδά αναχωρήσαμε με τον αδερφό μου για Αθήνα με την εταιρία <span lang="EN-GB">Lufthansa</span> που την χρησιμοποιούσαμε για πρώτη φορά. Θα κάναμε στάση στο Μόναχο, μια βδομάδα πριν το Μουντιάλ. <span lang="EN-US">Very exciting </span>για<span style="font-size:+0;"> </span>τον<span lang="EN-US"> bro!!! </span>Το ταξίδι πήγε τόσο καλά που θα αρχίζω να προτιμώ αυτή την εταιρία για τα μακρινά ταξίδια στάνταρ!!!</p><p class="MsoNormal">Στο Μόναχο όταν φτάσαμε παντού μπάλες κρεμασμένες στα ταβάνια!!! Προσπαθούσα να διαβάσω τα γερμανικά που μοιάζουν κάπως με τα αγγλικά και κάθε φορά που πετύχαινα να βγάλω νόημα καμάρωνα σαν το γύφτικο σκεπάρνι. Μια ωρίτσα κάτσαμε και προλάβαμε να πάρουμε μερικά σουβενιρ!!!<br /></p><p class="MsoNormal">Φτανουμε αισίως στην Αθήνα οπου προλαβαίνω να δω τους δικούς μου μονάχα για 12 ώρες μιας και την επόμενη ανέβηκα πρωί πρωί Θεσσαλονίκη. Δεν είναι ανάγκη να πω πόσο χάρηα όταν ο Π. και ο Θ. βρεθηκαν στον σταθμό του ΟΣΕ για να περιμένουν μαζί μου το τρένο.</p><p class="MsoNormal">Ηδη έχω γράψει πολλά χωρίς να έχω πει τίποτα βασικά. Τώρα αρχίζουν τα γλέντια και τα πανηγύρια!!!</p><p class="MsoNormal">Φτάνω μεσημεράκι, 4 ιουλίου στον σταθμό του ΟΣΕ Θεσσαλονίκης και συναντω τα δυο παιδιά απο τη σχολή ιατρικής που είχαν την καλοσύνη να με παραλαβουν και να με πάνε σπίτι. Η βαλίτσα ήταν βαρια και δεν είχε ασανσερ οποτε για να εχω μεγαλύτερη ευκολία να κατεβάσω στα σκαλιά τη βαλίτσα (ούτε μετακόμιση να έκανα) κρεμασα στο χερούλι της βαλίτσας το τσαντάκι μυ. Μέσα είχα το πορτοφόλι μου με 400 ευρώ, το κινητό μου, το mp3 player κι αλλα πραγματα που τα αγαπούσα. Φτανω δίπλα στα παιδιά, αφήνω τη βαλίτσα με το τσαντάκι ακριβώς δίπλα μου, χαιρετιόμαστε με τα παιδια και γυρνώ και το τσαντάκι έλειπε. Όλα έγιναν μεσα σε δεκα δευτερόλεπτα!!!!</p><p class="MsoNormal">Πάμε στο αστυνομικό γραφείο τον ιδιο το σταθμό και ο αστυνομικός εβλεπε τηλεόραση (μάλλον σηριαλάκι) και όταν του είπα τα καθεκαστα μόνο που δε με έβρισε που τον έκοψα εν ώρα πνευματικής ψυχαγωγίας. Μου είπε πως πριν από 5 λεπτά και ένα άλλο ζευγάρι του κλεψανε τσαντακι στο ίδιο σημείο. Μα τι κάνεις τότε ρε άνθρωπε μου Γιατί δε σηκώνεσαι; Να βάλεις λίγη τάξη εδω μέσα; Ασε που μου είπε να προσέχω τα πραγματα μου γιατί μάλλον εκείνος δεν μπορεί να κάνει τίποτ'αλλο από το να παρακολουθεί σαπουνόπερες!!!</p><p class="MsoNormal">Πάω στο αστυνομικό τμήμα για δήλωση απώλειας! Στο δρόμο κόντεψαν να με πατησουν τρια οχήματα κι όχι επειδή πηγαινα να περάσω με κόκκινο. Απλά ο πεζός εδώ δεν έχει προτεραιότητα! :Ρ Φτάνουμε και βρίσκουμε ένα σερίφη στην κυριολεξία με αλογοουρά, μπότα μυτερή, να στριφογυρίζει το όπλο στο δάχτυλο και να έχει τη μουσική από παλιά εργα με θέμα το φαρ ουεστ στο κινητό όταν χτυπάει. Του έλειπε το αστεράκι στο πέτο! Όταν του είπα τι συνέβει και πως κάποιοι μου συνεστησαν να κάνω δήλωση απώλειας και μηνυση κατα αγνωστου με κοίταξε με ένα ειρωνικότατο ύφος και με ρωτησε:</p><p class="MsoNormal">"- Ποιος σου το συνεστησε κοπελιά;<br />- Οι φίλοι μου.<br />- ΚΑΙ ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ;"</p><p class="MsoNormal">Ε τι να του πεις εκεινη τη στιγμή;;; Μόνο με μπούφλα ήθελα να απαντήσω!!!</p><p class="MsoNormal">Τελικά μου την έκαναν την δήλωση αφού ξαναπήγα την επόμενη γιατί εκείνη τη μέρα βαριόντουσαν να την κάνουν και βρήκαν οποιαδήποτε δικαιολογία για να την αποφυγουν. Και σιγά την διαδικασία που χρειαζόταν αυτό το εγγραφο!!! Τα είχα πάρει κανονικά.</p>Την επόμενη μέρα πήγα πρώτη μέρα στο πανεπιστήμιο. Επιστρέφοντας στο σπίτι περπατούσα με την πολύ γλυκιά κοπελιά από Φιλανδία που έχει έθει να δουλέψει μαζί μου, τη Μίρα, και κατηφορίζαμε την 3η Σεπτεμβρίου, κεντρικότατος δρόμος στη Θεσσαλονίκη. Ντάλα μεσημέρι ήταν, 1μιση η ώρα, και πέρασε διπλα μας ένας άντρας που αυνανιζόταν. Την έπαιζε κανονικότατα και μας κοιτούσε να δει πως θα αντιδρούσαμε. Μόλις είχαμε τελειώσει το μάθημα στην ιατροδικαστική σχολή όπου είχαμε δει έναν πνιγμό κι ένα εμφραγμα στο νεκροτομείο και η ψυχολογία μας ήταν στα πιο χαμηλά επίπεδα...<br /><br />Δεν το συζητώ. Μετά από αυτά τα περιστατικά δεν ήθελα να βγω πιά από το σπίτι.<br />Μετά το φιλοσοφησα και είπα πως μαλλον όλα τα κακά συνεβησαν στην αρχή για να περάσω υπέροχες διακοπές μετά. Είχα και την ξαδερφουλίνα για συμπαράσταση, μπίρι-μπίρι ατελείωτο πριν κοιμηθούμε και μια ζεστή αγκαλιά της και όλα ήταν πιο καλά. Τι θα έκανα χωρίς την Αγαπημένη;;;<br /><br />Την Τρίτη πήγαμε με την Μιρα στη λέσχη να φάμε το μεσημέρι και συνάντησα εντελώς τυχαία δυο φανταστικά παιδιά, τον Πάρη και το Τάσο. Με τον Πάρη είχα να μιλήσω κάμποσους μήνες και να τον δω δυο χρόνια. Με τον Τάσο είχα να ειδωθώ 4 χρονια!!! Δεν ήξεραν ότι ερχόμουν και φυσικά δεν περίμεναν να με δουν στην πόλη που σπουδάζουν μιας και δεν έχω καμμια σχέση με την Θεσσαλονίκη. ΣΟΚ!!! Από εκείνη τη μέρα όλα καλά πάνε! Σα να μου φέρανε γούρι!!! :)))))<br /><br />Εχω κι άλλα πολλά να πω, ευχάριστα... Γιατί η Θεσσαλονίκη έχει ήδη καταφέρει να μου προσφέρει θεσπέσιες στιγμές. Τι να πρωτοθυμηθώ; Την κιθαροβραδιά στο σπίτι της Αμάτας, τους όμορφους καφέδες και τις βόλτες, το jogging, τον Σωκράτη, τις κιθάρες και το κύμα δίπλα, η κατσαρίδα στο πεζοδρόμιο, το ουζο μέλαθρον, το μπητ παζαρ, τα μπουρίνια, το περίπτερο κλαμπ :Ρ, το καραβάκι, το πιο πετυχημένο σήμα YMCA (αυτό θα πρέπει να δημοσιευθεί κάπου!!!);<br /><br />Θα ξανάρθω και με άλλες ιστορίες, ίσως καμμιά φώτο... πολλές περιγραφές συναισθημάτων ίσως όχι γιατί απλά όσα νιώθουμε είναι δεν μπορουν να τα καλύψουν ούτε οι λέξεις ούτε οι αράδες...<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-115088753383967491?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1148681842316127202006-05-26T18:14:00.000-04:002006-05-28T17:42:37.926-04:00Ακόμη δεν έμαθα να γράφω. Λατρεία η καλλιγραφία, πείσμα η στρογγυλή φωνή, κραυγή ο ενθουσιασμός. Δεν έμαθα <em>να λίωνουν στο χαρτί το μυαλό και τα μολύβια</em>. Προκαλώ μόνο τον συννεφιασμένο ουρανό να με λιώσει σα ζάχαρη. Δεν παίρνω ομπρέλλα, εμφανίζω τα γυμνά πόδια μου στην άσφαλτο που διψά να ξεπλυθεί απο το παράλογο πήγαινε-έλα του κόσμου που θέλω να πιστεύω πως αλλάζει. Όχι πολύ όμως. Να θυμίζει και κάτι από παλιά, ιδιαίτερα αυτά που κάνουν τα παιδιά να γελούν και τους γεράκους να καμαρώνουν. Αυτά που δίνουν ευχαρίστηση στους τρελούς μας ρυθμούς.<br /><br />Το σπίτι άλλαξε όψη. Ονειρεύομαι να οδηγήσω εγώ το φορτηγάκι. Παντού βαλίτσες, χαρτιά, εισητήρια, κούτες. Γράφω πάνω στις γεμάτες κούτες. Με μαύρο μαρκαδόρο και κόκκινο. Εκεί ξέρω να γράφω. Όλα είναι χειροπιαστά. Λέξεις που μπορώ να περιγράψω με άλλες λέξεις. Λέξεις που βλέπω και αγγίζω. Εσένα δε μπόρεσα ακόμη να σε ορίσω. Πόσο μάλλον να σε αγγίξω. Δε μπορώ να σε πω.<br /><br />Σήμερα λιώνω από την ηλιαχτίδα που κατοικεί στα χείλη μου. Δε θέλω να γράψω άλλο. Θέλω να χαράξω το ναι μου στην ωμοπλάτη σου και το πρόσωπό σου στο στήθος μου. <a href="http://www.yousendit.com/transfer.php?action=download&amp;ufid=BF175CE6707AF834">Φοβάμαι</a>.<br /><br />Το μόνο που ξέρω είναι πως τα χνάρια μας θα σταμπαρουν 2006 κύματα και άλλα τόσα όνειρα στις θάλασσες των χεριών μας, με τις καρδιές στα χέρια.<br /><br />______________<br /><span style="font-size:78%;">Καλό καλοκαίρι.....</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114868184231612720?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1147919892828718472006-05-17T22:36:00.000-04:002006-05-17T22:38:12.866-04:00<a href="http://www.yousendit.com/transfer.php?action=download&ufid=5EF6098E13DFE830">έλα στο κύμα...!!!</a><br /><br /><br /><span style="font-size:78%;">16 και σήμερα</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114791989282871847?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1147308500733989392006-05-10T20:44:00.000-04:002006-05-13T00:29:25.916-04:00Αυτές τις μέρες όλο ευτραπελικά σενάρια ξεδιπλώνονται μπροστά μου και δε μπορούσα παρά να τα καταγράψω εδώ!!! Εγώ τωρα που τα σκέφτομαι πριν καν τα αραδιάσω κι έχω πάρει ένα ροδοκόκκινο χρώμα, χαμογελάω και κουνάω το κεφάλι δεξιά-αριστερά γιατί είναι απίστευτα!!!<br /><br /><em><strong>1<span style="font-size:85%;">ο</span> Σενάριο</strong></em>: Κυριακή 7 Μαϊου<br />Ξυπνάω νωρίς και βρίσκω πρόφαση να φύγω από το σπίτι για ψώνια. Πάω και αγοράζω όσα είχα σχεδιάσει να πάρω για τη γιορτή της Μητέρας: λουλούδια που λατρεύει η μαμάκα, διάφορα καλλυντικά για τα μαλλιά που ήθελε και καρτούλα φυσικά!!!<br /><br />Φτάνω έξω από το σπίτι με μεγάλη χαρά για την έκπληξη. Δεν της έχω πει καν «Χρόνια Πολλά», θα νομίζει πως το ξέχασα. Έχω το τεράστιο χαμόγελο της ευχαρίστησης στο πρόσωπο. Κοιτάζω το ρολόι μου για να δω την ώρα και μαζί βλέπω και την ημερομηνία. Ωχ! Σε εφτά μέρες είναι η γιορτή! Δεν πειράζει, χαλάλι της! Της αξίζει να της κάνω τέτοιες εκπλήξεις καθημερινά! Με είδε να καταφτάνω φορτωμένη και όταν της εξήγησα, γέλασε αλλά ένιωσε και τόσο όμορφα. Έλαμπε. Το χάρηκα κι εγώ!<br />Μα τελείως εκτός τόπου και χρόνου (ειδικά το δεύτερο) είμαι;<br /><br /><em><strong>2<span style="font-size:85%;">ο</span> Σενάριο</strong></em>: Δευτέρα 8 Μαϊου<br />Πριν από κάμποσες μέρες μιλούσαμε με την παρέα μου για τα γενέθλια τιυ καθενός μας και πώς θα τα γλεντήσουμε!<br />Ξάφνου ο φιλαράκος μου ο Inder πετάγεται και φωνάζει: «Βρήκα το τέλειο δώρο για σένα! Θα δεις!!!»<br />Εν τω μεταξύ, πρέπει να σας πω πως πάντα βρίσκει όμορφα δώρα. Όταν είχε πάει Ινδία μου είχε φέρει μια τσάντα ακριβώς στα γούστα μου!!!<br />Επειδή δεν έχει πάει Ελλάδα, σκέφτηκα να του φέρω φέτος κάτι από το ταξίδι μου στην πατρίδα. Φοράει φανέλες ποδοσφαιρικών ομάδων από διάφορες χώρες, μια από την Εθνική Ελλάδος ή από τον κυπελλούχο-πρωταθλητή Ολυμπιακό θα του άρεσε στάνταρ!<br />Τη Δευτέρα στο μάθημα με πλησιάζει και με ρωτάει: «Η Ελλάδα θα παίξει στο Μουντιάλ φέτος;» Επειδή μιλάμε μερικές φορές για αθλητικά κι επειδή η πτήση μου είναι μέσω Γερμανίας, δεν βρήκα την ερώτηση περίεργη! Του απάντησα όχι κι αμέσως κρέμασε τα μούτρα! «Πολύ δεν στενοχωρέθηκε αυτός;» σκέφτηκα. Πρωτού τελειώσω την σκέψη μου, μου λέει: «Σε ρωτάω γιατί είχα σκεφτεί να σου πάρουμε την φανέλα της Εθνικής Ελλάδος για δώρο!!!»<br />Πατάω τα γέλια, αυτός με κοιτούσε πείεργα λες και είχε πει κάτι στραβό και όταν του εξήγησα πως αυτό θα του έφερνα από Ελλάδα, συνεχίσαμε να γελάμε δυο!!!<br /><br />Φανταστείτε σκηνικό όταν θα επέστρεφα από την Ελλάδα και θα βρισκόμασταν αν δε με είχε ρωτήσει: θα προσφέραμε ο ένας στον άλλον το δώρο και όταν θα το ανοίγαμε θα βλεπαμε πως σκεφτόμαστε το ίδιο.<br />Κολλητάρι, να ‘σαι καλά!!! :)<br /><br /><em><strong>3<span style="font-size:85%;">ο</span> Σενάριο</strong></em>: Σήμερα!<br />Πριν από τρεις μέρες, έλαβα την επικύρωση για την έρευνα πάνω στην οποία θα δουλέψω τον Ιούνη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Χάρηκα τρελά! Μου δώσανε επίσης τα στοιχεία δυο φοιτητών με τους οποίους θα πρέπει να επικοινωνήσω για να μπορέσουν να με υποδεχτούν στη Σαλόνικα! Διάβασα βιαστικά τα στοιχεία (δηλαδή κοίταξα μόνο το μέηλ) και έγραψα στον έναν. Μέχρι σήμερα δεν ήξερα πως ήταν φοιτητές άλλα νόμιζα πως ήταν καθηγητές.<br />Η διεύθηνση του ενός είναι κομπογιαννήτης@... και θεώρησα πως αυτό είναι το επίθετό του! Οπότε έγραψα την επιστολή αρχίζοντας με ένα όμορφο και κοσμιότατο «Γειά σας Κύριε Κομπογιαννήτη»<br />Ο Κύριος Κομπογιαννήτης (ή Δρ Κομπογιαννήτης :Ρ) δε μου είχε απαντήσει ακόμη μέχρι σήμερα το πρωί. Πήγα να κοιτάξω κάποιες πληροφορίες και ξανάπεσα στα στοιχεία τους. Διαβάζω καθαρά αυτή τη φορά και βλέπω πως ο άνθρωπος έχει άλλο όνοματεπόνυμο!!!! Πώπωωωω ντροπή!!! Είχα τηλεφωνήσει και τον υπέυθυνο για τις ανταλλαγες και μου είπε πως τα στοιχεία που έχουμε ανοίκουν σε φοιτητές πρόθυμοι να μας βοηθήσουν! Αυτό ήταν, έγινα σαν το παντζαρί!<br />Εγραψα πάλι επιστολή λέγοντας πως μόλις είδα το λάθος μου και έβαλα και χιουμοριστικό ύφος και νομίζω πως όλα καλά! :) Το πολύ πολύ να με πάρει για αφηρημένη!!!<br /><br />Λοιπόν, αυτά ήταν τα αξιοπερίεργα της βδομάδας μέχρι σήμερα!!!<br />Τώρα σας αφήνω γιατί έχω διάβασμα!!! Γράφω την Παρασκευή! Πάω πρωτού πάθω multisystem failure!!! :P<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114730850073398939?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1146933153305221842006-05-06T12:21:00.000-04:002006-05-06T12:34:42.466-04:00Πόδια πρησμένα.<br />Μάτια που τσούζουν.<br />Αυχένας τσιτωμένος.<br />Μαζί συμπτώματα κούρασης.<br />Κι η ανάσα ακόμη θαρρείς πως χρειάζεται τόση προσπάθεια που σκέφτεσαι να μην πάρεις την επόμενη.<br />Τα αποθέματα σου τα έχεις καταναλώσει.<br />Κλείνεις τα βλέφαρα. Φαντάζεσαι τον αιώνιο ύπνο.<br />Τρόμος.<br />Σηκώνεσαι τιναγμένος γιατί αδυνατείς να πιστέψεις την μόνη αλήθεια που γνωρίζεις για όλους όσους συναντάς, γνωστούς και άγνωστους, και για όσους δε θα συναντήσεις ποτέ.<br />Αναπόφεκτο το τέλος.<br />Ερχόμαστε με μια ημερομηνία λήξης στην τσέπη.<br />Θεατές στο τέλος των άλλων, πιο συχνά κλαίμε.<br />Για ποιον;<br />Για κείνον που έφυγε; Για μας, επειδή η ζωή μας θύμησε ξανά τον δικό μας επικείμενο θάνατο;<br /><br />Μερικά φαγητά που αγοράζεις μπαγιατεύουν πριν την ημερομηνία που γράφει το κουτί.<br />Το σημαντικό μάλλον είναι πως πρέπει να αποφασίσεις:<br />Θες να σαπίσεις πριν την ημερομηνία λήξης σου ή θες να σβήσεις μαζί της;<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114693315330522184?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1146073532129683032006-04-26T13:44:00.000-04:002006-04-26T13:52:03.363-04:00Κόκκινο.<br /><br />Κόκκινο σαν το αίμα.<br /><br />Σαν το αίμα που γεννά τη ζωή.<br /><br />Κόκκινη ζωή.<br />Με πάθος, λατρεία, περηφάνεια, θυμό, πόνο, χαρά.<br /><br />Της ζωής το αίμα κυλά σαν χείμαρρος.<br /><br />Χείμαρρος σαν τις κινήσεις του φλαμένκο.<br /><br />Άλλοτε σπασμωδικές, άλλοτε σαν χάδια.<br /><br /><strong>Αγγιζε με, μη μου μιλάς.<br />Αγάπα με, μη με λυπάσαι.<br />Κοίτα εκεί που δείχνω, δείχνε να κοιτώ.<br />Χόρευε στην ανάσα μου να τρέχω στα βήματα σου.</strong><br /><br /><a href="http://photobucket.com" target="_blank"><img alt="Photobucket - Video and Image Hosting" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/flamencodancer.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><em><span style="font-size:78%;">I’m afraid of the moment of having to leave again...</span></em><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114607353212968303?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1145842467636063642006-04-23T21:18:00.000-04:002006-04-23T21:53:39.750-04:00Χρόνια πολλά σε όλους με υγεία και αγάπη!<br /><br />Το Πάσχα είναι από τις αγαπημένες μου γιορτές... μην πω η αγαπημένη. Βέβαια τα τελευταία χρόνια δεν τη ζω όπως θέλω μιας και όποτε έχουμε Πάσχα τυχαίνει εδώ να είμαστε μέσα σε διαγωνισμούς και διάφορα άλλα τρεχάματα και χρόνος για λίγη γαλήνη δεν υπάρχει.<br /><br /><a href="http://photobucket.com" target="_blank"><img alt="Image hosting by Photobucket" src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/coquelicot_paparouna.jpg" border="0" /></a><br /><br />Από πολύ μικρή με το που πλησίαζε η Μεγάλη Βδομάδα γέμιζα με ένα συναίσθημα γλυκιάς μελαγχολίας, ελπίδας και γαλήνης. Ηρεμούσα. Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο. Ίσως επειδή συμπίπτει με την άνοιξη όπου ανάσταση και αναγέννηση της φύσης συμβαίνουν μαζί. Ίσως γιτί ξέρω πως όλοι θα είναι χαρούμενη την Κυριακή που προσμένουμε και πως θα δω μαζεμένα πολλά πρόσωπα αγαπημένα.<br /><br />Κι ας έβρεχε όλη μέρα φέτος το Πάσχα, αυτό δε μας χάλασε καθόλου. Τις μέρες τις φτιάχνουμε ή τις χαλάμε μόνοι μας. Διαλέξαμε το πρώτο. :)<br /><br />Να σημειώσω πως σκάσαμε κιόλας (Μπαμ!!!) στο φαϊ!!! :Ρ<br /><br />Καλή βδομάδα σε όλους και ανάσταση σε όσα θέλετε να ζήσετε! Να ΣΑΣ προσέχετε!<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114584246763606364?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1145233888006019722006-04-16T20:19:00.000-04:002006-04-16T20:31:28.026-04:00Αν και το ελληνικό πρωτάθλημα ήταν άθλιο φέτος, δε μπορώ να μην πανηγυρίσω λίγο που το αγαπημένο μου ΚΑΠΗ Καραϊσκάκη πήρε άλλο ένα πρωτάθλημα!!!<br /><br /><a href="http://s58.yousendit.com/d.aspx?id=3MCVEV0PQKFEA08WH7RI17AXLH">Ένας είναι ο Θεός, ΜΙΑ η ομάδα</a><br /><br /><a href="http://beta.yousendit.com/transfer.php?action=download&ufid=3BCB0FCE497CBBFC">Θρύλος, Ολυμπιακός σ'όλη την Ελλάδα!!!</a><br /><br />:))))))))))))))<br /><br />Κι ένα ανεκδοτάκι που μου στείλανε σήμερα και ταιριάζει λίιιιιγο:<br /><br /><em>Ο Γιώργος ξυπνάει στο κρεβάτι του με ένα τρομερό hungover. Το κεφάλι του πάει να σπάσει. Με το ζόρι ανοίγει τα μάτια του και το πρώτο που βλέπει είναι 2 ασπιρίνες και ένα ποτήρι νερό στο κομοδίνο του. Ανακάθεται και βλέπει τα ρούχα του καθαρά και διπλωμένα στην καρέκλα μπροστά του. Κοιτάζει το δωμάτιο και συνειδητοποιεί ότι όλα είναι πεντακάθαρα και τακτοποιημένα. Βγαίνοντας από το δωμάτιο βλέπει ότι όλο το σπίτι είναι στην εντέλεια. Στην κουζίνα βλέπει ένα σημείωμα. «Μωρό μου, θα βρεις το πρωινό σου στον φούρνο. Πήγα να ψωνίσω για να σου μαγειρέψω λαγό το μεσημέρι που ξέρω ότι λατρεύεις. Σαγαπώ.». Πράγματι το πρωινό ήταν στο ν φούρνο ζεστό και λαχταριστό. Πάει να καθίσει και κάθεται πάνω σε έναν «Πρωταθλητή». Τον κοιτάει και προς έκπληξη του είναι σημερινός. Εκείνη την στιγμή μπαίνει και ο γιος του στην κουζίνα. - Καλημέρα γιε μου, μπορείς να μου πεις τι έγινε χθες; </em><br /><em></em><br /><em>- Κοίταξε γύρισες σπίτι στις 5 το πρωί, μεθυσμένος και με λερωμένα ρούχα γιατί κάπου είχες πέσει στον δρόμο, έπεσες και από τις σκάλες καθώς ανέβαινες και από τα νεύρα σου έσπασες το καλό σερβίτσιο και κάτι έπιπλα. </em><br /><em></em><br /><em>- Και τότε γιατί η μητέρα σου μου έκανε πρωινό, μου αγόρασε Πρωταθλητή και έχει όλο το σπίτι στην εντέλεια; </em><br /><em></em><br /><em>- Α, αυτό λες; Η μαμά σε έσυρε στο κρεβάτι και όταν πήγε να σου βγάλει το παντελόνι άρχισες να φωνάζεις : «Ασε με ήσυχο κυρά μου, είμαι παντρεμένος!» </em><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114523388800601972?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1144706161627204422006-04-10T17:51:00.000-04:002006-04-16T20:19:03.030-04:00Μια πένα, δυο χαρτιά<br />Ιστορία ζωγραφιά<br />Κάθομαι και τα συνθέτω<br />Και με δάκρυα τα βρέχω<br /><br />Μια απόσταση βουβή<br />Μια ρωγμή φαρμακερή<br />Σαν την βλέπω με φοβίζει<br />Και γλυκά μου ψυθιρίζει<br /><br /><em>Σ’ένα όνειρο να ζεις<br />Ναι, ποτέ σου μην ντραπείς<br /><strong>Και αν κάποτε το χάσεις<br />Μάθε πάλι να το φτιάξεις<br /></strong></em><br />Ένας ξύλινος αέρας<br />Δύο σύννεφα σαν τέρας<br />Σκονισμένο ένα τοπίο<br />Άνθρωποι φρενοκομείο<br /><br />Προσπαθούν να με τρομάξουν<br />Και την θλίψη να μοιράσουν<br />Μα εγώ κρατώ εκεί<br />Την μικρή μου συμβουλή:<br /><br /><em>Σ’ένα όνειρο να ζεις<br />Ναι, ποτέ σου μην ντραπείς<br /><strong>Και αν κάποτε το χάσεις<br />Μάθε πάλι να το φτιάξεις<br /></strong></em><br /><em>Σ’ένα όνειρο να ζεις...</em><br /><br /><strong>Σ. Ρ.<br /></strong>______________________<br /><span style="font-size:78%;">Σ’ευχαριστώ Σ. Εν αγνοία σου, βρήκα ξανά το κέφι μου. Βρήκα το ιατρικό για τις αναποδιές της ζωής. Να 'σαι καλά κι εσύ Πολυαγαπημένη.</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114470616162720442?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1144261933801146402006-04-05T14:30:00.000-04:002006-04-05T14:32:14.310-04:00Μερικοί άνθρωποι γερνούν πριν την ώρα τους. Οι λόγοι αμέτρητοι.<br /><br />Κάποιοι επειδή χάσανε την ευκαιρία να ζήσουν την τρελιάρικη και γοητευτική εφηβική εποχή με τους παρωδικούς έρωτες και τις δικαιολογημένες χαζομάρες που επιτρέπει η ηλικία έχοντας να συγκεντρωθούν στη δύναμη που τους περισσεύει από τα αποδιοργανωμένα κύτταρά τους.<br /><br />άποιοι άλλοι επειδή μάθανε να φέρονται από μικροί σαν μεγάλοι, είτε από κάποιες απαγορεύσεις είτε από φόβο να αφεθούν στην ανεμελιά αναζητώντας όρια και βάσεις παντού. Δεν τολμησανε για την ελευθερία που τους δινόταν. Η ελευθερία τρομάζει.<br /><br />Μερικοί πάλι γερνούν από έλειψη κινήτρου. Αφήνουν τον εαυτό τους να περιμένει τον Χάρο επειδή δεν έχουν την δύναμη να βάλουν τέλος στη ζωή τους που δεν τους γεμίζει πλέον.<br /><br />Όλοι τους παιδιά που χάθηκαν.<br /><br />Γίνεται να γυρίσει κανείς στα χρόνια που γλίστρησαν από τα χέρια του;<br /><br /><span style="font-size:78%;">_________________________________________________</span><br /><span style="font-size:78%;">Μας αφήνεις... πρέπει να σου πω αντίο αλλά δε μπορώ ακόμη.</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114426193380114640?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1143352842601080692006-03-26T00:38:00.000-05:002006-03-26T01:23:25.740-05:00<div align="left"><a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/smiling-moore-baby.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/smiling-moore-baby.jpg" /></a><br /></div><strong><span style="font-size:180%;"><em></em></span></strong><div align="left"><strong><span style="font-size:180%;"><em></em></span></strong></div><div align="left"><span style="font-size:130%;"><strong><em>...μ'ένα</em></strong></span></div><div align="left"> </div><div align="left"><br /><a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/vincent_thomas_1.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/vincent_thomas_1.jpg" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>χαμόγελο</em></strong></span></div><div align="left"> </div><div align="left"><br /><a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/teen.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/teen.jpg" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>μπορείς</em></strong></span></div><div align="left"> </div><div align="left"><br /><a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/deux20sourires.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/deux20sourires.jpg" /></a> </div><div align="left"><em><strong><span style="font-size:130%;">τα</span></strong></em></div><div align="left"> </div><div align="left"><br /><a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/couple.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/couple.jpg" /></a><br /><span style="font-size:130%;"><strong><em>θαύματα</em></strong></span><br /></div><div align="left"><br /><a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/photo_a_day_162.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/photo_a_day_162.jpg" /></a><br /><em><strong><span style="font-size:130%;">να</span></strong></em></div><div align="left"> </div><div align="left"><br /><a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/anasa.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/anasa.jpg" /></a><br /><em><strong><span style="font-size:130%;">πεις...</span></strong></em></div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left"><strong><em><span style="font-size:130%;"></span></em></strong></div><div align="left"><strong><em><span style="font-size:130%;"></span></em></strong></div><div align="left"><strong><em><span style="font-size:130%;"></span></em></strong></div><div align="left"><strong><em><span style="font-size:130%;"></span></em></strong></div><div align="left"></div><div align="left"><strong><em><span style="font-size:130%;"></span></em></strong></div><div align="left"><span style="font-size:78%;">*Νεράιδα - Σωκράτης Μάλαμας</span></div><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114335284260108069?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1142875620475956902006-03-20T12:25:00.000-05:002006-03-20T15:18:30.783-05:00Κάτι μου λέει πως πάλι θα πω ναι... το όχι είναι της γλώσσας, το ναι είναι στα χέρια μου. Η καρδιά αγαπά, το μυαλό ακούει. Ακούει και θάβει ότι δεν το συμφέρει. Μην ανησυχείς, κι αυτή τη φορά θάβω χτύπους. Δεν ήρθε ώρα να ακουστούν. Θα τους ψάξεις να σιγουρευτείς και να ανέβεις όπως ψάχνεις σε όλα τα κοριτσίστικα στέρνα αλλά θα σε αφήσω εκεί χαμηλά. Σκαλοπάτι δε γίνομαι. Ήδη έγινα χαλί. Θα αφεθώ αλλά δε θα βγάλει πουθενά. Σίγουρα.<br /><br />Πιόνια η ψυχή και τα πόδια μου που δεν κατάφεραν να γίνουν ρόδα και να κυλήσουν μακριά σου. Αυτό το «χαίρω πολύ» μαχαίρι που δεν έπρεπε να μπήξω στην παλάμη τότε. Και τώρα είναι αργά.<br /><br /><em>Δε μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα, δε μπορώ να ζήσω μαζί σου, μπορείς πολύ εύκολα και όμορφα να ζεις χωρίς εμένα. Την πάτησα.<br /></em><br />Λιώσε για μένα μια στιγμή μονάχα. Περνά ο χρόνος, κλέψ’την.<br /><br />Με μυαλό(;) πριγκήπισσας, πίστεψα στίχους για κάποιον γιαλό και δυο σταγόνες που διαλύθηκαν και γίνανε ατμός από την μεγάλη λαχτάρα. Βγάζω ποτήρι στο μπαλκόνι και περιμένω να βρέξει.<br /><br />Το συννεφάκι αυτό δεν θα πέσει κάποια στιγμή;<br /><br />Ας πέσει η βροχή του να στεγνώσει την πλυμμήρα μου. Ας πέσει στο ποτήρι να το πιώ, να κρυφτείς στο σώμα μου.<br /><br />_______________________<br /><em><span style="font-size:78%;">Πήγα κι ήπια το νερό απ’την πηγή της λήθης</span></em><br /><em><span style="font-size:78%;">που σβήνει τα θυμήσματα κι όλους τους πόνους σβήνει<br />μα πιο βαθιά μου χάραξε της θύμησης τον πόνο<br />κι έμεινα πάντα να ζητώ ένα φιλί σου μόνο...</span></em><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114287562047595690?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1142655762274278012006-03-17T23:20:00.000-05:002006-03-17T23:29:41.336-05:00Δεν ξέρω αν άξιζα να κάνω κάποιο μικρό διάλειμμα σήμερα (όχι ολοκληρωτικό, δεν με έπαιρνε... έχουμε και κάποιες <strong><em>υποχρεωτικές</em></strong> υποχρεώσεις)<br /><br />Αυτή η βδομάδα μου φάνηκε αιώνας. Μια εργασία που έπρεπε να κάνω πάνω στο πένθος και μου έφαγε δυο μέρες και κάποια χρόνια από τη ζωή μου και μόνο που μου ερχόντουσαν στο νου κάποιες σκηνές από το έργο «Δύσκολοι αποχαρετισμοί: ο μπαμπάς μου», οι ατελείωτες πρόβες χορογραφιών και οι μικρολεπτομέρειες τους οι οποίες ειναι σημαντικές και χρονοβόρες, συνάντηση συλλόγων, πολλές ώρες μαθημάτων (περισσότερες από τις κανονικές βδομάδες), δύσκολο περιστατικό στο νοσοκομείο, project παιδιατρικής πρόληψης κατά της παχυσαρκίας που μου εξάντλησε κάθε ίχνος φαντασίας που μου είχε απομείνει κι ας με επέστρεψε στην ηλικία των 6 χρόνων... μην ξεχνώ και το σκουάς που το κάνω τουλάχιστον μια φορά την βδομάδα και με βγάζει νοκ άουτ μετά!<br /><br />Μπορείτε βεβαίως-βεβαίως να φανταστείτε πως το διάβασμα πήγε πίσω με όλα αυτά και πως έγινε βουνό για το σαββατοκύριακο που αρχίζει σε λίγες ώρες.<br /><br />Κάθε μέρα που πέρναγε όλο και η κουβέρτα βάραινε πιο πολύ κι όλο πιο ασήκωτη μου φαινόταν. Δεν μπορούσα να ξυπνήσω καλά.<br /><br />Σήμερα ξυπνησα νωρίς αλλά έκανα κοπάνα. Στα APP κανονικά δεν πρέπει να γίνονται κοπάνες. APP είναι μέθοδος εκπαίδευσης της σχολής μας που χωριζει όλη την τάξη σε ομάδες 8-10 ατόμων που παίρνουν ένα πρόβλημα υγείας για θέμα με έναν καθηγητή-κηδεμόνα για το οποίο συζητάνε και βγάζουν υποθέσεις για τα αίτια και τις συνέπειες τους και ξανασυναντιούνται 3 μερες αργότερα για να μιλήσουν πάλι για το ίδιο θέμα αλλά έχοντας διαβάσει τα πάντα γι’αυτό. Δεν επιτρέπονται απουσίες σε τέτοιες συναντήσεις. Δεν μπορούσα να πάω όμως... δεν ήξερα τίποτα επειδή δεν είχα προλάβει να ανοίξω βιβλίο και ήμουν ένας ράκος. Κάθησα στο κρεβάτι μου και διάβασα δυο ωρίτσες αυτά που δεν είχα προλάβει! Πιο παραγωγικό μου φάνηκε αυτό!<br /><br />Το απόγευμα ο ήλιος ήταν υπέροχος, το κρύο ακόμη πιο υπέροχα(;) τσουχτερό και η όλη ανεμελιά με έκανε να νιώσω υπέροχα άδεια. Το ραδιόφωνο μου έδωσε πνοή το βραδάκι αν και κάποια λαθάκια τα κάναμε (τεχνικά τα περισσότερα)... Ερασιτέχνες είμαστε, την επόμενη φορά θα βελτιωθούμε! Σημασία έχει πως ακούσαμε όμορφα τραγουδάκια και γελάσαμε!!!<br /><br />Και σήμερα δεν άνοιξα βιβλίο. Πάω να πέσω γιατί αυριο πέφτω με τα μουτρα στο διάβασμα. Το καλό είναι πως τώρα νιώθω ενέργεια για να το κάνω ενώ σήμερα και να ήθελα δεν μπορούσα.<br /><br />Μπορεί να μείνω με την απορία για το αν άξιζα τη μέρα Off ή όχι... αλλά ξέρω πως μου άρεσε και μου έκανε καλό.<br /><br />Όνειρα υπέργλυκα ή καλό ξημέρωμα για όσους είναι στην πέρα όχθη του Ατλαντικού...<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114265576227427801?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1142029807231935972006-03-10T17:28:00.000-05:002006-03-10T17:30:07.326-05:00Απόψε συντονιστείτε στις 7:30 το βράδυ (2:30 το πρωί ώρα Ελλάδος) στα ερτζιανά του σταθμού Radiocentreville, 102,3 FM! Εκπέμπει σε όλο το Μόντρεαλ αλλά και μέσω διαδικτύου σε όλο τον κόσμο! Απλά χρειάζεται το πρόγραμμα Real Player! Η εκπομπή παίζει καθημερινά τις ίδιες ώρες από διαφορετικούς παραγωγούς!<br /><br /><a href="http://www.radiocentreville.com/">www.radiocentreville.com</a> και απλά πατήστε πάνω στην εικόνα που δειχνει ένα ηχειάκι-ντουντούκα!<br /><br />Είναι μια προσπάθεια από φοιτητές που αγαπάνε την μουσική!<br /><br />Απόψε θα είμαι βοηθός... στις επόμενες βδομάδες ίσως γίνω και παρουσιάστρια. Θα δείξει!<br /><br />Καλή ακρόαση!<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114202980723193597?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1141346906081286902006-03-02T19:44:00.000-05:002006-03-02T20:08:33.916-05:00Μια κασέτα βρήκα στο ντουλαπάκι... «Τασούλα» γράφει η σχεδόν σβησμένη μολυβοεπιγραφή... 19 χρόνια ξεχασμένη πρέπει να είναι... κάτι λιγότερα χρόνια έχω να ακούσω αυτό το χαϊδευτικό από τους γονείς μου. Από το μαγνητόφωνο ξεπετιέται μια παιδική φωνή, σχεδόν μωρουδίστικη... <a href="http://s44.yousendit.com/d.aspx?id=0YG0FAJQ18CJO2BXFKOQOZQTIJ">Τι ζαβολιάρικο που φαίνεται εκείνο το κουνελάκι που όλο τρύπες τρυπά!</a> Χαρά και αθωότητα ακούγονται μόνο όμως στην απειλή για ξύλο... κανένα φόβο δε θα πρέπει να αισθάνεται το κουνελάκι, μα κανένα... μόνο αγάπη... αγάπη γιατί είναι αυτό το απλό πλάσμα που κρατάει συντροφιά στα παιχνίδια εκείνου του μικρού κοριτσιού... μακάρι όλα να παραμένανε τόσο αθώα... και η αγάπη... και ο έρωτας...<br /><br />Τρύπες δεν είδα στον δικό μας κήπο ακόμη. Δεν μύρισε καλοκαίρι, δεν άνθισαν τα δέντρα στο απέναντι παρκάκι, δεν κελαηδούν τα πουλάκια που μάλλον λιάζονται εκεί που θα ήθελα να χρυσίζω κι εγώ. Αντίθετα, μπήκε ο Μάρτης με χιόνι και ήλιο και ξέχασα να βάλω την ασπροκόκκινη κλωστούλα στον καρπό και κάηκαν τα χέρια μου από τον αέρα. Αποκλείεται να φταίει που έχασα τα γάντια μου πάλι. Κρατώ με τα δυο χέρια την κούπα καφέ, να ζεσταθούν εκεί που ενώνουν τα δάχτυλα. Δείχνω τα δόντια μου στον ήλιο που τα έχει τα δικά για μόστρα από το πρωί σε κοινή θέα, όχι για να τον φοβερίσω αλλά επειδή χαμογέλασα πλατιά. Ένα ζευγάρι προσπαθούσε να κρυφτει σαν τις παλιές ταινίες πίσω από τις κουκούλες τους για να φιληθεί. Τα παλτά τους φανταζαν σαν ένα. Μπορεί και να μην φιλιόντουσαν... μπορεί να λέγανε μυστικό. Μα τι πονηρά μυαλά κουβαλάμε!<br /><br />Τελικά να η άνοιξη μπροστά μου. Ξυπνώ κάθε μέρα και λίγο πιο νωρίς μιας και οι ηλιαχτίδες τρυπώνουν στο δωμάτιο όλο και πιο γρήγορα. Ξεχνώ να φάω, χλαπακιάζω σοκολάτες, χτυπώ βεντάλια στο πρόσωπο μπροστά, περπατώ με ανοιχτό τζάκετ, τα μάγουλα μου ροδιζουν χωρίς ρουζ, φοράω παπούτσια και όχι μπότες.<br /><br />Δε μου μένει παρά να περιμένω να ανέβουν οι χυμοί από τις ρίζες των δέντρων για να μας χαρίσουν εκείνο το νέκταρ το θεϊκο! Να πάω κοντά και να ακουμπήσω το αφτί μου στον κορμό των σφενταμιών για να τα ακούσω να κυλούν γρήγορα, σαν «τη φλέβα της φωτιάς»<br /><br />«Ψυχή μου, κύλα!»<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114134690608128690?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1140466111808530012006-02-20T14:59:00.000-05:002006-02-24T01:10:00.623-05:00<a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/ombres.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/ombres.jpg" /></a><br /><br /><br />Tourne vers le soleil, l'ombre sera derrière toi.<br /><span style="font-size:78%;">(proverbe Maori)</span><br /><span style="font-size:78%;"></span><br />Γύρνα προς τον ήλιο και η σκιά θα είναι πίσω σου.<br /><span style="font-size:78%;">(παροιμία μαορί)</span><br /><span style="font-size:78%;"></span><br /><br /><span style="font-size:78%;"></span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114046611180853001?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1140058734727418812006-02-15T21:53:00.000-05:002006-02-15T22:03:24.876-05:00Τα σαββατοκύριακα που πηγαίναμε στην γιαγιά και στον παππού μικρά, έβρισκα ευκαιρία τα μεσημέρια που έπρεπε να κάνουμε όλοι σιέστα να ξαπλώνω δίπλα από το κρεβάτι τους. Είχα βρει την δικαιολογία πως τάχα δεν χωρούσα να κοιμηθώ στο κρεβάτι μαζί τους και πως δεν ήθελα να πάω στο μέσα δωμάτιο γιατί ήθελα να με νανουρίσει η τηλεόραση. Ήταν ψέμα και η γιαγιά μου το είχε καταλάβει. Με κατσάδιαζε λίγο γιατί έλεγε πως θα κρυώσω κάτω αλλά μου έδινε μια πολύ λεπτή κουβερτούλα και με άφηνε. Το έκανα και στο σπίτι μας αλλά εκεί με το που με έπαιρνε χαμπάρι η μητέρα μου, με φώναζε «ξεσκονόπανο» κι έτσι σηκωνόμουν αμέσως.<br /><br />Μου άρεσε να έρχομαι σε επαφή με το πάτωμα. Απλωνόμουν όσο πιο πολύ μπορούσα, να αγγίζει όσο πιο πολλή σαρκα γινόταν κάτω. Να νίωθω την δροσιά του και την σκληράδα του. Να ισιώνει η μέση κι ας πονάει λίγο. Να κοιτώ κάτω από το κρεβάτι και να σκέφτομαι πως υπάρχουν μέρη και άνθρωποι στην γη που δεν θα δούν ποτέ τον ήλιο, που δεν θα φωτιστούν ποτέ, που μένουν στην σκιά πάντα. Να κοιτώ πόσο μακριά είναι το ταβάνι, λευκό και άδειο, να περιμένει να γράψω με την φαντασία μου όπως σε μια κόλλα χαρτί τις ιστορίες που θέλω να ζήσω. Να θυμηθώ και να βάλω σε σειρά τα «γιατί;» μου.<br />Μερικές φορές είχα την ίδια σχέση και με τους τοίχους. Στης άλλης γιαγιάς το σπίτι. Ξαπλωμένη καθετα στο κρεβάτι, ο πισινός να κοιτάει τον τοίχο και τα πόδια να είναι προς τα πάνω ακουμπισμένα στο τοίχο. Απο τον μυρό έως την φτερνα. Αν δεν το έχεις κάνει ποτέ, δοκίμασέ του. Είναι πολύ ξεκούραστη στάση. Απλά χαμογελούσα. Ναι, σαν χαζοχαρούμενο.<br /><br />Δεν κοιμόμουν εύκολα τα μεσημέρια όμως. Δεν κοιμόμουν καθόλου. Εκανα πως κοιμόμουν. Νόμιζα πως έχανα τον χρόνο μου. Πάλι αυτή η τρεχάλα πίσω από τον χρόνο. Τώρα νιώθω πως μου λείπει ύπνος και όποτε μπορώ ξεκλέβω χρόνο για να κλείσω τα μάτια. Θα κάνω σήμερα όσα μπορώ, και αύριο το ίδιο. Να βιαστώ; Πίσω από τι να τρέξω; Τη ζωή ίσως;<br /><br />Τώρα ξάπλωσα και χάιδεψα με την παλάμη τον τοίχο δίπλα στο κρεβάτι. Η αφή μου είναι τελικά πολύ αγαπημένη αίσθηση. Κάθομαι και σκέφτομαι πως «το όνειρό μου ξαποσταίνει σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει». Βαρέθηκα τον χειμώνα. Κι ας δεν ήταν βαρής. Πώς μ’αρέσει να χώνω τα βρεγμένα πόδια μου στην άμμο και να τα τριβω. Να κολλάει η άμμος και μετά να στεγνώνουν τα πόδια σκονισμένα. Πώς μ’αρέσει να νιώθω το αλάτι να τραβάει τις τρίχες στο μπράτσο. Πώς μ’αρέσει να νιώθω τα μαλλιά να στεγνώνουν στους ώμους. Τις αγκαλιές, το φιλί, το ρίγος. Και τα "γιατί;" που μου τσιτώνουν το μυαλό.<br /><br />Σε πολλά «γιατί» δεν υπάρχει απάντηση... κι αυτό είναι που μας μετατρέπει τα μικρά μας ερωτήματα σε μεγάλες έμμονες ιδέες. Αλήθεια, γιατί ήρθα εδώ; Γιατί δε με ρώτησαν; Γιατί πρέπει να έρχομαι και να ξαναφεύγω; Κι άμα θέλω να μείνω, δε θα μου προσφέρει κανείς αυτή την ευκαιρία; Γιατί ακούω περισσότερο την καρδιά μου όταν πρέπει να ακούσω τις εντολές της λογικής και δρω με το μυαλό όταν πρέπει να αφήσω την καρδιά να με κυριέψει και οδηγήσει εκεί που θέλει; Γιατί συνεχίζω να παιδεύω τον εαυτό μου και να φέρομαι σωστά με ανθρώπους που θα έπρεπε να φτύνω; Γιατί άλλοι μου αποκαλύπτουν πολύ αργά την αξία τους; Γιατί ξεγυμνώνω την ψυχή μου; Γιατί ψάχνω την ειλικρίνεια; Γιατί ΣΕ ψάχνω; Θέλω να ελπίζω πως θα σε βρω...κάποτε, θα σε βρω...<br /><br />Καλοκαίρι, σου’ρχομαι.<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-114005873472741881?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1138841711798369122006-02-01T19:51:00.000-05:002006-02-01T19:57:18.936-05:00<strong>IDENTITY</strong><br />Γυναίκα, 21 ετών, άγαμη, φοιτήτρια, μεταξύ τεσσάρων πόλεων, έναν ωκεανό και μια θάλασσα μακριά, απατρίς, συγκατοικεί με τον αδερφό της, φερέγγυα (τουλάχιστον έτσι φαίνεται!)<br /><br /><strong>CHIEF COMPLAINT<br /></strong>«άλλαξε;»<br /><br /><strong>PRESENT ILLNESS</strong><br />Εδώ και κάποια φεγγάρια (δεν θυμάται, είναι πολλά) άρχισαν να μουδιάζουν τα χείλη και τα ακροδάχτυλα της μπροστά σ’ένα χαμόγελο που την τρόμαζε και ηρεμούσε μαζί. Με τον καιρό τα μουδιάσματα εμφανιζόντουσαν και δίχως την παρουσία της αιτιολογικής παραμέτρου, οι σκέψεις όντας πιο δυνατές από την ίδια την υπαρξη εκείνη. Άλλοτε φευγαλέα στη μέση μια δραστηριότητας, άλλοτε πιο συνεχή στο κρεβάτι τη νύχτα.<br />Ερωτηματικά άρχισαν να προκαλούν παροδικές αμαυρώσεις στο πεδίο όρασης της γεμίζοντας τους λευκούς της τοίχους. Κανονικοί σφυγμοί, πίεση χαμηλή.<br />Πονάνε τα αφτιά της όταν αρχίζει να της λείπει η χροιά εκείνου του γέλιου. Ο πόνος μοιάζει με μαχαιριά, αγγιζει τους 9 βαθμούς στους δέκα, και μερικές φορές κατεβαίνει στον λαιμό και σφίγγει την ομοπλάτη τόσο που να νιώθει πως θα σκιστεί ο θώρακας μπροστά και η καρδιά της θα πάψει να κρύβεται. Ο πόνος χειροτερεύει όταν πονάει η ύπαρξη αυτή και καλυτερεύει όταν η ύπαρξει ανασαίνει γελώντας.<br />Δεν δακρύζουν τα μάτια.<br />Δεν έχει μειωθεί η ορασή της, βλέπει καθαρά τον γκρεμό μπροστά.<br />Δεν πονάει ο λαιμός. Δεν βήχει. Βραχνάς η απουσία.<br />Φτερνίζεται όταν τη μελετάει κάποιος.<br />Δεν λυποθυμεί. Ζαλίζεται όταν δεν την έχει ταϊσει καλημέρες.<br />Δεν τρέμει. Ζει από παραισθήσεις που δεν την παραλύουν.<br />Σηκώνεται με πόνο στο κεφάλι όταν την ξυπνά.<br />Πυρετός οι απαντήσεις που δέχτηκε.<br />Κούραση ο χρόνος που έχασε.<br />Κρύος ιδρώτας οι στίχοι που σιγοψυθιρίζει πριν κοιμηθεί.<br />Γράφει με το δεξί χέρι.<br /><br /><strong>PAST HISTORY</strong><br /><em>Ιατρικό ιστορικό</em>:<br />- Δυο πεπόνια στα πόδια και ποικίλο βάρος ανά ώρα<br />- Σπάσιμο του αριστερού καρπού και ακινητοποίηση με γύψο<br />- Ράγισμα του δεξιού ποδιού και ακινητοποίηση με ταινία<br />- Στραμπούληγμα 2ου βαθμού στο αριστερό αστράγαλο και πατερίτσες για δυο βδομάδες<br />- Χώνεψη χρυσών κομματιών από την φαγωμένη και κατεστραμμένη αλυσίδα της ταυτότητας στο πρώτο έτος ζωής<br />- Γαστρίτιδα και αφυδάτωση (σχεδόν σοκ) με αναρρωση σε μια μέρα στο νοσοκομείο με ορό<br /><em>Χειρουργικό ιστορικό</em>: κανένα<br /><em>Ψυχιατρικό ιστορικό</em>: Είναι Ολυμπιακός (σε ελεγχώμενη κατάσταση).<br /><br /><br /><strong>FAMILY HISTORY</strong><br />- Μητέρα υγειής και καλή μαγείρισσα, υπερπροστατευτική και συμπονετική, φωνακλού και γλυκιά μαζί, έξυπνη, καθοδηγείται από το συναίσθημα<br />- Πατέρας υγειής και αθλητικός, εργατικός και συναισθηματικός, καθοδηγείται από την λογική όπως κάθε καλός μηχανικός, συμπληρώνει καλά την γυναίκα του.<br />- Αδερφός έξυπνος και αστείος, ήρεμος και εύστοχος, καλός και αληθινός, γεμάτος από υγεία και με πολλά παλιά σπασίματα από μπάσκετ και πολλά άλλα σπορ<br />- Παππούδες και γιαγιαδες ακόμη στη ζωή και απολαμβάνοντας τη όσο πιο όμορφα γίνεται<br />- Μεγάλο σόι, όλο λίγο τρελιάρικο σαν και την ίδια αλλά καλά και μάλαμα!!!<br /><br /><strong>PERSONAL and SOCIAL HISTORY</strong><br />- Ένα πηγαινέλα η ζωή της ενώ μόνο το έλα και το αντίο του κόσμου ζητούσε στη ζωή της πάνω απ’όλα. Πολλοί γνωστοί, ελάχιστοι φίλοι, ανήκει πουθενά; Ούτε η ίδια ξέρει. Στην Ελλάδα είναι ομογενής, στον Καναδά Ελληνίδα, στην Ελληνική Κοινότητα του Μοντρεαλ Ελλαδίτισσα... Τι είναι τέλος πάντων;<br /><br /><strong>LIFE HABITS</strong><br />Δεν καπνίζει. Εκτός από μια φορά που δοκιμασε ναργιλέ με γεύση μήλου και της άρεσε κι άλλη μια φορά που ρούφηξε τσιγάρο και δεν το κατάλαβε.<br />Δεν πίνει, εκτός από ένα ποτηράκι κρασί τη βδομάδα ή ένα ντρινκ όταν πάει σε μπαράκι. Κάποιος της έχει υποσχεθεί να την μεθύσει. Θέλει να κρατήσει την αυτοκυριαρχία της.<br />Τρώει αρκετα καλά, λίγες ποσότητες, όλη την ώρα (ούτε ποντίκι να ήταν)<br />Γυμνάζεται 2-3 φορές την βδομάδα (προσπαθεί)<br />Ναρκωτικά: κανένα ποτέ (μόνο αν η μουσική θεωρείται ναρκωτικό)<br /><br /><strong>DRUGS</strong><br />Πάλι κατουράς;<br /><br /><strong>ALLERGIES</strong><br />Σε τίποτα, εκτός από τους ψεύτες και τους υποκριτές (ίδια φάρα)... α ναι, και στις εξετάσεις. Και στις δυο περιπτώσεις πονοκεφαλιάζει και βγάζει σπυριά.<br /><br /><strong>REVIEW of SYSTEMS and PHYSICAL EXAM<br /></strong>Καμμία ιδιαιτερότητα.<br /><br /><strong>SUMMARY</strong><br />Χωρίς νόημα.<br /><br /><strong>PROBLEMS LIST</strong><br />Σκατά κατάλαβες.<br /><br />______________________<br /><span style="font-size:78%;">ίδέα που γεννήθηκε πριν κάτι μήνες... που είχε βάσεις και πολλές ιδέες ήδη σκόρπιες... που σήμερα τέλειωσε.</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113884171179836912?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1138148421907492672006-01-24T19:13:00.000-05:002006-01-24T19:20:22.656-05:00<a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/kiss.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/kiss.jpg" /></a><br /><br />Αν σου προκαλώ ενοχές καθώς σε φιλώ,<br />αν σκέφτεσαι πως αυτό είναι βία,<br />τιμώρησέ με με την ίδια βία,<br /><strong>δως μου κι εσύ ένα φιλί.</strong><br /><br /><span style="font-size:78%;">ΣΤΡΑΤΩΝ</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113814842190749267?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1138070305152576762006-01-23T21:09:00.000-05:002006-02-01T20:01:59.546-05:00Σήμερα έζησα κάτι το άκρως περίεργο...<br />Πολύ απλό αλλά το όλο σκηνικό με έκανε να ανρωτηθώ πολλά πράγματα.<br /><br />Πήγαμε στο αθλητικό κέντρο μετά το μάθημα με την Sofia, την Mirna και τον Alex και περιμέναμε να έρθουν οι υπόλοιποι για να αρχίσουμε την πρακτική που είχαμε. Ο Alex είναι σπάνιο παιδί. Μπορεί να σου σπάσει τα νεύρα αν δεν τον γνωρίσεις και δεν κάτσεις να τον καταλάβεις. Καθόλου κακία μέσα του, γεμάτος θετική ενέργεια και με έναν αυθορμητισμό που μερικές φορές είναι παρεξηγήσιμος. Δεν το έχω παρεξηγήσει ποτέ. Ξέρω πως δεν κρύβουν υστεροβουλία οι πράξεις του. Ένας φίλος μου, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, είχε πει το εξής: "Guys, you don't think that Anastassia is the only person who is always on a coffee high without drinking coffee?" Για όσους με ξέρουν, στέκει αρκετά αυτή η διαπίστωση για μένα. Ε, φανταστείτε λοιπόν πως ο Alex είναι συνεχώς έτσι, αλλά σε βαθμό 100πλάσιο από το δικό μου!!! Λατρεύειε τα παιδιά και θέλει όπωσδήποτε να γίνει γυναικολόγος-μαιευτήρας! Του το εύχομαι ολόψυχα!!!<br /><br />Καθόμασταν εκεί που λέτε και περιμέναμε. Μας πήρε όλες από τα χέρια και μας έκανε κάποιες φιγούρες σάλσα στη μέση του διαδρόμου όπου περνούσε όλος ο κόσμος που προσπαθούσε να καταλάβει τι γιορτάζαμε (το πήξιμο των τελευταίων ημερών μάλλον :Ρ)!!! Ξαφνικά περνάει μια γυναίκα που κρατούσε αγκαλιά ένα κοριτσάκι (Anna το λέγανε) 3 μηνών το πολύ και ένα καθησματάκι στο άλλο της χέρι. Άρχισε και ο Alex να κάνει γκριμάτσες και να χαϊδεύει τα χεράκι του μωρού και να κάνει τον κλόουν για να το κάνει να γελάσει. Τα κατάφερε καλά!!! Η μητέρα εκείνη όμως, κι ας γελούσε και αυτή μας είπε πως έπρεπε να τρέξει για το μάθημα αεροβικής που είχε. Της προτείνει τότε εντελώς αυθόρμητα (πώς το έπαθε;) ο Alex να το κρατήσει μέχρι να τελειώσει εκείνη το μάθημά της. κι εκείνη απάντησε ΝΑΙ!!! Κόκκαλο εγώ. Κόκκαλο και οι άλλες δυο κοπελιές. Μέσα στην τρελή χαρά ο Alex που θα κανάκευε για λίγη ώρα ένα μωρό. Εκείνη γύρισε ευχαριστημένη με ένα τεράστιο χαμόγελο και μας είπε "ο φίλος σας φαίνεται πολύ καλός, δεν θα κάνει κακό στο παιδί μου!" Είχε δίκιο, για το συγκεκριμμένο άνθρωπο... αλλά αυτό μόνο εμείς οι τρεις φίλες του το ξέραμε.<br /><br />Το χαρήκαμε όλοι το παιδάκι, το πήραμε όλοι αγκαλιά. Τι πιο όμορφο από ένα ήσυχο πλασματάκι που σου θυμίζει το θαύμα της ζωής;Ήταν κουρασμένο και όταν το πήρα στα χέρια άρχισα να του τραγουδώ νανούρισμα... κι εκεί που το έβλεπα τόσο μικρό και ανήμπορο, σκέφτηκα την πράξη εκείνης της μάνας. Πού το αφήνεις το παιδί σου; Κι αν ήμασταν άνθρωποι που θέλανε το κακό του μωρού σου; Κι αν δεν το ξανάβλεπες το παιδί επειδή θέλησες να το εμπιστευτείς σε τελείως ξένους για σένα ανθρώπους ίσα-ίσα για να το ξεφορτωθείς για λίγη ώρα που θα έκανες μια κοιλιακή άσκηση παραπάνω; Δεν ξέρω πώς σκέφτηκε ή αν σκέφτηκε εκείνη η γυναίκα. Ξέρω καλά πως αν είχα παιδί δεν θα το έκανα κάτι τέτοιο ποτέ. Κι ας μην είμαι μάνα. Κι ας μην έχω νιώσει ακόμη την αγάπη που νιώθει ένας γονιός για το παιδί του.<br /><br />Με έπιασε μια ανατριχίλα και ξανακοίταξα την γλυκιά Anna. Εύχομαι να είναι καλά το μικρό αυτό που αγκάλιασα για λίγες στιγμές και να μην το ξαναφήσει σε αγνώστους η μαμάκα του. Να 'ναι καλά και γερή.<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113807030515257676?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1137542507911355692006-01-17T19:00:00.000-05:002006-01-17T19:01:47.940-05:00Τις προάλλες περπατούσα στον ασυνήθιστα για Γενάρη μήνα ζεστό ήλιο με ένα υπέροχο τίποτα και τον άνεμο αγκαλιά, ανοιχτό το παλτό να χτυπιέται το στήθος και να τραμπαλίζεται το λυτό κασκόλ μπροστά. Τα μάτια μου έκλειναν νυσταγμένα κι ας είμαι απόλυτα ξεκούραστη μέσα μου.<br /><br />Είναι που μάλλον έρχονται στιγμές στη ζωή μας που νιώθουμε πλήρεις κι ας έχουμε ακόμη να ανακαλύψουμε και να κατακτήσουμε πολλά, κι ας δεν μας έχουν κατακτήσει ακόμη. Ξεχειλίζεις από πάθος, θες να δεις αγάπη, αλλά δε νιώθεις πως πρόκειται να εκραγείς αν δεν βρεις τώρα τον άνθρωπο για να τον λούσεις με όλη σου αυτή την θέρμη. Όποιος το θελήσει, ξέρεις πως θα σταθεί δίπλα σου να βραχεί μέχρι το κόκκαλο απ'αυτή την πλημμύρα σου. Η αναμονή είναι γλυκιά.<br /><br />Είναι που υπάρχουν στιγμές που δεν είμαστε ερωτευμένοι. Ή λάθος. Είμαστε... με την ζωή. Δεν σκεφτόμαστε την δυσκολία κάποιων καταστάσεων πιά, κλείσανε όλοι οι κύκλοι ταυτόχρονα και μόλις άνοιξαν καινούριοι. Όταν κάτι διαρκεί πολύ παραμένοντας στάσιμο ή και κάνοντας μερικά βήματα πίσω ή διστάζοντας να τρέξει, κουράζει. Πίσω-μπρος, ανακατεύονται όλα. Ανακατεύεσαι και ο ίδιος σαν ένα στομάχι σε τρικυμία. Και αποφασίζεις να δώσεις ένα τέλος. Η ίδια η φύση δεν μπορεί να το χωνέψει πως της πας κόντρα, πως για λίγο έγινες πιο δυνατή απ'αυτή και σε μια ύστατη προσπάθεια σου θυμίζει την ύπαρξη της κάνοντας σε να ανακοντυλιαστείς όσα έζησες. Όλα σου φαίνονται πικρά αλλά ο νέος κύκλος σου προσφέρει πορτοκαλάδα και γλυκαίνεις... και θυμάσαι το γεύμα που σου έδωσε πριν η ζωή σαν θαύμα.<br /><br />Έχω ερωτευτεί ποτέ πραγματικά; Δεν ξέρω, ίσως μια φορά.<br />Θα μάθω, δεν ψάχνω.<br />Θα μάθω, θα'ρθει.<br />Αυτό θα'ρθει.<br />Ίσως φταίει που δεν έχω προλάβει ακόμη να δεθώ με ένα μέρος, ένα σπίτι.<br />Όλο φεύγω.<br />Ποτέ δεν αγαπησα τις αποστάσεις.<br /> Όλο φεύγω.<br /><br /><em>Είναι τα χρόνια σαν πορτοκάλια που τα στίβεις και μεθάς...</em><br />Δεν στίβω πια το μυαλό μου... το αφήνω να μεθά, με οδηγεί καλύτερα έτσι.<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113754250791135569?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1137436908183201942006-01-16T13:39:00.000-05:002006-01-16T13:41:48.206-05:00Δεν την θυμάμαι εκείνη τη μέρα. Τόσοι άλλοι προβληματισμοί σαν και αυτόν έχουν στίψει το μυαλό μου τα τελευταία 19 χρόνια, πολλά "γιατί;" επειδή το πνεύμα δεν κοιμάται ποτέ κι επειδή ο πόνος είναι ανεξήγητος τελικά... η ύπαρξη του είναι απλά γεγονός... σαν αξίωμα.<br /><br />Μια οικογενειακή φίλη μας εκείνη την εποχή έκανε αποβολή για τρίτη φορά και μου εξήγησαν πως τελικά δεν θα βλέπαμε το μωράκι γιατί το πήρε ο Θεούλης μαζί του.<br />Μετά από λίγη ώρα που φύγαμε από το σπίτι της, ρώτησα:<br /><br />- Μπαμπά, Μαμά, μας αγαπάει όλους ο Θεούλης;<br />- Μα φυσικά μας αγαπάει όλους.<br />- Όλους όλους; (με κάποια επιφύλαξη)<br />- Μα ναι. Έχει μια καρδιά που μας χωράει όλους.<br />- Και γιατί πήρε το μωράκι της Θείας Παρθένας και την κάνει να κλαίει;- ... (τι απαντάς σε ένα παιδάκι δυομιση ετών με τέτοιους υπαρξιακούς προβληματισμούς;)<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113743690818320194?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1136927402872511602006-01-10T15:59:00.000-05:002006-01-10T16:10:03.406-05:00Το blog το άνοιξα για να μαζεύω τις σκέψεις μου σε μια γωνιά και για να ανταλλάσω απόψεις. Μέσω αυτού γνώρισα κι άλλα στέκια που όταν βρίσκω λίγο χρόνο τα επισκέφτομαι και τα διαβάζω. Σαν να τιμωρούμε γι΄αυτή μου την ασχολία είναι οι τελεταίες μέρες! Δεν έχω βρίσει κανέναν και δεν έχω κάνει μπάχαλο κανένα μπλογκ! Το θεωρώ λυπηρό που χρειάστηκε να κλείσω την πρόσβαση στα σχόλια σε ανώνυμους που είχαν καλή διάθεση όταν κάνανε κομεντς. Χωρίς λόγο που να με αφορά, ήρθε κάποιος άγνωστος και τα έκανε όλα εδώ άνω κάτω. Ελπίζω να τελειώσει το κακό εδώ.<br /><br />Πάντως η διάθεση μου δεν πρόκειται να αλλάξει. Είμαι πολύ καλά και το 2006 προβλέπεται να είναι υπέροχο!!!<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113692740287251160?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1136866137902393132006-01-09T23:08:00.000-05:002006-01-09T23:08:57.903-05:00Horrible sensation qui voile les fronts d’un rouge écarlate,<br /><br />Ô toi! Oreste n’a pas suffit pour apaiser ta monstruosité dévorante? Les Érinyes,<br /><br />N’obéissant qu’à la loi des remords et de l’infamie,<br /><br />T’accompagnent zélées et deviennent tes complices barbares,<br /><br />En tout temps, en tout lieu, en tout moment.<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113686613790239313?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1136071422357373332005-12-31T18:22:00.000-05:002006-01-09T23:09:46.023-05:00Έφυγε και τούτη η χρονιά και βλέποντας τα πυροτεχνήματα δάκρυσα... όχι από λύπη, ούτε από υπερβολική χαρά. Τρέξανε μόνα τους. Είναι σαν μια μικρή ιστορία αγάπης που τελείωνει κάθε φορά που αλλάζει ο χρόνος. Τρεμάμενη η φωνή βγαίνει δυνατά από τα χείλη μου με ένα τεράστιο χαμόγελο για να τραγουδήσει μέσα στο δωμάτιο πλυμμηρισμένο από αγάπη και ζεστασιά "και του χωρισμού ο πόνος ας κοιμάται στην καρδιά". Κάθησα και έπιασα το 2005 από την αρχή του και μου φάνηκε τεράστιο. Νομίζω πως ήταν από τις πιο γεμάτες χρονιές που πέρασα και τα είχε όλα το μενού της. Η ζυγαριά γέρνει λίγο παραπάνω στα καλά που μου πρόσφερε και πρόσφερα κι αυτό με κάνει και νιώθω καλά. Ξαναβρήκα τον εαυτό μου μετά από τα τελευταία κουρασμένα χρόνια που πέρασαν, η κουρασή τους όντας αποτέλεσμα εξωτερικών παραμέτρων. Το 2005 με κούρασε εξίσου αλλά από δικές μου επιλογές, επειδή εγώ θέλησα να κάνω πολλά πράγματα μαζί, να γεμίζω τις μέρες μου όσο πιο πολύ μπορούσα με πράγματα που αγαπούσα. Και αυτό με κάνει να νιώθω ολοκληρωμένη.<br /><br />Πέρσι έμαθα όμως ακόμη μια φορά πως τελικά γύρω υπάρχει πολλή μοναξιά, ψέμα και υστεροβουλία. Και τα τρία υπάρχουν χωρίς λόγο.<br />Το πρώτο βρίσκεται πίσω από πολλές πόρτες και γίνεται πολύ αισθητή όταν οι γιορτές έρχονται όπου ούτε κάρτα ούτε τηλεφώνημα ούτε ένα χέρι δεν έρχεται να τους χαιδέψει για να νιώσουν στα μάτια τους τον πυρετό των γιορτών που φλέγει τους ανθρώπους γύρω. Γιατί ξεχνιόμαστε; Γιατί δεν αφήνουμε τους τύπους για τουλάχιστον μια μέρα το χρόνο; Γενικώς σιγά σιγά γινόμαστε <em>τόσο μόνοι τη μοναξιά μας να μετράμε στον καιρό. </em>Δεν ξέρω τι φταίει αλλά όλοι έχουμε μπει σε ένα κυκαιώνα γρήγορου ρυθμού και μέχρι και τα παιδάκια είναι πνιγμένα στις υποχρεώσεις και απαιτήσεις από τα 3 τους. Λίγη ηρεμία θα μας επιτρέψει ίσως να δούμε τον άνθρωπο που κρύβουμε και κρύβουν όλοι μέσα τους.<br />Ποιος είσαι τελικά... θα μου πεις; Να σου πω κι εγώ.<br />Ξέρω πως αν δείξω ένα χαμόγελο από μαργαριτάρια σ'αυτόν που θα έρθει να καθήσει δίπλα μου στο λεωφορείο ή σ'αυτόν που περιμένει μαζί μου σε μια ουρά ή στο κόκκινο φανάρι ίσως να μην αλλάξει τίποτα στη ζωή του, ίσως να τον κάνω να σκεφτεί πως τελικά αξίζει η ζωή, ίσως πάλι να με πάρει για τρελή... αυτό που πιστεύω όμως είναι πως εκείνη τη στιγμή θα νιώσει λιγότερο μόνος κι εγώ θα νιώσω το ίδιο.<br />Όσο για το ψέμα και την υστεροβουλία, νομίζω πως συχνά τα δυο πάνε πακέτο. Ποτέ δεν μπόρεσα να διανοηθώ (και ούτε πρόκειται) πως ένας άνθρωπος που δε με γνωρίζει καν μπορεί να σκέφτεται να μου κάνει κακό επειδή υπολογίζει μόνο το συμφέρον του. Γιατί άλλωστε να θέλει κάτι τέτοιο; Του έχω κάνει τίποτα; Κι αφού καταφέρει αρκετά εύκολα να κερδίσει την εμπιστοσύνη μου μετά το κάνει εδώ μπάτε σκύλοι αλέστε και να σου τα όσα ψέματα με τα οποία μπορεί να με μπουφλίσει. Θέλω ειλικρίνεια, ακόμη την ψάχνω. Θέλω κάποιον να μου λέει από την αρχή τι ζητάει από μένα. Θέλω να βρω έναν άνθρωπο που ότι κι αν του πω θα παραμείνω για εκείνον αυτό που είμαι.<br />Γιατί όπως είπε και η Mary Ann Evans (George Eliot), <em>για ποιο άλλο λόγο ζούμε εκτός από το για να κάνουμε λιγότερο δύσκολη τη ζωή ο ένας για τον άλλον; </em>Με λιγότερα ψέματα και αλληλοβοήθεια θα ήταν όλα πιο απλά και πιο όμορφα.<br />Εύχομαι λοιπόν για τον καινούριο χρόνο όσα όλοι επιθυμούμε: υγεία και αγάπη για να μπορούμε να καταφέρουμε όσα ποθούμε και για να ανταμώνουμε με χαρά. Εύχομαι όμως και να καταφέρνουμε να απλοποιούμε την κάθε μέρα μας για να βλέπουμε την ουσία και να πληγώνουμε τους γύρω μας και τους εαυτούς μας λιγότερο.<br /><br />Καλώς όρισες 2006!!!<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113607142235737333?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1135198955077039122005-12-21T15:58:00.000-05:002005-12-21T16:53:26.033-05:00<a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/Pere20Noel20Cheminee.gif"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/Pere20Noel20Cheminee.gif" /></a><br /><br /><a title="...μμμμμιιιιιαααααααααμμμμμμ!!!" href="http://xmasxmasxmas.blogspot.com/2005/12/tartelettes-de-nol.html" target="_blank"><em>Περάστε από εδώ αν θέλετε να δοκιμάσετε κεμπεκιώτικες χριστουγεννιάτικες ταρτούλες...</em></a><br /><br />Και γενικώς να ρίχνετε πού και πού μια ματιά στο <a href="http://xmasxmasxmas.blogspot.com/">http://xmasxmasxmas.blogspot.com/</a>... οι γιορτές έρχονταιιι! :)<br /><br />Καλή σας όρεξη!<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113519895507703912?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1134771842523960082005-12-16T17:15:00.000-05:002005-12-25T15:59:51.896-05:00<p><a title="...τραλαλα...πωπωπω..." href="http://s46.yousendit.com/d.aspx?id=2ZB8KJ1SHYKF62MJSL2B5819TQ" target="_blank"><em><span style="font-size:85%;">η μελαγχολία ενός ακορντεόν φέρνει πάντα χαμόγελα...</span></em></a></p><br /><br />________________________________<br /><span style="font-size:78%;">Δε ζήτησα πολλά για τις μικρές μας ευτυχίες, ποτέ δεν ονειρεύτηκα πολύπλοκα πράγματα... </span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113477184252396008?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1134454470490128512005-12-13T01:14:00.000-05:002005-12-13T01:14:30.490-05:00<a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/wine.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/wine.jpg" /></a><br /><br /><em>...και της ζωής μου να το τελειώνεις</em><br /><em>να το τελειώνεις το κρασί μια και μου τ'άνοιξες</em><br /><em><strong>δεν</strong> <strong>ήπιες</strong> <strong>τίποτα</strong>"</em><br /><em></em><br /><em></em><br /><em><span style="font-size:78%;">Νικολακοπούλου-Τσανακλίδου-Κραουνάκης</span></em><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113445447049012851?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1133565918077558712005-12-02T18:23:00.000-05:002005-12-04T10:01:18.563-05:00<em>Σου τηλεφωνώ για να σ' ακούω να μιλάς...</em><br />Εσύ δεν ακούς. Δεν ακούς πια. Μιλάς ακόμη λιγότερο. Δε μιλάς.<br />Δε νομίζω πως μπορώ να σε δω. Δε θα μπορέσω. Δεν αντέχω το άγγιγμα.<br />Τα μάτια μου, ζεστά και υγρά, αχνίζουν μπροστά στο κρύο τοίχο που στήνεις.<br />Θολώνουν όλα.<br />Με το δάχτυλο θα χαράξω τις τελευταίες λέξεις για σένα όταν πια θα έχει κρυσταλλώσει η πάχνη. Όταν ο χειμώνας θα είναι το μόνο που θα μπορείς να μου προσφέρεις.<br /><br /><em>Μάλλον δεν κατάφερα ν'αγαπώ όπως θα 'θελα...</em><br /><br />Έβαλα τον «μορμόλη» μου να παίξει.<br />Σ’ακουσα να με ψάχνεις, να μη με βρίσκεις, να με πειράζεις, να θες, να ετοιμάζεις εκπλήξεις, να κουράζεσαι, να ελπίζεις, να μιλάς γελαστά...<br />Σε έσβησα πια. Ξεχνώ;<br /><br /><em>Το ξερίζωσα κι ας πας στο καλό...</em><br /><em>__________________________</em><br /><span style="font-size:78%;">ΥΓ: Το 'πες. Η επανάσταση δεν πρόλαβε ν'αρχίσει καν.</span><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113356591807755871?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1133262859724103552005-11-29T06:08:00.000-05:002005-11-29T06:14:19.793-05:00Θα φορέσω λευκή μπλούζα, γάντια, μάσκα, στηθοσκόπειο και ότι άλλο χρειαστεί και σε ελληνικό έδαφος για ένα μήνα την επόμενη πανεπιστημιακή χρονιά! Η αίτηση για κλινική πρακτική έγινε δεκτή!!! :)))) Γιούπι!!!<br /><br />Αθήνα; Θεσσαλονίκη; Κρήτη; Γιάννενα; Αλλού; Δεν ξέρω και δε με κόφτει! Θα μου πουν σε λίγο καιρό!<br /><br />Μακάρι να πέσει χειμώνα! Όλο καλοκαίρι βλέπω την Ελλαδα!<br /><br />Τώρα έχω περισσότερη όρεξη για διάβασμα! Βουρ στα βιβλία μου!!! ;)<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113326285972410355?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1133207373689523312005-11-28T14:47:00.000-05:002005-12-03T08:37:42.940-05:00<a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/hiver_glace_st_laurent.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/hiver_glace_st_laurent.jpg" /></a><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113320737368952331?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1132604717353247392005-11-21T15:17:00.000-05:002005-11-21T15:25:18.546-05:00<a href="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/ma8hmatikhtrela.jpg"><img src="http://i8.photobucket.com/albums/a30/AnaSa784/ma8hmatikhtrela.jpg" /></a><br /><br />Μπορεί να μην κάνω πλέον μαθηματικά (ή σχεδόν) αλλά νιώθω κάπως έτσι...<br />Eπηξα πια!<br />Θέλω διακοπές!!!<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113260471735324739?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1131544275014695702005-11-09T08:45:00.000-05:002005-11-16T19:53:26.076-05:00Επειδή οι «κακές συνήθειες» με κυνηγάνε...<br /><br />...αυτή τη φορά έχοντας χάσει μια ζακετούλα και το lunch box. Ξαναγραμμένο για να διορθωθώ ίσως κάποτε...<br /><br /><em>Χάνω εύκολα πράγματα... τόσο εύκολα όσο δύσκολα αποχωρίζομαι κάτι... τα συρτάρια, τα ράφια, τα τραπέζια, κάποια ξεχασμένη τσέπη, παντού υπάρχει κάτι άχρηστο που το λατρεύω για κάποιο ιδιαίτερο χαζό προσωπικό λόγο και δε βρίσκω το θάρρος να το πετάξω. Η αφηρημάδα μου όμως μπορεί να με κάνει να ξεχνώ που βρίσκεται το κάθε τι που κρατώ χωρίς ξεχωριστή χρησιμότητα. Ίσως να φταίει η χρονιά στην οποία γεννήθηκα... τα ίδια και ο ξάδερφος μου... μάλιστα οι πιο μεγάλοι όταν βγαίναμε να παίξουμε ή να πάρουμε παγωτά λέγανε στους υπόλοιπους να μας προσέχουν μην μας χάσουν από την απροσεξιά μας ή μη τους χάσουμε, μια και το χάσιμο ήταν δικό μας προνόμοιο. Μοιάζαμε πολύ. Μας ξεχωρίζανε μονάχα από το φορμάκι όταν μας αφήναν στην κούνια να κοιμηθούμε. Και οι δυο είχαμε βιαστεί να αντικρίσουμε τούτο τον κόσμο. Ίσως οι κάποιοι μήνες απόλυτης ξενοιασιάς που μας μένανε μέσα στην κοιλίτσα της γυναίκας που θα μας έχει αγαπήσει περισσότερο σ'αυτή τη ζωή κι αφήσαμε πίσω μας να μας λείπουν κι έτσι με την απόσπαση από την πραγματικότητα να καταφέρνουμε για λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου να επιστρέφουμε εκεί. Το αποτέλεσμα μετράει όμως. Χάνουμε. </em><br /><em></em><br /><em>Ο δικός μου απολογισμός χασούρας των τελευταίων τριών μηνών είναι ένα γάντι, κλειδιά, το κινητό, το κλιπ ενός αγαπημένου σκουλαρικιού... και ίσως κάτι που, πριν καλά μπορέσω να το γνωρίσω και κάνω κομμάτι του εαυτού μου, το είδα να φεύγει σκυφτό. <strong>Κάποιος μου είπε πως χάνουμε συνήθως όσα δεν σεβόμαστε ή δεν υπολογίζουμε. Αυτό το τελευταίο ίσως όμως να το υπερυπολόγιζα, να το λάτρευα ανεξήγητα, να το πρόσεχα υπέρ του δέοντος και τελικά να το κούρασα από την υπερβολική μου παρεξηγήσιμη λαχτάρα. Πριν το χάσω όμως, λέω να χαθώ εγώ από κοντά του. Συνήθως δε «με ψάχνει ότι έχασα».</strong> Δε θέλω να έχει την ίδια κατάληξη με το γάντι αλλά να μείνει κάπου που να μπορώ να το θαυμάζω όποτε θυμάμαι πού το άφησα ή όποτε εκείνο θέλει να βρεθεί μπροστά μου «τυχαία» όταν ψάχνω κάτι άλλο. Και βέβαια να χαμογελώ, αν και οι δυο θα έχουμε κλείσει τα μάτια στο όνειρο πριν καλά-καλά αυτό γεννηθεί.</em><br /><em></em><br /><em>Θα βρεθεί κάποιος που να μαζεύει ότι μου πέφτει, ότι μου φεύγει; Ή τουλάχιστον που να καλύπτει την απώλεια όσων η αφηρημάδα μου μου αφαιρεί; </em><br /><em></em><br /><em><span style="font-size:78%;">21/03/2005</span></em><br /><br />______________________________________<br /><em><span style="font-family:lucida grande;font-size:85%;">"...κι αν είναι αργά να σε κερδίσω, είναι νωρίς να κάνω πίσω..."<br /></span></em><br /><em></em><div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113154427501469570?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-13516187.post-1130773811408960332005-10-31T10:44:00.000-05:002005-10-31T10:50:11.436-05:00<p>Όταν άρχιζουν τα όνειρα να πλάθονται μπροστά σε μάτια ανοιχτά μάλλον διψάνε πολύ γι'αυτό που θα ‘θελαν να βλέπουν. Δεν το κρύβω, διψώ. Γύρω προσφέρονται ένα σωρό ποτά που θα μπορούσαν να με μεθυσούν μέχρι να ξεχάσω αυτό που θέλω και να γελώ συνάμα. Δε θέλω να το ξεχάσω, έχω παραξενιά, θέλω το εκλεκτό... αυτό που εγώ θεωρώ εκλεκτό. Από την σκοπιά της υποκειμενικής μου αλήθειας, της υποκειμενικής αρέσκειας μου. </p><p>Ακούω μια μελωδία που αγαπάς και σκέφτομαι τρελά πράγματα. Δεν μπορώ καν να τα ομολογήσω. Θα σε φοβίσω. Το μόνο που μπορώ να πω ειναι πως, αν μια μέρα μου τη βιδώσει, μπορώ με το πρώτο χαρτί στο χέρι, να βρεθώ εκεί που θα έχεις ανοίξει τα πανιά σου. Εσύ δε μπορείς να το πεις για μένα. Μας βλέπω με κλάματα και χαχανητά και φωνές παιδικές γύρω, με σιωπή και ανάσες, με λευκά σεντόνια και λουλούδια, με κατσαρόλα και πρωινό καφέ, με μηχανάκι και τη μυρωδιά του λίβα.</p><p>Ίσως το μόνο που να θέλω να είναι το άγγιγμα σου. Να το νιώσω, να το μάθω, να μην το αναζητώ άλλο. Να λυθεί το αίνιγμα και να ελευθερωθώ. Να μαθω τι είναι δυο μυαλά και δυο σώματα που σκέφτονται ταυτόχρονα το ίδιο πράγμα και μόνο αυτό, χωρίς να τους αποσυγκεντρώνει τίποτε άλλο. Κι αυτό που σκέφτονται να το θέλουν τόσο πολύ που τα χρώματα, τα σχήματα, ο χώρος και ο χρόνος να χάσουν κάθε διάσταση. Να ενωθούν οι σκέψεις κι ας είναι να διαλυθεί το όνειρο το πρωί. Κι αν δε δυαλύθει από αυτή την έκρηξη, να αλυσοδεθούν αιώνια οι σκέψεις για να κοιτάνε πάντα προς την ίδια κατευθυνση. </p><p>Κοιτώ από το παράθυρο το πόσο έχει κρυώσει ο ουρανός και πόσο έχει κοκκινήσει ο δρόμος. Το δροσερό μου γυμνό μπράτσο καταλαβαίνει πως ο πόνος που προκαλούν οι -3 βαθμοί που κουβαλάει η ηλιαχτίδα το έχουν καρφωμένο ακόμα σε αυτόν τον τόπο που αγαπώ αλλά που δεν μου είναι αρκετός όσο κι αν είναι απέραντος. Τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι. Για μετά βλέπουμε. Ποτέ δεν ήξερα και σχεδιαζα το μέλλον μου. Ίσως γι’αυτό να φταίνε οι γονείς μου που πάντα κάνανε αυτό που πιστεύανε πως ήταν καλύτερο τη στιγμή που έπρεπε, χωρίς να φοβηθούν να αφήσουν οτι είχαν χτίσει για να ξαναχτίσουν κάπου αλλού. Τρεις φορές έγινε αυτό και αν χρειαστεί κάποτε θα το ξανακάνουν. </p><p>Ψέμα θυμίζεις, σα ψέμα φαντάζεις... ψέμα είσαι; Δεν ξέρω πια αν υπάρχεις ή αν μόνη μου σ'έφτιαξα. Μόνο ένας τρόπος απομένει για να καταλάβω. Εγώ θα έρθω. Θα'ρθεις; </p><br />_____________________________<br /><br /><em>Ekeinh h mikrh akrh ths psyxhs mou, h monoshmanth, dexotan thn pio atakth kai apiasth elpida san oneiro, poses fores? 8a 'r8eis? </em><br /><em>Ki emene aboulh kai ypomonetikh kai karterikh kai alalh, mesa ston kyklo ths zwhs, san skia. </em><br /><em>... </em><br /><em></em><br /><em>8a 'r8eis? Deila ki apla kapoia bradia, etsi, na sfyrikseis ton mikro apohxo ths kardias mou, to nohma kai ton skopo ths anasas mou. </em><br /><em>8a 'r8eis? San th broxh arga arga, san taraxh kapoia nyxtia na me ksypnhseis. </em><br /><em>8a 'r8eis? </em><br /><em>Isws. </em><br /><em>Isws oxi. </em><br /><em>Poios kserei? </em><br /><em></em><br /><em>... </em><br /><em></em><br /><em>8a 'r8eis, san ta louloudia se polyxrwmh giorth, thn agkalia sou 8a zhtas kai 8a dakryzeis. Dakrya siniala, pou 8a 'prepe na drosizoune to kapsimo tou ponou, ki ystera pali 8'armyriseis thn elpida, gia na 'r8eis n'anazhthseis th galhnh. </em><br /><em></em><br /><em>... </em><br /><em></em><br /><em>8a 'r8eis, 8arrw, giati etsi ftanoun kapote oi xamenes oi agapes ston paradeiso. Ena blemma pou trabaei parapera... </em><br /><em>8a 'r8eis, 8arrw, gia na mh xaseis th stigmh prin fygei, prin xa8ei, prin pe8anei. </em><br /><em><strong>Oneireuomai thn teleiothta tou deilinou mazi sou</strong>.</em><br /><br />[Lyriko (apospasma) - Paris Stamelos]<div class="blogger-post-footer">"?, t? a?ap? ?e????ta? ad????pa. ?, t? a?ap? e??a? st?? a??? t?? p??ta." ?.?.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13516187-113077381140896033?l=ideesdiluviennes.blogspot.com' alt='' /></div>Pegasushttp://www.blogger.com/profile/00120628534303926310noreply@blogger.com10